To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο Λευτέρης Μουμτζής δεν φοβάται
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ο Λευτέρης Μουμτζής δεν φοβάται
Τελευταία Ενημέρωση: 13 Μαρτίου 2019, 2:32 μμ

«I am not afraid» τραγουδά ο Freedom Candlemaker, κατά κόσμον Λευτέρης Μουμτζής, στο νέο άλμπουμ του που μόλις κυκλοφόρησε. Ένας ιδιοσυγκρασιακός καλλιτέχνης με ευδιάκριτη μουσική ταυτότητα και συνέπεια στην τέχνη που επέλεξε να υπηρετεί.

Δευτέρα μεσημέρι. Καθόμαστε στο καφενείο Πρόζακ και κουβεντιάζουμε, ακούγοντας τραγούδια από τον δίσκο του «Νow Happiness». Αφορμή για τη συνάντηση και την κουβέντα μας, το νέο του πρότζεκτ «Beaming Light» (Αχτίδα Φωτός). Μου λέει ότι για το εντυπωσιακό video του «Astral Body» καθώς και για το artwork και όλο το εικαστικό υλικό που συνοδεύει το νέο του άλμπουμ, συνεργάστηκε με τον ταλαντούχο Filep Motwary, με τον οποίο είναι παιδικοί φίλοι. 

Ο Freedom Candlemaker –έτσι αποδίδεται το όνομα του Λευτέρη Μουμτζή στα αγγλικά– έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα στη μουσική κοινότητα της Κύπρου και στη διεθνή σκηνή, όχι μόνο με τις προσωπικές του δουλειές αλλά και μέσα από το Μουσικό Χωριό και το Φεστιβάλ Φέγγαρος. Είναι ο εμπνευστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του ξεχωριστού φεστιβάλ του καλοκαιριού, που διεύρυνε τους μουσικούς μας ορίζοντες και μας έφερε σε επαφή με τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα της σύγχρονης διεθνούς και ντόπιας μουσικής σκηνής. 

- «I am not afraid», λέει ένας στίχος από το πρώτο τραγούδι στον νέο σου δίσκο. Είναι μια φράση που σε εκφράζει σ’ αυτή τη φάση της ζωής σου; Είναι αρκετά χαρακτηριστική. Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες δουλειές μου. Ήθελα να επικοινωνήσω περισσότερο με τον εαυτό μου, να εκφραστώ πιο ελεύθερα και με περισσότερη ειλικρίνεια. Είναι σημαντικό για μένα, επίσης, πως σε αυτή τη δουλειά έχω δώσει αρμοδιότητες και σε άλλους ανθρώπους για την παραγωγή του δίσκου. Νιώθω, ότι το να εμπιστεύεσαι άλλους συνεργάτες, σου δίνει την αίσθηση ότι ανήκεις σε μια ομάδα, σε μια κοινότητα, σε κάνει πιο δυνατό.

- Έχεις μάθει να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου; Ο φόβος είναι κάτι που, αν τον λαμβάνεις ως δεδομένο, σε κάνει να ζεις με έναν περιορισμό. Η συνειδητοποίηση αυτή σε απελευθερώνει από πολλά πράγματα, σε κάνει να εστιάζεις στα σημαντικά και να αφήνεις τα επουσιώδη. Κάποια πράγματα υπάρχουν βαθιά μέσα στο παρελθόν και θα πρέπει να τα συνειδητοποιήσεις για να τα ξεπεράσεις. Όσο τα θρέφεις, τόσο πιο δυνατά γίνονται. Αν δεν τα θρέφεις, αποδυναμώνονται και δεν καταλαμβάνουν πολύ χώρο μέσα μας, ώστε να κατευθύνουν τις κινήσεις μας και να αναστέλλουν τις αποφάσεις μας.

- Τι θεωρείς ουσιώδες σήμερα στη ζωή σου; Το να νιώθω καλά στην καθημερινότητά μου, να αντλώ χαρά από αυτά που κάνω στη ζωή. Είναι σημαντικό να δίνω χρόνο στον εαυτό μου, να τον αγαπώ, να του δίνω φροντίδα, σημασία και ενέργεια, να τον ακούω. Προσπαθώ να εκφράζομαι όπως θέλω και όχι να αποδέχομαι απλά έναν τρόπο ζωής επειδή έτσι ήρθαν τα πράγματα. Είναι σημαντικό για μένα να μη φοβάμαι να κάνω αλλαγές στη ζωή μου.

