To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Άντρος Ευσταθίου: Η αισθητική είναι η δύναμή μου
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Άντρος Ευσταθίου: Η αισθητική είναι η δύναμή μου
  10 Μαρτίου 2019, 10:00 πμ  
Έχει ένα δικό του μοναδικό τρόπο να αφηγείται ιστορίες μέσα από το φακό του. Για τον Άντρο Ευσταθίου τίποτα δεν μπορεί να σε διαμορφώσει πέρα από την ίδια την καθημερινότητά σου. Γιατί μόνο αν την αντιληφθείς μπορείς να καταλάβεις από πού προήλθες, το παρελθόν σου. Να αφουγκραστείς τη ροή της ιστορίας σου. Να τοποθετήσεις στο σήμερα τον εαυτό σου. Και ποια είναι αυτή η καθημερινότητα για τον ίδιο;
 
«Οι άνθρωποι που είναι δίπλα μας. Όλα όσα είναι δίπλα μας. Ακόμα και το φαγητό που σερβίρουν δίπλα μας», λέει ο γνωστός φωτογράφος που αιχμαλωτίζει τέτοιες μικρές στιγμές με μια δική του αισθητική ματιά. «Αισθητική για μένα είναι η παιδεία μου. Αισθητική είναι ο τρόπος που ντύνομαι, είναι ο τρόπος που επιλέγω τι θα φάω και πώς θα το φάω. Αισθητική είναι ο τρόπος που σκέφτεσαι και ο τρόπος που απευθύνεσαι στον συνομιλητή σου είτε αυτός είναι το αφεντικό σου είτε είναι η κοπέλα που σε βοηθά στο σπίτι. Η αισθητική μου τέλος είναι η δύναμη και η αξιοπρέπειά μου απέναντι στο σύστημα μιας χώρας που μας έχει απογοητεύσει οικτρά». 
 
Γνωστός περισσότερο για τον «Κόσμο της Κύπρου» που φωτογραφίζει εδώ και 15 χρόνια, και φυσικά τη δουλειά του στο αεροδρόμιο Λευκωσίας, ο καλλιτέχνης και γκαλερίστας δίνει έντονο το «παρών» του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχοντας τη δική του άποψη για την τέχνη και την προβολή της. Στην IsNotGallery, την κατάλευκη ψηλοτάβανη γκαλερί με τα βιομηχανικά φουγάρα -που αυτό τον καιρό παρουσιάζει ξανά την ετήσια έκθεση «Πλούσια Τέχνη για Φτωχούς Καιρούς», με έργα κάτω των 500 ευρώ- πούλησε τα πρώτα τρία έργα μόλις τα ανέβασε στο ίνσταγκραμ.  Όσοι γνωρίζουν καλά τον Άντρο θα γνωρίζουν εξάλλου πως του αρέσει να φωτογραφίζει όχι με την κάμερά του αλλά με το κινητό του τηλέφωνο. «Ένιωσα μεγάλη απελευθέρωση κρατώντας αυτό το εργαλείο» θα πει, εξηγώντας πως κι αυτοί που είναι απέναντί του νιώθουν πολύ πιο άνετα κοιτάζοντας στο κινητό, μια οικεία για όλους συσκευή. «Πουθενά δεν θα πάω με την κάμερά μου, εκτός κι αν είναι ένα μεγάλο πρότζεκτ. Μ’ αρέσει η τεχνολογία», λέει. 
 
