To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Ελεονώρα Βασιλείου: Η θεατρική Άννα Φρανκ
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Ελεονώρα Βασιλείου: Η θεατρική Άννα Φρανκ
  27 Οκτωβρίου 2019, 12:00 μμ  
Η θεατρική Άννα Φρανκ έχει μια δίδυμη αδελφή με την οποία μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Κι αυτό, λέει, είναι ευχή και κατάρα. 
 
- Πώς είναι η ζωή µιας Λεµεσιανής στη Λευκωσία; Σκληρή. Την πρώτη χρονιά που μετακόμισα, κάθε φορά που πήγαινα Λεμεσό και έβλεπα τη θάλασσα, έβαζα τα κλάματα. Τώρα πια μου αρέσει, το συνήθισα. Είναι η δουλειά μου εδώ και το πήγαινε-έλα με κουράζει και είναι επικίνδυνο. 
 
- Βλέπεις διαφορές στους ανθρώπους της κάθε πόλης; Δεν θέλω να κατηγοριοποιώ τους ανθρώπους. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι γλεντζού. Και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, αν μου βάλεις ένα τραγούδι που μου αρέσει, θα σηκωθώ και θα χορέψω. Οι φίλοι μου λένε πως φταίει το ότι είμαι Λεμεσιανή. Εγώ δεν το βλέπω έτσι. 
 
- Έχεις αποκτήσει αγαπημένα σημεία στην πρωτεύουσα;  Ο Πλάτανος στο Καϊμακλί και κάποια σημεία της Λήδρας, όχι όλα. Προτιμώ συγκεκριμένες γωνιές της πόλης. Κάτι που δεν έχει η Λεμεσός, αφού όλα βρίσκονται μαζεμένα. 
 
- Τι έμαθες για την Άννα Φρανκ μέσα από το έργο; Υπάρχει κάτι που ο περισσότερος κόσμος αγνοεί; Πέραν από το ότι αποτελεί ένα σύμβολο ελευθερίας, οι περισσότεροι αγνοούμε πως ήταν μια έφηβη, η οποία προσπαθούσε να ανακαλύψει τον εαυτό της. Να βρει ποια ήταν, να διανύσει τη σεξουαλική της διαδρομή. Αυτό είναι κάτι που δεν σκέφτεσαι την πρώτη στιγμή που βλέπεις το όνομά της. 
 
- Βρήκες κοινά στοιχεία μαζί της; Πολλά. Λέει ότι γράφει για να ξεφύγει, για να μην πάθει ασφυξία, συγκρούεται με τη μητέρα της και έχει πολύ καλή σχέση με τον πατέρα της. Στοιχεία που τα βρίσκει κανείς εύκολα και στον εαυτό του. Λίγο-πολύ, όλοι ως έφηβοι είχαμε αυτές τις ανησυχίες. 
 
- Γιατί θεωρείς πως επέλεξαν εσένα για το ρόλο;  Είμαι 27 χρονών, αλλά νομίζω πως φαίνομαι πιο μικρή και μπορώ να υποδυθώ εύκολα ένα κοριτσάκι, χωρίς να δείχνω παιδούλα. Αυτό μου είπαν και οι φίλοι που ήρθαν να δουν την παράσταση. 
 
- Θυμάσαι κάτι χαρακτηριστικό από την οντισιόν; Ότι ήμουν πάρα πολύ χαλαρή κι έκανα πλάκα. Μου αρέσει στις οντισιόν να παίζω και να αφήνομαι. Είναι κάτι που δεν συνήθιζα να κάνω στο παρελθόν, μέχρι που ξεπέρασα τις φοβίες μου και άρχισα να το απολαμβάνω. Στη συγκεκριμένη, υπήρχε έντονο το αυτοσχεδιαστικό κομμάτι. Ήρθε λοιπόν ο Λοΐζος Παπαγεωργίου που παίζει μαζί μου και μου λέει «με θυμάσαι; Στην ακρόαση τσακωθήκαμε!». Το ζητούμενο ήταν η λογομαχία αλλά από αυτό, σχεδόν να πλακωθούμε στη σκηνή! Τελικά μας πήραν και τους δύο. 
 
