To Top
03:21 Πέμπτη
19 Ιουλίου 2018
Επόμενο
Προηγούμενο
Αβέρωφ Νεοφύτου: Ηγέτης με εκτόπισμα ο Αναστασιάδης
ΑΡΧΙΚΗΕΙΔΗΣΕΙΣΠΟΛΙΤΙΚΗ Αβέρωφ Νεοφύτου: Ηγέτης με εκτόπισμα ο Αναστασιάδης
  24 Δεκεμβρίου 2017, 12:42 μμ  

Το μέγεθος του ηγέτη είναι αυτό που κάνει τη διαφορά σε μια μικρή χώρα και ο Νίκος Αναστασιάδης, τονίζει ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ και επικεφαλής του επιτελείου του Αβέρωφ Νεοφύτου κέρδισε με τη δράση του την αναγνώριση και τον σεβασμό των ηγετών των μεγάλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Με την άνεση που ο Αναστασιάδης μπαίνει σε έναν τοπικό σύλλογο στην Κύπρο, με την ίδια άνεση και αναγνώριση και εκτίμηση μπαίνει στο γραφείο του Μακρόν, της Μέρκελ και στις Συνόδους Κορυφής» αναφέρει. 

Δηλώνει ακόμα ότι Πρόεδρος Αναστασιάδης βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής, συνθέτοντας με όλες τις πολιτικές δυνάμεις, στο Κυπριακό με το ΑΚΕΛ και στην οικονομία με τα κόμματα του Κέντρου. «Στην οικονομία δεν συμπεριφερθήκαμε με έπαρση και βρήκαμε τους τρόπους να συνεννοηθεί η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ με κόμματα του Κέντρου. Αλλά και στο εθνικό ζήτημα, δεν παραγνωρίζουμε ότι είχαμε τη στήριξη στην εθνική προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού και από το κόμμα της Αριστεράς». Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ υπογραμμίζει ότι δεν πρόκειται να αρνηθούν τη στήριξη στο δεύτερο γύρο από τον όποιο χώρο, ωστόσο υποδεικνύει ότι δεν πρόκειται να γίνουν παζάρια. 

-Ποιο είναι το στοίχημα για τον ΔΗΣΥ για αυτές τις εκλογές;
-Δεν είναι θέμα κομματικού στοιχήματος, αλλά στοιχήματος για τη χώρα. Πρέπει με αντικειμενικότητα όλοι να αξιολογήσουμε. Πού βρισκόταν η χώρα πριν πέντε χρόνια, πού βρίσκεται σήμερα, πού θέλουμε να την πάρουμε και ποιος είναι ο καταλληλότερος να τραβήξει τη χώρα ακόμα πιο μπροστά. Με πολλή σεμνότητα το λέω: Η Κύπρος είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα από ό,τι ήταν πριν από πέντε χρόνια. Αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκαν και όλα τα προβλήματα των πολιτών και της κοινωνίας. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι αυτός που καλυτέρευσε την πορεία της χώρας –και αυτός δεν είναι άλλος από τον Νίκο Αναστασιάδη– θα πρέπει να συνεχίσει για να πάρει τη χώρα ακόμα πιο μπροστά. Εκεί που την οραματιζόμαστε. Με τη βελτίωση των δημοσίων οικονομικών και τις αποδόσεις της οικονομίας, να στηρίξουμε ως οφείλουμε τις αδύναμες κοινωνικά ομάδες, να ενισχύσουμε περαιτέρω τις αναπτυξιακές υποδομές του κράτους, να στηρίζουμε αυτούς που έχουν υποστεί βαρύτατο κόστος για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού τομέα και να δημιουργήσουμε το καλύτερο για τους νέους μας. Ενισχύοντας τομείς όπου θα δημιουργούνται αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας με ανάλογες απολαβές αλλά και να επιτυγχάνεται εργοδότηση με βάση το τι οι νέοι άνθρωποί μας έχουν σπουδάσει. Και δεν είναι άλλοι από τους τομείς της έρευνας και της ανάπτυξης, των νεοφυών επιχειρήσεων, του τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης και του τομέα της υγείας. Στόχος μας είναι η Κύπρος να γίνει επιτέλους ένα Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης σε ένα πλαίσιο με πολιτικές που θα δίνουν κίνητρα στους νέους μας να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους.