Οι ανάγκες μιας γκαλερί κι ενός καλλιτέχνη βέβαια συγκρούονται. Το ένα φθείρει το άλλο. Όμως η IsNotGallery προέκυψε χωρίς να το επιδιώξει. Δεν ήταν ποτέ λέει μέσα στις φιλοδοξίες και τα σχέδιά του. Επιστρέφοντας από την Αθήνα όπου δούλεψε για αρκετά χρόνια, θέλησε να ζήσει στη Λευκωσία. Μια πόλη που δεν θεωρούσε ιδιαίτερα όμορφη, «μ’ αρέσουν οι πόλεις που έχουν θάλασσα, γεννήθηκα στην Πάφο» λέει. Ένα κομμάτι που με γοήτευσε είναι αυτό εδώ στην παλιά πόλη, αν και όταν βρέθηκα για πρώτη φορά σ’ αυτό το σημείο, ήταν όλα σε κακό χάλι».
Το νοίκιασε θέλοντας να το κάνει στούντιο. Φανταζόταν να δουλεύει εκεί ανάμεσα στις φωτογραφίες του. Θα τις άπλωνε παντού. Έγινε αρχικά μια παράσταση στο χώρο (που ο ίδιος είχε παραχωρήσει σε κάτι φίλους) κι ύστερα ξεκίνησαν γνωστοί κι άγνωστοι να τον ζητάνε για να το χρησιμοποιήσουν ως γκαλερί. Έχουν περάσει από τότε δέκα χρόνια. «Ο κόσμος χρειάζεται τροφή. Το καταλαβαίνεις αυτό εύκολα, όταν του δώσεις κάτι διαφορετικό το οποίο θα εκτιμήσει. Βρήκαν ένα στήριγμα», λέει, συμπληρώνοντας πως το κοινό της γκαλερί, δεν την έχει εγκαταλείψει ποτέ. Αντίθετα… «προχθές στα εγκαίνια περάσανε 500-600 άτομα, ένας τρελός αριθμός για τα σημερινά δεδομένα». 
 
Στην Αθήνα ο Άντρος Ευσταθίου σπούδασε φωτογραφία και πριν προλάβει να πάρει πτυχίο βρέθηκε στον τότε λαμπερό κόσμο των lifestyle περιοδικών. Είχε ξεκινήσει, το 1997, ως βοηθός σε φωτογραφήσεις. «Δούλευα σκληρά, συνεχόμενα 14ωρα σε φωτογραφήσεις περιοδικών μόδας σε όλη την Ελλάδα. Μην ακούς πως χρειάζεται μόνο ταλέντο. Θυμάμαι πως με το σκούτερ μου ξεκινούσα από το κέντρο της Αθήνας με προορισμό το Μαρούσι για να παραδώσω φωτογραφίες». Κάποια στιγμή κουράστηκε. Είχε γίνει σχεδόν 30 και πήρε την απόφαση να επιστρέψει.  
 
Ο Άντρος Ευσταθίου δεν «έπαιξε» ποτέ το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων. Δεν επιδίωξε φιλίες για την προβολή του. Αντίθετα, ελπίζει στην αντικειμενικότητα των πραγμάτων. Έργα του ανήκουν στις Μόνιμες συλλογές δυο ελληνικών κρατικών μουσείων, του Μουσείου Σύγχρονης Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης στην Αθήνα, όπως επίσης και στη συλλογή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας στη Φρανκφούρτη και σε μεγάλες ιδιωτικές συλλογές στην Αμερική και Ρωσία. «Στο εξωτερικό δεν χρειάζεται να είσαι φίλος για να εκθέσουν το έργο σου. Έχω εκθέσει τα έργα μου στην Μπιενάλε Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκαν σε δυο ομαδικές και μία ατομική στην Αθήνα, συζητώ τώρα με μια γκαλερί στο Λονδίνο. Έψαξαν και με βρήκαν. Έτσι δεν έπρεπε να γίνεται και στην Κύπρο;» αναρωτιέται. Σε πληγώνει αυτό; «Φυσικά, με τσαντίζει περισσότερο…» .
 
Η αλήθεια είναι πως το Αεροδρόμιο της Κύπρου κάποια στιγμή τον πλάκωσε. Ένιωσε πως δεν θα μπορέσει να το ξεπεράσει, να κάνει κάτι περισσότερο από αυτό. Τελικά το αποδέκτηκε. «Είναι από τις δουλειές που μία φορά κάνεις στη ζωή σου. Δεν με ενοχλεί πια». 
 
Και ποια τα επόμενα σχέδιά του; «Το επόμενό μου βήμα ίσως να είναι μια ταινία. Ένα ντοκιμαντέρ. Με γοητεύει πολύ. Μου αρέσουν τα πλάνα του Αγγελόπουλου και του Αρβανίτη -διευθυντή φωτογραφίας του. Πάντα δουλεύω με ανοικτά πλάνα κάνω μεγάλα τυπώματα και ναι, γιατί όχι, θα ήθελα να το κάνω».

* Η έκθεση Πλούσια Τέχνη για Φτωχούς Καιρούς παρουσιάζεται στην IsNotGallery στη Λευκωσία, μέχρι τις 16 Μαρτίου, 99569498, www.isnotgallery 

  Χριστίνα Σκορδή   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.