To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Η θαυμαστή περιπέτεια μιας γκαλερί
ΑΡΧΙΚΗDOWN TOWNΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Η θαυμαστή περιπέτεια μιας γκαλερί
  01 Δεκεμβρίου 2019, 5:00 πμ  
Ένα εικαστικό αφιέρωμα στην ιστορική αθηναϊκή αίθουσα τέχνης «Δεσμός»
 
 Η αθηναϊκή γκαλερί «Δεσμός» (1971-1993), κρίνοντας από τις εκθέσεις που φιλοξένησε και τους καλλιτέχνες που ανέδειξε, αποτελεί σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη. Η Art Seen Projects στη Λευκωσία, κάτω από τον τίτλο «Λεπτομέρειες μιας περιπέτειας, παρουσιάζει ένα απάνθισμα έργων από καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με αυτή την ιστορική γκαλερί. Τα έργα, κυρίως μικρών διαστάσεων, δεν φανερώνουν μόνο την εκλεκτική αισθητική των ιδιοκτητών της γκαλερί και την ποιότητα των επιλογών τους, αλλά σκιαγραφούν επιγραμματικά την «περιπέτεια» ενός εγχειρήματος που συνέβαλε στην άνθηση των εικαστικών τεχνών στην Ελλάδα. Πρόκειται για το πρώτο αφιέρωμα στον «Δεσμό» που πραγματοποιείται στην Κύπρο.
 
Η έκθεση, σε επιμέλεια του ιστορικού τέχνης Χριστόφορου Μαρίνου σε συνεργασία με την Έπη Πρωτονοταρίου, παρουσιάζει ένα απάνθισμα έργων από καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με τον «Δεσμό» κατά τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Όλα τα έργα, ανήκουν στη συλλογή της Έπης Πρωτονοταρίου η οποία, μαζί με τον σύζυγό της Μάνο Παυλίδη, διηύθυνε υποδειγματικά έναν χώρο ανοιχτό σε πρωτοποριακές ιδέες.
 
Η έκθεση περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά έργα 25 καλλιτεχνών του «Δεσμού». Ενδεικτικά είναι η «Σπουδή γραφής στον χώρο» (1978) του Δημήτρη Αληθεινού, η «ανθοδέσμη» από σπασμένα γυαλιά του Κώστα Βαρώτσου, η ηθελημένα «διακοσμητική» ζωγραφιά-γλυπτό (1970) της Νίκης Καναγκίνη, το μαύρο πλεξιγκλάς τρίγωνο που συγκεράζεται με πολύχρωμους μίτους, από τη σειρά «Λαβύρινθος» (1976) του Νίκου Κουρούση, το αυτοβιογραφικό κολάζ με τις επάλληλες γραφές του Γιώργου Λαζόγκα, το «Κίτρινο ανάγλυφο» και το «Μαύρο και κόκκινο ανάγλυφο» (1995) του Μιχάλη Μιχαηλίδη, τα σχέδια-κολάζ από την ενότητα «Στήλες και σύννεφα» (1983) της Μπίας Ντάβου και η αποτοιχισμένη «Γεωγραφία» (1981) της Ρένας Παπασπύρου αναδεικνύουν την διευρυμένη τους αντίληψη για την έννοια του χώρου.
 
Η «Μatrac» (1974) του γλύπτη Θόδωρου παραπέμπει στην σχεδιασμένη γραβάτα του Γιώργου Τούγια, αλλά και στο ντανταϊστικής αισθητικής «βουκολικό τοπίο» του Γιώργου Τουζένη. Το τελευταίο συμπληρώνει με αντιστικτικό τρόπο το μινιμαλιστικό τοπίο της Άννας Κωνσταντίνου, την «Ανασύσταση βουνού» (1974) του Βαλέριου Καλούτση και τα σχέδια (φλεγόμενων) δέντρων του Κώστα Τσόκλη. Ο προσευχόμενος «Άγγελος» του Stephen Antonakos συνδιαλέγεται με τη Γοργόνα (1987) της Μαρίας Λοϊζίδου, όπως και τα γλυπτά της έκθεσης «Ενθυμητικό σημείωμα». Από την άλλη, ο Δημήτρης Κωνσταντίνου, ο Γιάννης Μίχας, ο Παντελής Ξαγοράρης και η Ναυσικά Πάστρα εκπροσωπούν την γεωμετρική αφαίρεση. Τα δύο κοσμήματα του Βασίλη Σκυλάκου, φτιαγμένα από ανακυκλώσιμα υλικά όπως καπάκια αναψυκτικών, και το «μαγνητικό» περιδέραιο του Takis έχουν αναφορά στην ομαδική έκθεση «Κόσμημα - Αντικόσμημα» που επιμελήθηκε η Μαρία Κοτζαμάνη στον «Δεσμό» το 1978.
Τέλος, η έκθεση επιχειρεί να αναδείξει τη βαθύτερη συγγένεια μεταξύ τριών καλλιτεχνών: Για πρώτη φορά έρχονται σε διάλογο μια αιωρούμενη «Χειρονομία» (1961) του Νίκου Κεσσανλή, η φωτογραφία της πτύχωσης ενός αρχαίου γλυπτού που τράβηξε ο Άρης Κωνσταντινίδης στη Δήλο το 1962 και η σειρά με τα «χαρτάκια» (1982) του Νίκου Αλεξίου.
 
Εφαρμόζοντας στην πράξη τη συμβολική ονομασία της γκαλερί τους, η Έπη Πρωτονοταρίου και ο Μάνος Παυλίδης συνέδεσαν το προσωπικό τους όραμα με τις δημιουργικές αναζητήσεις μιας πλειάδας ταλαντούχων καλλιτεχνών.
 
* Λευκωσία, Γκαλερί Art Seen, εγκαίνια 6 Δεκεμβρίου στις 19:00 – Μέχρι 17 Ιανουαρίου, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή 15:30–19:00 ή με ραντεβού.
Πληροφορίες: Τηλ. 22006624, info@art-seen.org
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...