-Ποια θεωρείτε ότι είναι τα πλεονεκτήματα του Νίκου Αναστασιάδη έναντι των Νικόλα Παπαδόπουλου, του Σταύρου Μαλά, του Γιώργου Λιλλήκα και του Χρίστου Χρίστου;
-Δεν θα σχολιάσω οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο. Εμείς διανύουμε μια προεκλογική χωρίς αντιπαραθέσεις με σεβασμό προς οποιαδήποτε άλλη άποψη. Ως ένας από τους πιο στενούς, αν όχι ο πιο στενός συνεργάτης του Νίκου Αναστασιάδη τα τελευταία 25 χρόνια, βλέπω ότι είναι ώριμος, ανεκτικός, δεν αντιδρά συναισθηματικά σε κριτικές. Ακούει, συνθέτει, δεν παρουσιάζεται με σύνδρομα. Και ίσως το πιο σημαντικό ατού του Προέδρου είναι ότι  είναι ένας ηγέτης μιας μικρής χώρας που όταν κυκλοφορεί στα ευρωπαϊκά σαλόνια δεν υστερεί σε εκτόπισμα από ηγέτες μεγάλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διότι, τι είναι αυτό που κάνει τη διαφορά στις μικρές χώρες; Το εκτόπισμα του ηγέτη τους. Ο Νίκος Αναστασιάδης κέρδισε με τη δράση του αυτό το εκτόπισμα που είναι καλό για τη χώρα. Και μέσα από αυτό το εκτόπισμα, με τις τριμερείς συνεργασίες, η Κύπρος γίνεται η γέφυρα για ευρύτερη συνεννόηση στην περιοχή. Ισραήλ – Κύπρος – Ελλάδα, Αίγυπτος – Κύπρος – Ελλάδα, Κύπρος – Ελλάδα – Ιορδανία. Τώρα προστέθηκε και η Ιταλία. Δεν είναι τυχαίοι στην πολιτική αυτοί οι σχεδιασμοί. Είναι με προγραμματισμό. Οι συγκυρίες μπορεί να είναι τυχαίες, αλλά όχι και τα αποτελέσματά τους. Υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός. Το δεύτερο μεγάλο πλεονέκτημα του Νίκου Αναστασιάδη είναι ότι ναι μεν στηρίζεται από τον ΔΗΣΥ, όμως κατόρθωσαν ο ίδιος και η Κυβέρνησή του, και με τη στήριξη του ΔΗΣΥ, να βρίσκουν τρόπους συνεννόησης με όλα σχεδόν τα κόμματα. Στην οικονομία δεν συμπεριφερθήκαμε με έπαρση και βρήκαμε τους τρόπους να συνεννοηθούν η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ με κόμματα του Κέντρου. Αλλά και στο εθνικό ζήτημα, δεν παραγνωρίζουμε ότι είχαμε στήριξη στην εθνική προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού και από το κόμμα της Αριστεράς. Ο Αναστασιάδης είναι ένα πολιτικός που είναι στο κέντρο, όχι μόνο ως κυρίαρχο πολιτικό πρόσωπο, αλλά και πολιτικά, και μπορεί να συνθέτει με όλες σχεδόν τις δυνάμεις σε διαφορετικά ζητήματα. Αυτή είναι η εγγύηση για μια δεύτερη ομαλή και αποτελεσματική διακυβέρνηση του τόπου.