- Εκτός από τη μουσική, ποια άλλα πράγματα σου δίνουν χαρά; Η αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Να μπορώ να είμαι «παρών» και να αντιλαμβάνομαι το κάθε τι ωραίο και όμορφο που συμβαίνει γύρω μου. Από τα πιο απλά πράγματα, όπως οι αχτίδες του ήλιου που πέφτουν πάνω στο πρόσωπό μου τώρα που μιλάμε.

- Έχουμε μια εικόνα για τους καλλιτέχνες, ότι ζουν έξω από τις συμβάσεις και το στρες. Είναι όντως έτσι; Ο καθένας έχει τις δικές του συμβάσεις. Μπορεί να μην έχουν ωράριο οι καλλιτέχνες, αλλά στις μέρες μας έχουν πολύ στρες. Έχουμε πολλά άλλα πράγματα να κάνουμε γύρω από το καθαρά δημιουργικό κομμάτι και αυτό προκαλεί πίεση. Είναι μεγάλη πάλη να βρούμε τις ισορροπίες, να ξεπερνούμε τις δυσκολίες και να έχουμε μια ηρεμία για να μπορούμε να αντλούμε έμπνευση από την κάθε μέρα. 

- Αν ξανάρχιζες σήμερα τη ζωή σου, θα γινόσουν πάλι μουσικός ή θα έκανες κάτι διαφορετικό; Κάποτε σκέφτομαι αν θα μπορούσα να κάνω μια στροφή σ’ αυτό που κάνω και να πάρω ένα διαφορετικό δρόμο. Όμως πάλι σκέφτομαι ότι θα ήταν κάτι που έχει να κάνει με την τέχνη και την έκφραση. Πολλές φορές αμφισβήτησα αν είναι η μουσική αυτό που θα πρέπει να ασχολούμαι, γιατί με ενδιαφέρει να ανακαλύπτω άλλες κλίσεις και άλλες αγάπες. Αλλά σχεδόν πάντα επιστρέφω στο ότι δεν κάνω χωρίς τη μουσική.

- Έχεις φανταστεί δηλαδή τον εαυτό σου να δημιουργεί σ’ έναν άλλο χώρο από τη μουσική; Με ενδιαφέρει το θέατρο, ο κινηματογράφος, ο χορός. Όμως βρίσκω ότι μπορώ να ενσωματώσω στοιχεία από αυτές τις τέχνες σ’ αυτό που κάνω. Δηλαδή μπορώ να κάνω περφόρμανς στην οποία να εμπλέκονται αυτά τα στοιχεία με μουσική. Το άλλο που με ενδιαφέρει πολύ και βρίσκω δημιουργικό, είναι τα εργαστήρια που κάνω τα τελευταία δυο χρόνια με θέμα «Ψυχοσύνθεση του Μουσικού». 

- Ποιος είναι ο σκοπός αυτών των εργαστηρίων; Προσπαθώ να βοηθήσω τους μουσικούς να ανακαλύψουν τους λόγους που ίσως τους κάνουν να νιώθουν ανασφάλεια με αυτό που κάνουν και το πώς βλέπει την εικόνα του ο κάθε καλλιτέχνης, αντλώντας πολλά από την προσωπική μου εμπειρία. Προσπαθώ, ανάμεσα σε άλλα, να βοηθήσω μουσικούς να βρουν ο καθένας τον δικό του τρόπο να πορευτεί στο χώρο της μουσικής, να συνειδητοποιήσει τις επιθυμίες του γύρω από τη μουσική και να αντλεί χαρά από αυτό, χωρίς άγχος.

- Εσύ το έχεις πετύχει αυτό; Είναι ένα βασικό ζητούμενο για μένα να αντλώ χαρά μέσα από τα πράγματα που κάνω, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις καταλαβαίνω πως είναι αρκετά σημαντικό να έχω και την ανάλογη οικονομική αμοιβή. Αυτό είναι ένα μεγάλο εμπόδιο που έχουμε οι μουσικοί. Δηλαδή έχουμε πειστεί κατά κάποιο τρόπο ότι δεν είναι εύκολο να βγάλουμε χρήματα από τη μουσική και ότι δεν χρειάζεται να αμειβόμαστε αρκετά για το έργο μας. Προσωπικά πιστεύω ότι σιγά σιγά καταφέρνω να απομακρύνομαι όλο και περισσότερο από αυτές τις παλαιωμένες πεποιθήσεις γύρω από τη μουσική σαν δουλειά.