- Είχε πάει και η δίδυμη αδελφή σου; Βεβαίως! Είναι αναγκαίο κακό, δεν μπορείς αλλιώς. Τους ρώτησα, μάλιστα. «Γιατί πήρατε εμένα και όχι την αδελφή μου;». Ήθελα να μάθω μια φορά το γιατί. Και μου είπαν πως μοιάζουμε πάρα πολύ και αυτό δυσκολεύει πολύ έναν σκηνοθέτη στο να επιλέξει. Αλλά υπήρχε μια μικρή διαφορά. Εγώ φαινόμουν πιο πολύ κοριτσάκι, ενώ η Πηνελόπη ήταν περισσότερο γυναίκα. 
 
- Είναι δύσκολη αυτή η συνεχής σύγκριση; Είναι σκληρό να συγκρίνεσαι συνεχώς. Είναι αλήθεια, πως η σχέση αυτή είναι ευχή και κατάρα. Ευτυχώς, καμία από τις δύο δεν είδε αυτή τη σχέση ανταγωνιστικά. 
 
- Σε καμιά φάση της ζωής σας; Μπήκαν κάποια πράγματα ανάμεσά μας, άνθρωποι κυρίως, που μας έκαναν να το δούμε ανταγωνιστικά, αλλά ευτυχώς συνήλθαμε γρήγορα. 
 
- Κάνατε ποτέ πλάκα σε καθηγητές, γλιτώσατε διαγωνίσματα; Θυμάμαι στο ΚΘΒΕ που η Πηνελόπη πέρασε την πρώτη χρονιά που δώσαμε εξετάσεις και εγώ τη δεύτερη. Μπήκα στη σχολή ψαράκι, ενώ οι άλλοι ήταν παλιοί, αλάνια. Με αρπάζει τότε ένα μπουλούκι από φοιτητές, με βγάζουν έξω, με αναγκάζουν να ανταλλάξουμε ρούχα με την Πηνελόπη και να πάμε η μια στην αίθουσα της άλλης. Οι καθηγητές, φυσικά, δεν κατάλαβαν τίποτα… 
 
- Κινηματογραφικό άλτερ έγκο έχεις; Δεν νομίζω πως έχω. Έβλεπα όμως τις προάλλες μια ταινία με τον σύντροφό μου και του λέω «δεν μοιάζω πάρα πολύ σε αυτή την ηθοποιό;». «Καμία σχέση», μου απάντησε… 
 
- Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία;  Το «Capernaüm» του Nadine Labaki. Τώρα πια και το «Joker». 
 
- Σειρά; Το «Chernobyl». 
 
- Ως ηθοποιός βλέπεις διαφορετικά μια ταινία, απ’ ό,τι στο παρελθόν; Επικεντρώνομαι στην υποκριτική, στα βλέμματα, το πώς πλασάρουν τις ατάκες. Βέβαια, πολύς κόσμος τα κοιτάει αυτά. Ακόμα και ο σύντροφός μου που δεν έχει καμία σχέση με το χώρο, είναι πολύ καλός κριτής. 
 
- Πες μου το απόσπασμα που σου έρχεται τώρα στο μυαλό από το «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».  «Τώρα μας έδωσαν 5 λεπτά καιρό. Πρέπει να αφήσουμε τα πράγματά μας. Δεν έχουμε τίποτα άλλο.»
 

«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» σε σκηνοθεσία Βαρνάβα Κυριαζή στη σκηνή του Θεάτρου Ανεμώνα: κάθε Παρασκευή, Σάββατο 20:30 & Κυριακή 19:00 μέχρι 1/12, 70007721. 120’.

Φιλgood, τεύχος 244.
  Συνέντευξη: Νταϊάνα Αζά      Παναγιώτης Μηνά   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...