-Στην ομιλία σας στη Βουλή για τους προϋπολογισμούς κλείσατε με την ευχή οι πέτρες που θα έπεφταν κατά τη συζήτηση, να χρησιμοποιούνταν για στηθούν γέφυρες και όχι τείχη… Είναι ένα άνοιγμα για συνεργασία στον β’ γύρο και πόσο υπάρχει έδαφος για συνεργασίες;
-Η μεγαλύτερη συνεργασία είναι η κοινωνική συμμαχία. Οι ίδιοι οι πολίτες. Δείξαμε έμπρακτα έναν σεβασμό προς την κοινωνία. Θεωρώ ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν ξεχώρισε πολίτες με βάση την ιδεολογική τους κατεύθυνση. Όταν δόθηκαν λύσεις σε προβλήματα που χρόνιζαν, ήταν προβλήματα που αντιμετώπιζαν και δεξιοί και αριστεροί και κεντρώοι. Όσον αφορά θέματα διορισμών στη Δημόσια Υπηρεσία, να αναφέρω δύο παραδείγματα που ήταν η μάζα των προσλήψεων: τρεις χιλιάδες συμβασιούχοι οπλίτες (ΣΥΟΠ) και 280 αστυνομικοί – μήπως βρέθηκε ένα κόμμα ή έστω ένας υποψήφιος που να κάνει παράπονο για την αντικειμενικότητα; Μπήκαν κριτήρια και στη μια και στην άλλη περίπτωση, καταργώντας ουσιαστικά τις προφορικές συνεντεύξεις που άφηναν περιθώρια για να γίνονται οι παρεμβάσεις. Αυτή η Κυβέρνηση, και με τη στήριξη όλων μας, κάνει το βήμα το αναγκαίο. Φεύγουμε από τη μικροκομματική, από τα μικρά και πάμε ένα βήμα πιο μπροστά. Τώρα που καταφέραμε να μην μπαίνουμε σε παζάρια ποιος θα διορίσει ποιον, είμαι αισιόδοξος για τη χώρα μας. 

-Θα επιδιώξετε όμως και συνεργασίες με πολιτικές δυνάμεις;
-Δεν θα αρνηθούμε στήριξη από οποιονδήποτε, αλλά θεωρώ ότι τα κομματικά παζάρια δεν τα θέλει ούτε η κοινωνία. Θα είναι καλοδεχούμενη η όποια στήριξη στον β’ γύρο. Εμείς χτίζουμε όμως με την κοινωνία και αν έρθει οποιοσδήποτε να μας στηρίξει στον β’ γύρο είναι ευπρόσδεκτος αλλά όχι ως αποτέλεσμα παζαριού.

-Προτίμηση στον αντίπαλο για τον β’ γύρο έχετε;
-Όχι προς Θεού… Ο καθένας ας δουλέψει για τον υποψήφιό του…

-Ο γ.γ. του ΑΚΕΛ την περασμένη βδομάδα, στη συνέντευξή του στον «Φ», δήλωσε κατηγορηματικά ότι «ποτέ δεν ψηφίσαμε και ποτέ δεν πρόκειται να ψηφίσουμε Νίκο Αναστασιάδη». 
-Το είπε και ο Νικόλας Παπαδόπουλος ουσιαστικά, λέγοντας ότι πρέπει να φύγει ο Αναστασιάδης. Ας το ακούσουν οι οπαδοί και των μεν και των δε. Δηλαδή ο Νικόλας Παπαδόπουλος, όπως είπε σε συνέντευξή του, αν δεν είναι στον β’ γύρο, θα στηρίξει τον Σταύρο Μαλά. Εμείς δεν κατηγορήσαμε κανένα. Αλλά δεν είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος που είπε ότι έφερε την οικονομική καταστροφή η διακυβέρνηση Χριστόφια; Αν θέλει να εκλέξει ξανά αυτή την οικονομική πολιτική, ας τη στηρίξει. Δικαίωμά του. 
Το ίδιο και ο Άντρος Κυπριανού και το ΑΚΕΛ. Από τη μια λέει ότι είχαμε την ιστορική ευκαιρία να λύσουμε το Κυπριακό και με βάση τα λεγόμενά του ο Αναστασιάδης δεν έκανε το τολμηρό βήμα για να φτάσουμε στη λύση. Αλλά ουσιαστικά γίνεται αποδοχή, και με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, ότι φτάσαμε σε αυτό το ιστορικό σημείο, αλλά τράβηξε πίσω ο Τσαβούσογλου, όμως μας έμεινε προίκα η τοποθέτηση του ΓΓ του ΟΗΕ. Και μεταξύ Αναστασιάδη που έφερε το Κυπριακό ένα βήμα πριν από τη λύση και ενός υποψηφίου που, με βάση τα λεγόμενα της Αριστεράς, η νέα στρατηγική του το μόνο που τσιμεντώνει είναι ότι δεν θα ξεκινήσει ξανά ποτέ διάλογος, θα επιλέξει τον δεύτερο; Ε, ας πείσει τους οπαδούς του να ψηφίσουν Νικόλα Παπαδόπουλο. Μετά ρωτάτε για την αξιοπιστία των πολιτικών. Δεν κάνω κριτική, αλλά διερωτώμαι πώς συνάδουν τα πιο πάνω. Δεν λύθηκε το Κυπριακό που το φέραμε ένα βήμα πριν τη λύση και θα το λύσει το κόμμα της Αριστεράς, στηρίζοντας τον Νικόλα Παπαδόπουλο; Ή, από την άλλη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν θα στηρίξει τον Αναστασιάδη που μαζί συνεργαστήκαμε για την οικονομία; Εγώ πιστώνω τον Νικόλα Παπαδόπουλο για τη στήριξή του να βγούμε από την οικονομική κρίση. Συνεργάστηκα μαζί του όχι μόνο την περίοδο του μνημονίου, αλλά το ίδιο αξιόπιστα και 2-3 χρόνια πριν. Και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια, όταν βλέπαμε την πορεία που έπαιρνε η οικονομία. Απ’ εκεί και πέρα, αυτοί θα πάρουν τις αποφάσεις.

