To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Χρίστος Κυθρεώτης: Η πράξη της γραφής έχει να κάνει με την επιτακτικότητα
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Χρίστος Κυθρεώτης: Η πράξη της γραφής έχει να κάνει με την...
  19 Νοεμβρίου 2019, 1:30 πμ  
«Το ερώτημα "γιατί γράφω" για να πω την αλήθεια, το αποφεύγω. Σε αυτά τα θέματα, αν σκάψεις πολύ βαθιά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσεις πάνω στη ματαιότητα κάθε εγχειρήματος».
 
- Στο βιβλίο σας «Εκεί που Ζούμε» αναφέρεστε στον μικρό άθλο να είμαστε ο εαυτός μας κάθε μέρα…  Πώς συναντιέστε εσείς με τον εαυτό σας; Μέσα από τα πράγματα που τον βάζω να κάνει. Δεν πιστεύω πως όταν «αναζητάς» τον εαυτό σου έχεις πραγματικές πιθανότητες να τον βρεις ή να βρίσκεις το ίδιο πράγμα κάθε φορά. Οπότε προσπαθώ απλώς να απορροφώμαι όσο πιο βαθιά γίνεται από ό,τι κάνω – αυτός έχει αποδειχθεί για μένα ο καλύτερος τρόπος.
 
- Τι σας κάνει να νιώθετε καλά στην καθημερινότητά σας; Φοβάμαι πως η απάντηση θα είναι εν μέρει ίδια με την προηγούμενη. Από τη μία, η απρόσκοπτη ενασχόληση με κάτι που σε ενδιαφέρει, σε εμπλέκει και σε απορροφά όσο γίνεται περισσότερο. Και από την άλλη, οι άνθρωποι με τους οποίους ξέρεις πώς να αλληλεπιδράσεις ή ακόμα κι αν δεν ξέρεις, σε ενδιαφέρει να το ψάξεις.

- Στην καθημερινότητά σας υπάρχει χώρος για όνειρα; Δεν νομίζω ότι έχω όνειρα κι αυτό εξαιτίας μιας έμμονης ιδέας πως ο ευκολότερος τρόπος να μη σου συμβεί κάτι είναι να το ονειρευτείς. Φυσικά πρόκειται για δεισιδαιμονία, αλλά δεν έχω βρει ακόμα λόγο να απαλλαγώ από αυτήν. Προτιμώ να θέτω μεσοπρόθεσμους στόχους, αν και ομολογώ πως τους αλλάζω συχνά, μέχρι να βρω κάποιον που δεν μου προκαλεί δεύτερες σκέψεις.
 
- Υπήρξαν καθοριστικά ξεκινήματα στη ζωή σας; Τα ξεκινήματα γενικώς είναι πάντα κάπως ασαφή: όταν μπαίνεις σε κάτι καινούργιο, συνήθως δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι αυτό και μερικές φορές δεν το συνειδητοποιείς καν. Είμαι πολύ πιο σίγουρος για τα καθοριστικά πράγματα που άφησα πίσω μου ή με άφησαν αυτά και είναι πολλά.
 
- Οι χαρακτήρες των βιβλίων σας, σάς παιδεύουν; Είναι τόσο ζωντανοί… Γιατί θέλετε να τους «φτιάχνετε» με τόσο βάθος; Υποθέτω ότι είναι το βασικό κίνητρό μου για να γράψω. Χωρίς αυτή την εμπλοκή και τον «διάλογο» με τους χαρακτήρες, νομίζω πως δεν θα έβρισκα τον λόγο ή την υπομονή να ξεκινήσω να γράφω ένα λογοτεχνικό βιβλίο, δηλαδή κάτι που ξεκινώντας το δεν ξέρεις καν τι ακριβώς είναι, πού θα σε πάει ή αν θα σε πάει οπουδήποτε. Μια καλή πλοκή, ένα ενδιαφέρον θέμα, είναι όλα καλοδεχούμενα, και προσπαθώ να τα εντάξω στα βιβλία μου, αλλά δεν είναι ποτέ για μένα ο αρχικός σπινθήρας. Η αφετηρία είναι ο χαρακτήρας. Γύρω από αυτόν εναρμονίζονται τα υπόλοιπα στοιχεία του βιβλίου.  
 
- Το γεγονός πως οι ήρωές σας κινούνται στην Αθήνα, είναι γιατί ζείτε εσείς στην πόλη; Υπάρχουν βιογραφικά στοιχεία στα βιβλία σας;  Έχω περάσει το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής μου στην Αθήνα, οπότε προκύπτει κάπως φυσικά ως το φόντο στα βιβλία μου. Οι ιστορίες μου δεν είναι αυτοβιογραφικές, αλλά υπάρχει πάντα ένα βιωματικό ερέθισμα (η πόλη, ένα επαγγελματικό περιβάλλον ή κάτι πιο αφηρημένο) που μου επιτρέπει να συνδεθώ με αυτό που γράφω, ούτως ώστε να θέλω να το γράψω. Με άλλα λόγια, χρειάζομαι έναν λόγο για να γράψω εγώ το βιβλίο που διαφορετικά θα μπορούσε να γράψει οποιοσδήποτε άλλος.