- Τι θα έλεγες σ’ ένα νέο που θέλει να μπει στον χώρο της μουσικής; Βλέπουμε πολλές μπάντες να βγάζουν ένα δίσκο και μετά να διαλύονται. Ο κάθε μουσικός χρειάζεται να φτιάξει ένα πλάνο για τον εαυτό του και να έχει ένα όραμα γι’ αυτό που κάνει. Αυτό δείχνει εκτίμηση στον εαυτό του και στο έργο που παράγει και τον βοηθά να προχωρήσει με καλύτερες βάσεις. Αλλά με χαροποιεί που βλέπω πως οι νέοι καλλιτέχνες είναι πιο ακομπλεξάριστοι και ελεύθεροι από τις προηγούμενες γενιές. 

- Στην αρχή της πορείας σου είχες τη φιλοδοξία να γίνεις διάσημος; Ναι, όταν ήμουν 20 χρονών είχα αυτή τη φιλοδοξία και το κυνήγησα. Όμως οι συνθήκες της εποχής εκείνης δεν με βοηθούσαν. Αργότερα το ανέλυσα αυτό μέσα στο μυαλό μου και είπα ότι αυτό που κάνω, το κάνω για μένα και για την τέχνη. Το οποίο στην τελική ήταν μια άμυνα. Δηλαδή το να πεις «εγώ δεν είμαι γι’ αυτά τα πράγματα» σου δίνει απλά ένα ελαφρυντικό για το ότι δεν προσπαθείς αρκετά. Όταν βάλεις τον εαυτό σου σε έναν τέτοιο δρόμο όμως, μπορείς να αποφασίσεις εσύ το πλαίσιο που θέλεις να κινηθείς χωρίς να αυτοεγκλωβίζεσαι. Τώρα πια δεν το βρίσκω κακό να θέλει κάποιος να γίνει επιτυχημένος. 

- Θυμάσαι τις πρώτες σου προσπάθειες να συνθέσεις τραγούδια; Θυμάμαι ότι με την αδελφή μου γράφαμε τραγούδια στα οκτώ μας. Πήραμε ένα keyboard Casio και βγάζαμε τραγούδια τα οποία ηχογραφούσαμε σε κασέτες. Είχα από τότε την τάση για δημιουργία, με την αδελφή μου και τα ξαδέλφια μου. Στην εφηβεία η μουσική ήταν μια απόδραση και μια αντίδραση στις όποιες πιέσεις νιώθαμε. Τον δρόμο της μουσικής τον πήρα πιο συνειδητά όταν ήμουν 19 χρονών. Ήμουν στον στρατό και ήδη έπαιζα σε μπάντες. Εκείνη την περίοδο έκανα την αίτησή μου να σπουδάσω στην Αμερική. 

- Έχεις ζήσει στην Αγγλία και την Αμερική όπου σπούδασες και αρκετά συχνά ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να παρουσιάσεις δουλειά σου σε διάφορα φεστιβάλ. Τι κρατάς από αυτές τις εμπειρίες; Αυτό που κρατώ είναι οι άνθρωποι που γνώρισα, οι τόποι που έπαιξα. Τα ταξίδια, πέραν από τη φυσική μετατόπιση, μετατοπίζουν την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και τα πράγματα που κάνουμε. Αυτό είναι το πιο σημαντικό που μας χαρίζουν πιστεύω, μας κάνουν να βλέπουμε από απόσταση και μας δημιουργούν μιαν άλλη προοπτική.

- Επιλέγεις να συνεργάζεσαι με φίλους σου; Μέχρι τώρα κυρίως έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που είναι καλοί μου φίλοι και τους οποίους γνώρισα μέσα από τη μουσική. Με τη μουσική γίνεται κάτι πολύ μαγικό. Μου έχει συμβεί αρκετά μέσα στα χρόνια, να δημιουργώ πολύ βαθιές σχέσεις και φιλίες μέσα από μουσικές συνεργασίες και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. 

- Το 2009 δημιούργησες τη Λουβάνα Δίσκοι μαζί με τον Αντρέα Τραχωνίτη. Ποιο ήταν το πλάνο σας όταν αρχίζατε; Το σκεπτικό ήταν να έχουμε έναν τρόπο να κυκλοφορούμε τη δική μας μουσική και ό,τι άλλο με το οποίο είμαστε αναμιγμένοι μουσικά.  