ΣΤΟΙΧΗΜΑ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 
-Μιας και αναφερθήκατε στους νέους, συνήθως ο ΔΗΣΥ αντλούσε τη δύναμή του από τη νεολαία. Τα πράγματα φαίνονται να αλλάζουν. Οι νέοι γυρίζουν την πλάτη και δεν πηγαίνουν να εγγραφούν στον εκλογικό κατάλογο. Υπάρχει ελπίδα για να επαναφέρουμε το ενδιαφέρον των νέων;

-Πρώτα να πω ότι κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί εάν δεν αναγνωρίσεις την ύπαρξή του. Ασφαλώς αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει πρόβλημα και δικαιολογημένα. Παρόλο ότι μειώνεται με σημαντικά άλματα η ανεργία, αυτό δεν σημαίνει τίποτε για κάποιον που είναι ακόμη άνεργος, έστω και αν το ποσοστό είναι χαμηλότερο. Δεν μετρά να λες «μειώθηκε η ανεργία από το 16% στο 10%», ούτε και για κάποιον που είναι κάτοχος διδακτορικού και μεταπτυχιακού τίτλου αλλά δουλεύει σε μια καφετέρια ή στην υποδοχή ενός ξενοδοχείου. Γι’ αυτό είπα ότι το στοίχημά μας δεν είναι μόνο να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, αλλά και ποιοτικές θέσεις εργασίας που να μπορούν οι νέοι με βάση τα προσόντα τους, να βρουν δουλειά στον τομέα που σπούδασαν. Δικαιολογημένα απαξιούν οι νέοι το σύστημα γενικότερα. Είμαι πραγματιστής. Χρειάζεται χρόνος να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των νέων. Όχι με λόγια. Πρέπει μέσα από τις πράξεις μας να φέρουμε αποτελέσματα και με βάση αυτά τα αποτελέσματα να ξανακερδίσουμε την αξιοπιστία των νέων.

Η Κύπρος έγινε περιφερειακός παίκτης
-Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δεύτερη πενταετία;