- Αγαπάτε την Αθήνα; Το σίγουρο είναι ότι την οικειοποιούμαι. Δεν ξέρω αν είναι το ίδιο.

- Επιχειρήσατε να απαντήσετε στην ερώτηση «γιατί γράφεις»; Για να πω την αλήθεια, το αποφεύγω. Σε αυτά τα θέματα, αν σκάψεις πολύ βαθιά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσεις πάνω στη ματαιότητα κάθε εγχειρήματος.
 
- Αφουγκράζεστε όλα όσα συμβαίνουν γύρω σας; Εμπνέεστε από αυτά; Δεν θα έλεγα πως τα αφουγκράζομαι όλα, γιατί δεν με ενδιαφέρουν όλα, ούτε τα προλαβαίνω. Τα πράγματα που με «εμπνέουν», αυτά δηλαδή για τα οποία θέλω να γράψω, είναι συνήθως αυτά με τα οποία έχω μια πιο άμεση σχέση, έστω και μακρινή. Περισσότερο κι από το να παρατηρεί, νομίζω πως η βασική ιδιότητα ενός συγγραφέα (ή τουλάχιστον δική μου) είναι ότι συμμετέχει, ότι είναι παρών, είναι εκεί – απλώς όχι πάντα με τον συνηθισμένο τρόπο.
 
- Πόσο στοίχισε η κρίση στη γενιά σας; Τελικά η κρίση παλεύεται; Πώς; Το πιο ύπουλο χαρακτηριστικό της κρίσης είναι ότι στη διάρκειά της ο χρόνος συνέχισε να κυλά. Μπορεί να ακούγεται αυτονόητο αλλά, ειλικρινά, ήταν κάτι που εύκολα μπορούσες να το παραβλέψεις – ιδίως τα πρώτα χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλοί άφησαν τη ζωή τους στη μέση και τώρα δεν ξέρουν πώς να τη συνεχίσουν. Κι αυτό νομίζω δίνει και την απάντηση στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης: η κρίση παλεύεται φυσικά και ο τρόπος είναι απλώς να συνεχίσεις να ζεις. Έχουν προκύψει πολύ χειρότερες κρίσεις στο παρελθόν, από κάθε άποψη και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο οι άνθρωποι τις πάλεψαν: συνέχισαν να ζουν. 
 
- Τη συγγραφή ως πράξη πώς θα την χαρακτηρίζατε; Περισσότερο νομίζω πως έχει να κάνει με μια επιτακτικότητα. Συνήθως οι άνθρωποι γράφουν όταν συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς: «πρέπει» να γράψουν. Υπάρχουν βέβαια πολλοί τρόποι για να δικαιολογήσει κανείς την πράξη της γραφής ή να της προσδώσει νόημα (εσωτερική ανάγκη, πολιτική στράτευση κ.λπ.), αλλά νομίζω πως στο τέλος όλα μπορούν να αναχθούν σε αυτή την επιτακτικότητα. Σε αυτό το «πρέπει γιατί πρέπει» της γραφής.
 
- Ποιο θα είναι το νέο σας βιβλίο; Δεν το έχω αποφασίσει ακόμη. Δεν έχω αποφασίσει καν αν θα σχετίζεται με κάποια από τις ιδέες που με απασχολούν εδώ και καιρό ή αν θα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
 
- Γιατί η επιτυχία κάποτε έρχεται και κάποτε όχι; Με ποιο τρόπο σας απασχολεί; Είναι τόσοι οι ορισμοί της επιτυχίας, ώστε μερικές φορές είναι δύσκολο ακόμα και να καταλάβεις αν έχει έρθει. Και είναι τόσες οι παράμετροι από τις οποίες εξαρτάται, ώστε μάλλον κανείς δεν μπορεί να τις ελέγξει εκ των προτέρων. Οπότε ο ασφαλέστερος τρόπος είναι να ακολουθείς το κριτήριο, το αισθητήριο και το ένστικτό σου και να ελπίζεις πως όλα θα πάνε καλά.  
 
- Ζείτε πια στην Κόρινθο. Θα θέλατε να μου πείτε πως φαντάζεστε στην επόμενη δεκαετία τον εαυτό σας; Δεν είμαι σίγουρος – και σε κάθε περίπτωση αποφεύγω τα spoilers.

* Ο Χρίστος Κυθρεώτης παρουσιάζει στο Σολώνειον Κέντρο Βιβλίου το νέο του βιβλίο «Εκεί που Ζούμε» από τις Εκδόσεις Πατάκη, την  Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, στις 18.30. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι Κωνσταντία Σωτηρίου – Συγγραφέας, Αντώνης Πετρίδης – αναπληρωτής καθηγητής στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου και ο συγγραφέας.
 
Φιλgood, τεύχος 247.
  Συνέντευξη: Χριστίνα Σκορδή   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...