- Μέσα από τη Λουβάνα Δίσκοι λειτούργησες και ως μέντορας για κάποιους μουσικούς; Δόθηκε πιστεύω το λανθασμένο μήνυμα ότι όποιος γράφει δική του μουσική πρέπει να έρθει σε μας. Όμως δεν έχουμε τον χρόνο ούτε τους πόρους για να στηρίξουμε πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που ήδη κάνουμε. 

- Ωστόσο έχεις στηρίξει αρκετούς νέους μουσικούς μέσα από το Μουσικό Χωριό που οργανώνετε στο πλαίσιο του Φέγγαρου. Αγαπάμε και επενδύουμε πολύ στο Μουσικό Χωριό. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει μια ιδιαίτερη μουσική σκηνή στην Κύπρο, είναι σημαντικό να υπάρχει μια κοινότητα στην οποία να νιώθουν οι μουσικοί ότι ανήκουν, να αλληλεπιδρούν και να αλληλοεμπνέονται. Το Μουσικό Χωριό έχει αναδείξει ταλαντούχους μουσικούς και συνεργασίες. Όσον αφορά αυτό που ρωτάς, ναι, όταν δω ότι κάποιοι νέοι έχουν φόντα και όρεξη, κάνω ό,τι μπορώ για να τους ενθαρρύνω να αφοσιωθούν σ’ αυτό που κάνουν. 

- Ο Φέγγαρος ξεκίνησε το 2011, σε μια δύσκολη περίοδο. Είχατε ποτέ φανταστεί την επιτυχία που θα είχε το φεστιβάλ; Είχαμε το όραμα να κάνουμε ένα σημαντικό φεστιβάλ, αλλά δεν ξέραμε πού θα πάει. Είναι μια δύσκολη πορεία, με πολλή δουλειά, πολλές ώρες και ενέργεια και τα έσοδα λίγα και καθόλου εγγυημένα. Αλλά είμαστε περήφανοι που ακόμα υπάρχει και θέλουμε να συνεχίσουμε. Είναι κάτι που αγαπάμε πάρα πολύ και χωρίς αυτή την αγάπη δεν θα έφτανε μέχρι εδώ.

- Με την κυκλοφορία του νέου σου προσωπικού δίσκου «Beaming Light» συστήνεσαι στο κοινό με το όνομα Freedom Canldemaker. Γιατί διάλεξες αυτό το όνομα; Δεν ήθελα πλέον να κρύβομαι πίσω από ονόματα πρότζεκτ μπάντας. Ήθελα να έχω το όνομά μου. Το Μουμτζής είναι από τον παππού μου που ήταν από τη Μικρά Ασία. Μουμτζής σημαίνει κηροποιός. Το όνομά μου στο εξωτερικό είναι δύσκολο να το διαβάσει και να το προφέρει κάποιος. Έτσι μετέφρασα το όνομά μου στα αγγλικά και αυτό είναι το «Freedom Candlemaker»

- Σε τι διαφέρει ο τελευταίος δίσκος από προηγούμενες δουλειές; Είναι μια πιο εξωστρεφής ηχητικά δουλειά πιστεύω, παρόλο που τα μηνύματα είναι αρκετά προσωπικά. Βέβαια πιστεύω ότι η κάθε τέχνη χρειάζεται να είναι προσωπική για να επικοινωνήσει οτιδήποτε με το οποίο ο άλλος μπορεί να ταυτιστεί μαζί του και να του προκαλέσει συναισθήματα. Το Beaming Light είναι για μένα μια εξέλιξη των προηγούμενών μου δουλειών. Είναι εκεί που συναντιέται ουσιαστικά το Now Happiness με τους δίσκους μου σαν J.Kriste, Master of Disguise, συνομιλούν και γεννούν κάτι καινούριο. Νιώθω ότι με αυτό τον δίσκο ανοίγεται ένα καινούριος δρόμος για μένα ως καλλιτέχνη. Στόχος είναι με τον χρόνο να επικοινωνώ όλο και περισσότερο, σε περισσότερο κοινό. 

*Τον νέο δίσκο του Freedom Candlemaker «Beaming Light» μπορείτε να βρείτε σε όλα τα δισκοπωλεία στην Κύπρο, καθώς και σε όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες (Bandcamp, iTunes, Spotify, Deezer κλπ). Επίσης στο καφενείο Πρόζακ στη Λευκωσία. www.moumtzis.com 

  Από τη Μαρία Παναγιώτου      Filep Motwary   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.