-Οι προτεραιότητες παραμένουν στα ίδια ουσιώδη κεφάλαια. Το Κυπριακό έφτασε σε ένα σημείο που έχουμε τον ΓΓ του ΟΗΕ για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπριακού να δηλώνει πως για να λυθεί το Κυπριακό πρέπει να απαλλαγούμε από τις καταραμένες συνθήκες του 1960 και να φύγουν τα κατοχικά στρατεύματα. Το θέμα της Ασφάλειας είναι προϋπόθεση για λύση του Κυπριακού. Άρα θα χρειαστεί να συνεχίσουμε με σοβαρότητα στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού, αναγνωρίζοντας από τη μια ότι για να λύσεις ένα πρόβλημα διά μέσου διαλόγου χρειάζεσαι έναν ιστορικό συμβιβασμό, αλλά, από την άλλη, αξιοπρεπή συμβιβασμό που δεν πάει πέραν των ορίων της εθνικής επιβίωσης και της εθνικής αξιοπρέπειας. Το δεύτερο στοίχημα είναι η οικονομία και, όπως είπα ήδη, πρέπει να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο με υπευθυνότητα πετυχαίνοντας τους στόχους που έχουμε θέσει. Προτεραιότητα επίσης είναι η συνέχιση της εξωτερικής πολιτικής και των στρατηγικών συνεργασιών, έτσι που η χώρα μας θα συνεχίσει όχι μόνο να είναι αξιόπιστη, αλλά θα έχει πολιτικό εκτόπισμα πολύ πέραν του γεωγραφικού της μεγέθους. Γιατί η Κύπρος έγινε ένας παίκτης περιφερειακός. Δεν γίναμε υπερδύναμη, αλλά η άλλοτε απομονωμένη Κύπρος είναι σήμερα η γέφυρα συνεργασιών. Μέσα από αυτή την εξωτερική πολιτική και τις στρατηγικές συνεργασίες, με τη χώρα μας ενεργό μέλος της ΕΕ, να ακολουθήσουμε και τον ενεργειακό μας σχεδιασμό με τις νέες γεωτρήσεις και, αν βρεθούν συμπληρωματικά αρκετά αποθέματα, η πρώτη προτεραιότητά μας είναι να γίνει η Κύπρος μετακομιστικός σταθμός για το φυσικό αέριο, με προτεραιότητα τη δημιουργία υποδομών υγροποίησης φυσικού αερίου.

Δεν είσαι δημοφιλής όταν συζητάς με ακρίβεια και επιχειρήματα...

