To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Τα γαλλικά τραγούδια του Γιάννη Σπανού
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΓΝΩΜΕΣ • Τα γαλλικά τραγούδια του Γιάννη Σπανού
Τελευταία Ενημέρωση: 19 Νοεμβρίου 2019, 5:18 μμ
Ήταν πριν από 3-4 χρόνια, όταν είχα την ιδέα να αποδώσω στα ελληνικά κομμάτια της «γαλλικής εποχής» του Γιάννη Σπανού. Βρήκα τον αριθμό του και τον πήρα τηλέφωνο στο σπίτι του στο Κιάτο, για να μοιραστώ μαζί του την ιδέα μου. Ήταν θερμός και ευγενέστατος, καθώς και πολύ θετικός στο να πραγματοποιηθεί το πρότζεκτ αυτό. Αυτή ήταν η μοναδική επικοινωνία που είχα μαζί του.
 
Τελικά λόγω άλλων υποχρεώσεων που είχα εκείνη την εποχή, το πρότζεκτ δεν έγινε ποτέ. Ίσως ο θάνατος του μεγάλου μας συνθέτη να είναι μια αφορμή να ξαναπιάσω στα χέρια μου τα μεγάλα αυτά γαλλικά τραγούδια που είχε γράψει. Τραγούδια-διαμάντια, που λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξή τους. 

Ο Γιάννης Σπανός είχε ως βάση του το Παρίσι για 15 χρόνια, πριν ακόμα γίνει γνωστός στην Ελλάδα. Στο Παρίσι ήταν που πήρε και τα ερεθίσματα που αργότερα -όταν επέστρεψε στην Ελλάδα- τον κατέστησαν έναν από τους σημαντικότερους πρεσβευτές του «νέου κύματος». Τα τραγούδια που έγραφε ο Σπανός την περίοδο που βρισκόταν στο Παρίσι, τραγουδήθηκαν από τα μεγαλύτερα ονόματα του γαλλικού τραγουδιού και έγιναν τεράστιες επιτυχίες.

Αναφερόμενος στην απόφασή του να εγκατασταθεί στο Παρίσι, ο Σπανός έλεγε τα εξής: «Μετά το Γυμνάσιο ψαχνόμουν μουσικά. Τότε μεσουρανούσαν στον ελληνικό χώρο διάφορα πράγματα, εγώ όμως ένιωθα ότι αναζητούσα κάτι διαφορετικό. Το οποίο δεν ήξερα κιόλας τι ακριβώς είναι. Έμπαινε βέβαια και το ζήτημα ως προς το τι επάγγελμα θ’ ακολουθήσω. Ο πατέρα μου, όπως όλοι οι πατεράδες, με ήθελε επιστήμονα, ούτε λόγος ν’ ακούσει για μουσική. Μου έκανε πάντως το δώρο ενός μεγάλου ταξιδιού στην Ευρώπη, που είχε διάρκεια ενός χρόνου. Έτσι πέρασα για ένα μικρό διάστημα από Ιταλία, Γερμανία και Αγγλία και κατέληξα στο Παρίσι, η ατμόσφαιρα του οποίου αμέσως κατάλαβα ότι μου ταίριαζε. Γυρίζοντας στην Ελλάδα, μπήκα στη νομική για να κάνω το χατίρι του πατέρα μου. Αλλά μετά από λίγο αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό που είχα στο κεφάλι μου και έφυγα ξανά για το Παρίσι».

Ο Σπανός εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1961 και ξεκίνησε να αναζητά δουλειά ως πιανίστας, πηγαίνοντας σε όλες τις σχετικές ακροάσεις. Κάπως έτσι άρχισε να μπαίνει στις μπουάτ, συνοδεύοντας στο πιάνο σημαντικούς τραγουδιστές της εποχής. Η πρώτη που του ζήτησε να γίνει ο προσωπικός της «ακομπανιατέρ» ήταν η Cora Vaucaire, σύζυγος τής οποίας ήταν ο στιχουργός του «Non, je ne Regrette Rien» της Piaf. Αργότερα, o Σπανός συνεργάστηκε με τη Vaucaire και ως συνθέτης. 

Τραγούδια του Σπανού τραγούδησε και το sex symbol της εποχής εκείνης, η Brigitte Bardot, καθώς και ο Marcel Rothel, ο οποίος εξελίχθηκε σε «προσωπικό ερμηνευτή» του Σπανού, ερμηνεύοντας τραγούδια όπως το «Etc’ Εtaitl’ Αmour» (που αργότερα τραγούδησε στα ελληνικά ο Γιάννης Πουλόπουλος) και το «Linardo», που γνωρίσαμε στα ελληνικά με τη φωνή της Χαρούλας Αλεξίου. Τραγουδιστές όπως οι Marie Laforêt, Pia Colombo, Catherine Sauvage, Michele Arnaud και Claude Parent επίσης τραγούδησαν τραγούδια του Σπανού. Η πιο σημαντική, όμως, συνεργασία του Σπανού με Γάλλο καλλιτέχνη ήταν αυτή με τη Juliette Gréco, μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους του γαλλικού chanson. Αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής ήταν και ένας δίσκος με μελοποιημένη ποίηση μεγάλων Γάλλων ποιητών, που κυκλοφόρησε το 1969. 

Φιλgood, τεύχος 247.
  Σταύρος Σταύρου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...