To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Athens, my love
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNGOING OUT • Athens, my love
  16 Νοεμβρίου 2019, 6:30 πμ  
H Αθήνα για ακόμη μια σεζόν αποδεικνύεται ως ο πλέον αγαπημένος προορισμός, με την προϋπόθεση βέβαια ότι γνωρίζει κανείς τις σωστές διευθύνσεις! 
 
Αφετηρία για περιήγηση στην πόλη, δεν θα μπορούσαν παρά να αποτελέσουν τα ιστορικά μνημεία, από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης. Σημείο αναφοράς η Ακρόπολη, ο ιερός βράχος, εκεί όπου δεσπόζει ο λαμπρός Παρθενώνας, ναός αφιερωμένος στην θεά Αθηνά, προστάτιδα της πόλης. Εξίσου εξαίσια τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και ο ναός της Αθηνάς ή Απτέρου Νίκης. Κατηφορίζοντας, συναντάμε τον Άρειο Πάγο, το αρχαιότερο δικαστήριο του κόσμου, ενώ ακριβώς απέναντι αντικρίζουμε τον λόφο των Μουσών ή  Φιλοπάππου, με το ομώνυμο μνημείο και την Πνύκα, μεταξύ του Λόφου των Νυμφών και του Λόφου των Μουσών, την περιοχή όπου συγκαλούνταν η Εκκλησία του Δήμου. Γύρω από την Ακρόπολη, βρίσκονται το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, η Στοά Ευμένους, το Ιερό του Ασκληπιού, το Θεάτρο του Διόνυσου, ο Ναός του Ολυμπίου Διός και η Πύλη του Αδριανού.
   
 
Απαραίτητη η επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης, υπέροχο δείγμα σύγχρονης αρχιτεκτονικής από γυαλί, τσιμέντο και ατσάλι, όπου φιλοξενούνται ευρήματα ανεκτίμητης αρχαιολογικής αξίας, ανάμεσα στα οποία και οι πέντε από τις έξι Καρυάτιδες, αγάλματα κόρων, που στήριζαν την οροφή του Ερέχθειου. Στην ταράτσα του μουσείου, θα καθίσετε για ένα χορταστικό παραδοσιακό ελληνικό πρόγευμα, μεσογειακή κουζίνα και πιάτα ημέρας, βασισμένα σε τοπικές συνταγές από διάφορες περιοχές της χώρας (Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15).
 
Σπονδή

Τα πλείστα από τα μνημεία αυτά, τα θαυμάζουμε διασχίζοντας την Διονυσίου Αρεοπαγίτου, μια από τις πιο προνομιούχες οδούς του κόσμου, με την ανεπανάληπτη θέα στον λόφο της Ακρόπολης, τα εντυπωσιακά αρχοντικά, τους καλλιτέχνες του δρόμου και τους πλανόδιους μουσικούς. Εδώ, συναντάμε το chic ξενοδοχείο AthensWas (Διονυσίου Αρεοπαγίτου 5), το οποίο φιλοξενεί το εστιατόριο Sense, με ενδιαφέρουσα ελληνική κουζίνα με σύγχρονη εκτέλεση από τον ταλαντούχο σεφ Αλέξανδρο Χαραλαμπόπουλο. Ανηφορίζοντας, γαλακτομπούρεκο – κόλαση στο Αθηναίων Πολιτεία (Ακάμαντος 1 & Αποστόλου Παύλου). Από εκεί, καταλήγουμε στη γραφική περιοχή του Θησείου, με την Αρχαία Αγορά, το Ναό του Ήφαιστου και τη Στοά του Αττάλου και μερικά μέτρα πιο κάτω, στη Ρωμαϊκή Αγορά, όπου διασώζονται το Ωρολόγιο του Κυρρήστου και η Πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς.
 
AthensWas
 

Και αφού έχουμε χορτάσει μεγάλες δόσεις πολιτισμού, χανόμαστε στα στενά σοκάκια στο μοναδικό Μοναστηράκι. Ολοζώντανο και πολύχρωμο, με πλήθος από ντόπιους και τουρίστες, αποτελεί τον ιδανικό προορισμό για να χαζέψετε κάθε λογής μαγαζιά, με την πραμάτειά τους να κρέμεται απ’ έξω και τους χαμογελαστούς πωλητές να σας καλούν να ανακαλύψετε τα καλούδια τους. Τα παρακείμενα στενά κρύβουν μικρούς θησαυρούς για τους λάτρεις δίσκων βινυλίου – ίσως πετύχετε σπάνιες αυθεντικές εκδόσεις – παλαιοπωλεία και αγορά vintage ρούχων.
 