-Αναδεικνύετε την Κύπρο της επιτυχίας. Σας απαντούν ότι ο κόσμος όμως αντιμετωπίζει ακόμα προβλήματα. Δεν βλέπει αυτή την επιτυχία. Τι απαντάτε;
-Κατ’ αρχάς, δεν πιστεύω να ακούσατε καμιά φορά από εμένα, από το κόμμα μου ή από την κυβέρνησή μας ότι λύθηκαν και όλα τα προβλήματα ως διά μαγείας με το να λέμε ότι βελτιώθηκαν τα πράγματα. Προβλήματα παραμένουν και πρέπει να συνεχίσουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα να επιλύσουμε όσο το δυνατό περισσότερα, αλλά και πάλι με ρεαλισμό. Ακόμα και στην καλύτερη οικονομία του κόσμου υπάρχουν προβλήματα… Στην Κύπρο το 2006-2007 που ανθούσε η οικονομία, αλλά και παλαιότερα, δεν υπήρχαν προβλήματα; Δεν υπήρχαν άτομα που ήθελαν στήριξη; Δεν υπήρχαν προβλήματα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Δεν υπήρχαν επιτόκια 9%; Δεν υπήρχαν άνθρωποι που δεν μπορούσαν να πληρώσουν; Όταν λέμε ψηλό ιδιωτικό χρέος, έχουν δίκιο όσοι το λένε. Αλλά δεν έχουν δίκαιο όταν λένε ότι σήμερα είναι το υψηλότερο ιδιωτικό χρέος. Πότε ήταν που διογκώθηκε απερίσκεπτα το ιδιωτικό χρέος; Μήπως ήταν τότε που θεωρούσαμε ότι δεν υπήρχαν προβλήματα; Ξέρετε ότι το 2012 το ιδιωτικό χρέος έφτασε στα 72,5 δισεκατομμύρια ευρώ; Και ξέρετε ότι σήμερα είναι κατά 28% μειωμένο από τότε, στα 52,5 δισ. ευρώ; Μιλώντας όμως για προβλήματα που πρέπει να λυθούν και για στήριξη των πολιτών, θέλω να πω ότι οι Κύπριοι είναι περήφανος κόσμος. Δεν θέλουν ελεημοσύνη. Αυτό το οποίο ζητά και θέλει ο κόσμος είναι μια αξιοπρεπή θέση εργασίας. Είναι εδώ που θα κριθούμε εάν έχουμε πολιτικές που παράγουν τέτοιες αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας. Θα μπω και σε δύο ζητήματα για τα οποία εμείς οι πολιτικοί έχουμε… διδακτορικό στο να προβάλλουμε αριθμούς και εντυπώσεις. Λέμε για το ποσοστό των ανθρώπων που είναι κάτω από το όριο της φτώχειας ότι είναι 25%. Δεν αρνούμαι ότι υπάρχουν συνάνθρωποί μας που περνούν δύσκολα. Πρέπει να εξηγήσουμε όμως τι είναι αυτή η μέτρηση, αυτός ο δείκτης. Παίρνουν την κατανομή των εισοδημάτων, των μισθών. Βρίσκουν τον διάμεσο. Όχι τον μέσο όρο, αλλά αυτό τον μισθό που είναι στη μέση της κατανομής. Λέμε τότε πως όσοι έχουν διαθέσιμο εισόδημα κάτω από 60% του διάμεσου, βρίσκονται σε «κίνδυνο φτώχειας». Είναι κάτι σχετικό. Και αλλάζει μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, παροχές από το κράτος. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι στην Κύπρο το 2015 –αυτή είναι η τελευταία χρονιά που έχουν– βρισκόταν σε «κίνδυνο φτώχειας», μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, το 16,2% του πληθυσμού ενώ ο μέσος όρος της Ευρώπης των «28» ήταν 17,3%. Όταν μετρήσουμε τον δείκτη φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, βλέπουμε από τα στοιχεία της δικής μας Στατιστικής Υπηρεσίας ότι διαχρονικά δεν υπήρξε ποτέ στιγμή στην Κύπρο που να μην υπάρχουν άτομα κάτω από το όριο της φτώχειας, όπως ούτε και σε καμιά χώρα στον κόσμο. Στην Κύπρο το ποσοστό σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού κυμαίνεται μεταξύ 23% και 28%. Και σε 28% είχε φτάσει στην περίοδο της μεγάλης κρίσης. Τώρα ομαλοποιείται προς τα κάτω. Για παράδειγμα, ακόμα και σε μια ιδανική χώρα που όλοι είναι εκατομμυριούχοι, με βάση τον τρόπο που μετριέται, εάν ο μέσος διάμεσος μισθός είναι 5 εκατ. ευρώ και κάποιος είναι κάτω από 3 εκατ. ευρώ σε εκείνη τη χώρα θα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Αντίστροφα, σε μια πάμφτωχη χώρα με διάμεσο εισόδημα 200 δολάρια, όσοι είναι πάνω από 120 δολάρια θα θεωρείται ότι είναι εκτός κινδύνου φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Άρα είναι σχετικό και ανάλογο με τη χώρα και τα εισοδήματα. Εκείνο όμως που ξέρουμε για την Κύπρο είναι ότι τα τελευταία δυο χρόνια, 2015 και 2016, για τα οποία έχουμε στοιχεία –αλλά είμαι βέβαιος και για το 2017 περισσότερο– βελτιώνεται η κατανομή των εισοδημάτων. Ο ειδικός συντελεστής που χρησιμοποιούν για την ανισότητα (δείκτης Gini) βελτιώνεται. Το δεύτερο, όσον αφορά τα νούμερα. Λένε για παράδειγμα ότι είναι χαμηλό το ποσοστό που δίνουμε για την Υγεία, την Παιδεία κ.λπ. Καλά, εάν σε κάποιους τομείς είναι κάτω από τον μέσο όρο της Ευρώπης σε κάποιους άλλους θα είναι αναγκαστικά πάνω από τον μέσο όρο. Στην Κύπρο, το κρατικό μισθολόγιο, που περιλαμβάνει τον δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο τομέα και συντάξεις, ως ποσοστό του ΑΕΠ, είμαστε ψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Με αποτέλεσμα να μένουν λιγότεροι πόροι σε άλλους τομείς και να έχουμε και χαμηλότερα ποσοστά του ΑΕΠ. Χρειάζεται περισσότερη προσοχή και ακρίβεια όταν φέρνουμε αριθμούς στον πολιτικό διάλογο. Με ευθύνη εμάς των πολιτικών πρώτα, στερούμε από την πολιτεία σοβαρό πολιτικό διάλογο με επιχειρήματα. Δυστυχώς στις μέρες μας δεν γίνεσαι δημοφιλής με το να συζητάς σοβαρά, με ακρίβεια και με επιχειρήματα.

 

 

 

 

  Φρίξος Δαλίτης   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.