ΣΕ ένα περίγραμμαλύσης ή«Γενικό Πλαίσιο Θέσεων της ε/κ πλευράς», όπως είναι ο τίτλος του 23σέλιδου εγγράφου που κατέθεσε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, στις 15 Δεκεμβρίου στα Ηνωμένα Έθνη, ασφαλώς και δεν μπορούν να περιληφθούν λεπτομέρειες. Από την κωδικοποίηση των θέσεων, πάντως, που δεν είναι καινούργιες αλλά αποτέλεσαν μέρος άλλων εγγράφων, τα οποία κατατέθηκαν στο παρελθόν, προκύπτουν ευθέως μια σειρά από ζητήματα. Με ενδιαφέρον αξιολογούνται οι συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν για τις τέσσερις ελευθερίες, που περιλαμβάνονται σε χωριστό, μονοσέλιδο έγγραφο, το οποίο φέρει ημερομηνία 29 Ιανουαρίου 2010. Οι συγκλίσεις αυτές, που επιτεύχθηκαν σε συναντήσεις Χριστόφια-Ταλάτ, υιοθετούν μια πρακτική, που προκαλούν αντιδράσεις. Σημειώνεται ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά συμφωνεί επί της αρχής, στην απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους». Υπενθυμίζεται ότι στην Ε.Ε. οι τέσσερις ελευθερίες προβλέπουν κυκλοφορία αγαθών, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων και είναι προφανές ότι ανοίγει, με αυτό τον τρόπο, ο δρόμος για την κάθοδο Τούρκων στην Κύπρο, χωρίς να υπάρχουν εν πολλοίς, ασφαλιστικές δικλείδες για τον αριθμό τους. Θεωρούμε αυτήτη ρύθμισηως άκρως λανθασμένη και επικίνδυνη για τον τόπο. Εκτιμούμε πως μια τέτοια προσέγγιση ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, με σοβαρές επιπτώσεις για το μέλλον του τόπου. Κι όλες αυτές οι ρυθμίσεις για άσκηση από Τούρκους υπηκόους των τεσσάρων ελευθεριών, θα γίνουν πριν την ένταξη της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη στιγμή που κανένας εταίρος μας -ακόμη και τα πιο φιλικά κράτη προς την Άγκυρα- δεν θα τολμούσαν να υιοθετήσουν μια τέτοια λύση. Δεν μπορούμεπραγματικά να αντιληφθούμε ποια ανταλλάγματα έχουμε εξασφαλίσει για να προχωρήσουμε, ως ελληνοκυπριακή κοινότητα, σε τέτοια κίνηση. Είναι προφανές ότι σε μια διαπραγμάτευση για να υπάρξει αποτέλεσμα, επιβάλλεται συμβιβασμός. Αυτός ο συμβιβασμός για να μπορεί να λειτουργήσει πρέπει να περιέχει το στοιχείο της κατάστασης όπου αμφότερες οι πλευρές θα κερδίζουν. Και προπαντός, αυτός ο συμβιβασμός να μπορεί να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει χωρίς προβλήματα και περιπλοκές. Εάν ο συμβιβασμός γίνεται για να καταρρεύσει, τότε θα είναι μια κατάσταση, κατά την οποία όλοι θα χάσουν. Πρωτίστως, όμως, θα χάσει η Κύπρος, η οποία θα μπει σε περιπέτειες. Αυτό θα πρέπει να το σκέφτονται και να προβληματίζει τους διαχειριστές στο Κυπριακό. Όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και γενικότερα.
