To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Αλέξανδρος Αδαμόπουλος: Τι κρίμα να έχουν καεί τόσα πολλά
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Αλέξανδρος Αδαμόπουλος: Τι κρίμα να έχουν καεί τόσα πολλά
  03 Δεκεμβρίου 2019, 10:28 πμ  
«Είναι αδιανόητο πόσα πράγματα ήξεραν κάποτε οι άνθρωποι και σε τι κατάμαυρα σκοτάδια κατρακύλησε η ανθρωπότητα μετά…».

- Η Μαργαρίτα Καραπάνου πώς προέκυψε ως ηρωίδα του τελευταίου σας βιβλίου; Με τη Μαργαρίτα γνωριζόμασταν ήδη αρκετά χρόνια όταν, το καλοκαίρι του 1999, μετέφραζε στα γαλλικά το βιβλίο μου «Δώδεκα και ένα Ψέματα» και συνάμα έγραφε το «ΝΑΙ», που μάλιστα μου αφιέρωσε, κάνοντάς με λογοτεχνικό της ήρωα· τον ψυχίατρο Ice. Ήταν το φυσικότερο πράγμα λοιπόν να κρατώ σημειώσεις από εκείνη την εποχή.
 
- Ήταν εύκολη η συμπόρευση μαζί της; Ναι, γιατί όχι; Με γνώρισε μέσ’ απ’ τα βιβλία μου, που της άρεσαν πολύ και γίναμε αμέσως φίλοι. Ήμασταν γείτονες, γράφαμε και οι δυο χωρίς να ζηλεύουμε ο ένας τον άλλον, και δεν μπλέξαμε διόλου τις ζωές μας. Η σοβαρή αρρώστια της βέβαια, είναι άλλο θέμα. 
 
- Επομένως πώς θα συστήνατε το νέο σας βιβλίο «Τα όχι του Ναι» σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας; Δέχτηκα την ίδια ερώτηση κάποτε στη Φρανκφούρτη για τα «Δώδεκα και ένα Ψέματα» που μόλις τότε είχαν κυκλοφορήσει στα γερμανικά. Απαντώ περίπου τα ίδια: Είναι ένα ζωντανό, ενδιαφέρον βιβλίο· απλό, σύντομο, γρήγορο, ξεκάθαρο, που σε προκαλεί να το διαβάσεις. Κι αν το αρχίσεις, δεν μπορείς παρά να το τελειώσεις· θες δεν θες. 
 
- ∆είτε τον εαυτό σας ως φάντασμα. Σε ποιου συγγραφέα την πλάτη θα θέλατε να έχετε σκύψει για να δείτε πώς δουλεύει; Στου αγαπημένου μου Γαληνού (130-210 μ.Χ.). Τι ασύλληπτη μορφή αυτός ο Έλληνας γιατρός! Τι νους, τι γνώσεις! Είναι αδιανόητο πόσα πράγματα ήξεραν τότε εκείνοι οι άνθρωποι και σε τι κατάμαυρα σκοτάδια κατρακύλησε η ανθρωπότητα μετά… 
 
- Θα σας ενδιέφερε να δείτε πώς δούλευε η Μαργαρίτα Καραπάνου;  Όχι. Ξέρω πώς δούλευε άλλωστε: «I translate in the night; you work in the daytime. I am your night; you are my daytime. I am your tool; you are my inspiration», μου έγραψε κάποτε· όταν μου μετέφραζε και τα «Ψέματα πάλι» στα γαλλικά. 
 
- Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε και σας έκανε εντύπωση; Όχι, καθόλου! Θυμάμαι όμως το πρώτο ξύλινο σκαμνάκι που έφτιαξα· γιατί από μικρός ήμουν ξυλουργός. 
 
- Έκτοτε ποιοι συγγραφείς σας επηρέασαν; Μάλλον προχώρησα περισσότερο ως ξυλουργός: Έκτοτε έχω φτιάξει όλα τα έπιπλα του γραφείου μου μόνος· με τα χέρια μου. Με συντροφεύουν όμως συχνά ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Νίτσε, ο Ντοστογιέφσκι, ο Παπαδιαμάντης, ο Τολστόι, ο Σεφέρης, ο Μακρυγιάννης... 
 
- Αυτή την περίοδο ποιο βιβλίο διαβάζετε; Εδώ και αρκετά χρόνια, διαβάζω σχεδόν αποκλειστικά τους Έλληνες της αρχαίας μας γραμματείας. Όχι ως φιλόσοφος, ούτε φιλόλογος ή ποιητής, πολιτικός επιστήμων, ιστορικός, θεατρολόγος, αρχαιολόγος. Τίποτ’ απ’ όλα αυτά. Απλά· όποιος Έλληνας πέσει στα χέρια μου με μαγνητίζει, με σαγηνεύει, με ταράζει, με γαληνεύει. Με καθαρίζει μέσα μου. Τι υπέροχο πνεύμα! Τι αστραφτερή, λιτή, απλότητα! Τι κρίμα να έχουν καεί τόσα πολλά…   
 
Εκδ. Οδός Πανός 
Σελ. 148
Τιμή: €12
 
Φιλgood, τεύχος 249.
  Συνέντευξη: Πιερής Παναγή   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...