«Γιατί δεν προχωρήσαμε σε προηγούμενες ενέργειες ώστε να μην φτάναμε ενώπιον του εφιαλτικού διλήμματος: είτε να κλείσει η εταιρεία τον Απρίλη ή απλά να προσευχηθούμε ότι με €20 εκατ. να μην κλείσει η εταιρεία το 2011;», ήταν η απορία του προέδρου της επιτροπής Οικονομικών Νικόλα Παπαδόπουλου πριν από ένα χρόνο (21 Φεβρ. 2011). Μόλις είχε ολοκληρωθεί η κεκλεισμένων των θυρών συνεδρία της επιτροπής με τον υπουργό Οικονομικών Χαρίλαο Σταυράκη. Η κυβέρνηση εκβίαζε (λίγους μήνες μετά τη χρεοκοπία της Γιουροσύπρια) τη Βουλή: είτε εγκρίνετε τώρα την έκτακτη βοήθεια των €20 εκατ. προς τις Κυπριακές Αερογραμμές, είτε η εταιρεία θα καταρρεύσει σε δύοτρεις μήνες. Ο επίλογος γράφτηκε μερικές μέρες αργότερα. Οι Κυπριακές με δημόσια ανακοίνωσή τους εξέφραζαν τις ευχαριστίες τους προς τη Βουλή για την έγκριση της παραχώρησης €20 εκατ. ως αποζημίωση για το τουρκικό εμπάργκο. Αυτό το ποσό ««ενισχύει την προσπάθεια της εταιρείας να προχωρήσει στην εφαρμογή των στρατηγικών της σχεδιασμών, για διασφάλιση της βιωσιμότητάς της σε μακροπρόθεσμη βάση. Το έκτακτο Σχέδιο Δράσης που εφαρμόζεται ήδη, είναι πυξίδα των συντονισμένων προσπαθειών που βρίσκονται σε εξέλιξη για επίτευξη αυτού του στόχου». Περί τα τέλη Αυγούστου μάθαμε ότι αυτός ο «στρατηγικός στόχος» δεν ήταν απλώς η διάσωση της εταιρείας, αλλά και «η ανάπτυξη προς Ανατολάς». Όπως επεξηγούσε σε συνέντευξή του στη Χαραυγή ο (διορισθείς τον Δεκέμβριο του 2010) εκτελεστικός πρόεδρος του εθνικού αερομεταφορέα Γιώργος Μαυροκώστας, «στρατηγικά, θέλουμε να αναπτυχθούμε σε χώρες ανατολικά της Κύπρου και να ενώσουμε τη συγκεκριμένη περιοχή με τη δυτική Ευρώπη». Αλλά, φαίνεται ότι η διοίκηση των Κυπριακών και η κυβέρνηση λογάριαζαν χωρίς «τον έντονο ανταγωνισμό, τις αυξήσεις των τιμών των καυσίμων διεθνώς, την καπιταλιστική κρίση και τα ψηλά λειτουργικά κόστη». Γι’ αυτό, τώρα επιβάλλεται η αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, η νέα κρατική ενίσχυση της εταιρείας και... το δούλεμα συνεχίζεται. Η ιστορία με τις Κυπριακές μοιάζει με τα «νέα σχέδια για την απασχόληση» που ανακοινώνει κάθε μερικούς μήνες η υπουργός Εργασίας. Βαρύγδουπα λόγια, πολλά εκατομμύρια και η... καταραμένη «παγκόσμια κρίση». Η μόνη διαφορά, είναι ότι οι Κυπριακές Αερογραμμές προσφέρονται για «κομματική εκμετάλλευση». Φταίει ο Αβέρωφ που αγόρασε μεγάλα Έαρμπας, φταίει η κυβέρνηση Κληρίδη που βόλευε ημετέρους, φταίει ο Χατζηπετρής. Ένας καβγάς για το πάπλωμα. Γιατί επί της ουσίας, η κυβέρνηση που παρέλαβε δύο «εθνικούς αερομεταφορείς» και ξόδεψε δεκάδες εκατομμύρια, θα παραδώσει έναν αερομεταφορέα «υπό κηδεμονία». Αυτό δεν είναι ξεπούλημα; giorgos.agapiou@phileleftheros.com Ασπιρίνες εκατομμυρίωνσε καρκινογόνες εταιρείες «ΤΑ ίδια συμπτώματα τα οποία οδήγησαν τη Γιουροσύπρια στην ανεξέλεγκτη διάλυση και τους εργαζόμενους στους δρόμους, εμφανίζονται σήμερα σε άλλες δύο δημόσιες εταιρείες. Τις Κυπριακές Αερογραμμές και το Σφαγείο Κοφίνου. Αντί όμως η “υπεύθυνη Κυβέρνηση” να λάβει τα μηνύματα, να προετοιμαστεί όσο μπορεί καλύτερα και να κτίσει δίχτυ ασφαλείας για τους υπαλλήλους, επιμένει στην ίδια αποτυχημένη συνταγή. Προσφέρει ασπιρίνες εκατομμυρίων για να λύσει καρκινογόνες παθήσεις. Η λογική και η… ιατρική μάς λένε ότι τα προβλήματα αυτά δεν θα λυθούν. Αργά ή γρήγορα, οι δύο εταιρείες είτε θα καταρρεύσουν απότομα και ανεξέλεγκτα, είτε θα υποχρεωθούν να λάβουν τέτοια οδυνηρά μέτρα που σήμερα ούτε που σκέφτονται». (Απόσπασμα από το κείμενο που δημοσιεύτηκε στις 11 Ιαν. πέρσι σε αυτή τη σελίδα).
