Έχει απόλυτο δίκαιο ο Στέφανος Στεφάνου, όταν δηλώνει ότι αν αποσυρθεί από διαπραγματευτής ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα θα είναι ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα υποβαθμίζει τις συνομιλίες. Δεν υπάρχει βέβαια νόημα σ΄ αυτή τη νέα ανοικτή συζήτηση των ταγών μας κι αν το συζητάμε είναι γιατί αγγίζει, έστω και πλαγίως, την ουσία όσων έγιναν τα τελευταία χρόνια. Έπρεπε να ήταν σαφές και δεν ήταν, ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας διαπραγματεύεται με τον εκπρόσωπο της Τουρκίας κι όχι με τον «πρόεδρο της ΤΔΒΚ». Δηλαδή, για να μην στείλουμε το μήνυμα ότι υποβαθμίζουμε τις συνομιλίες, υποβαθμίσαμε τον Πρόεδρο και την Κυπριακή Δημοκρατία. Ή, πάντως, αναβαθμίσαμε τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας και στείλαμε το μήνυμα ότι συνομιλούν οι δύο πρόεδροι των δυο κρατιδίων, που προσπαθούν να βρουν τρόπο να κάνουν συνεταιρισμό. Έτσι, αντί να συζητούν οι ηγέτες μας περί ανέμων και υδάτων (γιατί περί αυτού πρόκειται όλη η πρόχειρη και προεκλογική συζήτηση για αλλαγή διαπραγματευτή) ας μελετήσουν επιτέλους με ποιο τρόπο θα ανατρέψουν αυτά τα μηνύματα. Αυτά, που τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν δημιουργήσει το πιο καταστροφικό πλαίσιο για την Κύπρο. Αν προλαβαίνουν δηλαδή. Διότι, έχουμε αμφιβολίες αν μπορούν να κάνουν οτιδήποτε τώρα πια. Η κυβέρνηση και τα δύο μεγάλα κόμματα, επέλεξαν να αφήνουν επί τέσσερα χρόνια, τους αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, με εκπρόσωπο τους τον Ντάουνερ και καθοδηγητή το Φόρεϊν Όφις, να οργανώνουν το σενάριο που εξυπηρετούσε την Άγκυρα: Ουσιαστική απαλλαγή της Τουρκίας και σημειολογική αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Άπειρα παραδείγματα: Συμφωνία 23ης Μαΐου 2008, αναφορές σε όλες τις εκθέσεις του Μπαν Κι Μουν για τον εποικοδομητικό ρόλο της Άγκυρας ως παρατηρητής, επίσκεψη ΓΓ στο «προεδρικό» της «ΤΔΒΚ», απανωτές δηλώσεις υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον Ντάουνερ, συμμετοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας στις «εκλογές» των κατεχομένων για να στηρίξει τον Ταλάτ, τακτικές εμφανίσεις δυο προέδρων ίσου καθεστώτος (Λιμνίτης, Πύλα, Λήδρας, σπίτι συνεργασίας, Συμβούλιο Ευρώπης) επίσημη αποδοχή της δήθεν απομόνωσης των Τ/κ, μηνύματα για τα κέρδη του φυσικού αερίου που πρέπει να μοιράσουμε… Το κακό έγινε και είναι πολύ μεγάλο. Δεν θα διορθωθεί με προεκλογικά πυροτεχνήματα. Αν δεν αλλάξει όλη η πολιτική μας ριζικά, η ντε γιούρε διχοτόμηση θα έρθει πολύ πιο γρήγορα απ΄ ότι νομίζουμε.