Μοναστηράκι
 
Μπαίνοντας στην οδό Μητροπόλεως από την Πλατεία, βρίσκονται μερικά από τα πιο γνωστά κεμπαπτζίδικα της Αθήνας, όπως ο Θανάσης (Μητροπόλεως 69) και ο Μπαϊρακτάρης (Κυρηκείου 6), καθώς και τα κλασικά αγαπημένα Σερσέ Λα Φαμ (Μητροπόλεως 46) και Ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας (Μητροπόλεως 12 -14). Η  εξερεύνησή μας, μας οδηγεί κατευθείαν στη γειτονική Πλάκα. Τα λόγια είναι πραγματικά φτωχά για να σας περιγράψω την αύρα της περιοχής αυτής, που μας ταξιδεύει κατευθείαν πίσω στο χρόνο. Για καφεδάκι, στο Γιασεμί στα Αναφιώτικα (Μνησικλέους 23) με τους ανθοστόλιστους κήπους, τη θεϊκή πορτοκαλόπιτα και την ελπίδα να απολαύσετε live τον Παπακαλιάτη! Για διαμονή στην περιοχή, συστήνω ανεπιφύλακτα το boutique hotel Sweet Home Athens (Πατρώου 5, Αθήνα).
Και έχουμε φτάσει αισίως στην ουσία: άντρες, απομακρυνθείτε με τρόπο, γιατί μπαίνουμε στη μεγαλύτερη εμπορική οδό της πόλης, μήκους 1,5 χιλιομέτρου. Καλωσορίσατε στην οδό Ερμού, τον καταναλωτικό παράδεισο της Αθήνας. Ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, είδη σπιτιού, ό,τι επιθυμεί η ψυχή σας, θα το βρείτε εδώ. Και αν αντέχετε ακόμα, το Κολωνάκι, λίγο παραπέρα, ενδείκνυται για πιο σοβαρές επενδύσεις!  
 

Κάτι που αξίζει πραγματικά να δείτε, είναι η περίφημη αλλαγή φρουράς από τους Εύζωνες, στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν περίπου 8 χρονών την τελευταία φορά που το έκανα και μπορώ να δηλώσω με βεβαιότητα, ότι, όπως και τότε, μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο. Ακριβώς δίπλα, μια όαση στο κέντρο της πόλης, ο Εθνικός Κήπος, με χιλιάδες δέντρα, θάμνους, λίμνες με πάπιες, φυτώριο, παιδική βιβλιοθήκη και καφέ. Μπείτε από την πύλη της Λεωφόρου Αμαλίας, για να πάρετε και ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης για παρέα. Ο σπουδαίος Henry Miller έγραψε για το πάρκο: «Παραμένει στη μνήμη μου, όσο κανένα άλλο πάρκο που έχω γνωρίσει. Αποτελεί την πεμπτουσία ενός πάρκου, εκείνο το πράγμα που νιώθει κάποιος κάποτε κοιτώντας έναν πίνακα ή όταν ονειρεύεται έναν τόπο που θα ήθελε να είναι και δεν βρίσκει ποτέ». Συνέχεια του πάρκου αποτελεί το Ζάππειο Μέγαρο, που φιλοξενεί ένα μεγάλο κομμάτι της νεότερης ελληνικής ιστορίας.     
 
Hytra

Θεωρώ ότι θα αποτελούσε παράλειψη εκ μέρους μου, να μην αναφερθώ και σε κάποια από τα πραγματικά εξαιρετικά εστιατόρια της πόλης, τα όποια έχουν βραβευτεί με Χρυσό Σκούφο. Αρχή κάνουμε με το Botrini’s, του διάσημου σεφ Έκτορα Μποτρίνι (Λεωφ. Βασιλέως Γεωργίου 24Β, Χαλάνδρι), ο οποίος πειραματίζεται με ελληνικές γεύσεις. Στο Varoulko (Ακτή Κουμουνδούρου 54, Μικρολίμανο), ο συμπαθέστατος Λευτέρη Λαζάρου, εξελίσσει τη θαλασσινή κουζίνα με κομψές δημιουργίες. Για γαλλική φινέτσα, επιλέγουμε Σπονδή (Πύρρωνος 5, Παγκράτι), όπου ο Άγγελος Λάντος δίνει ρεσιτάλ, με αδυναμία στο φουαγκρά και την πάπια. Στο Hytra (Λεωφ. Συγγρού 107 – 109), ο σεφ Τάσος Μάντης προτείνει μοντέρνα κουζίνα με ευρηματικούς συνδυασμούς. Και τα τέσσερα αυτά θεσπέσια εστιατόρια, έχουν τιμηθεί και με Michelin star. Οι λάτρεις της γιαπωνέζικης – περουβιανής κουζίνας, μπορούν να βιώσουν την εμπειρία ενός ονειρεμένου δείπνου στο Matsuhisa Athens (Astir Palace, Απόλλωνος 40, Βουλιαγμένη).
 
Λευτέρης Λαζάρου
 
Έκτορας Μποτρίνι
     
Περιοδικό Taste, τεύχος 135.
  Νατάσσα Γεωργίου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...