Διαβάζοντας προχτές τις δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και του εκπροσώπου του ΑΚΕΛ, σχετικά με τη συμφωνία συγκλίσεων Χριστόφια - Ταλάτ, δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε πώς παραπλανηθήκαμε τόσο πολύ και σχολιάζαμε ένα έγγραφο, που δεν το είδαμε ολοκληρωμένο. Διότι, απαντώντας στο Νίκο Αναστασιάδη, που εξέφρασε έκπληξη για τη συμφωνία η οποία εξασφαλίζει τις τέσσερις ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους Τούρκους υπηκόους, έλεγαν ότι παρασιωπήθηκε ένα μέρος του εγγράφου για να δαιμονοποιηθούν οι θέσεις του Προέδρου. Ότι «τίθεται όριο στην εγκατάσταση των Τούρκων υπηκόων, εντάσσοντας το στο πλαίσιο διατήρησης της δημογραφικής αναλογίας 4 προς 1», όπως έλεγε ο Εκπρόσωπος. Δηλαδή, διευκρίνισε «για κάθε τέσσερις Ελληνες υπηκόους που εγκαθίστανται στην Κύπρο να έχει δικαίωμα εγκατάστασης και κατ' επέκταση απόκτησης ιθαγένειας ένας Τούρκος υπήκοος». Αν πράγματι υπάρχει τέτοια συμφωνία είναι άδικο και ελλιπές όταν δεν λαμβάνεται υπόψη στα σχετικά σχόλια είτε τα δικά μας, είτε όσων πολιτικών ασχολήθηκαν. Ωστόσο το άδικο είναι να γίνεται προσπάθεια παραπλάνησης, μπερδεύοντας έννοιες και έγγραφα. Στη συμφωνία της 29 Ιανουαρίου 2010 δεν υπάρχει καμιά συγκεκριμένη αναφορά για όρια εγκατάστασης Τούρκων, παρά μόνο η γενική αρχή ότι «αυτό θα γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε η δημογραφική ποσόστωση των δυο κοινοτήτων να μην επηρεάζεται». Η αναφορά 4 προς ένα, γίνεται στις προτάσεις του Προέδρου Χριστόφια, αλλά όχι στη συμφωνία του με τον Ταλάτ. Η συμφωνία γράφει ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά συμφωνεί επί της αρχής, στην απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από τους Τούρκους υπηκόους», μετά τη λύση και πριν την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Δηλαδή, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, συμφώνησε ότι οι Τούρκοι πολίτες, που θα θέλουν να έρθουν στην Κύπρο, θα απολαμβάνουν ελεύθερα και χωρίς κανένα περιορισμό, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες, ελεύθερη διακίνηση προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Μάλιστα, η συμφωνία είναι τόσο προχωρημένη, που προνοεί ότι οι δύο ηγέτες «θα απευθύνουν από κοινού έκκληση στην ΕΕ», για να ξεκινήσει τις διαδικασίες ώστε να αποδεχθεί και η ΕΕ αυτή την πρόνοια. Θα απευθύνουν έκκληση, διότι αυτό που συμφώνησαν δεν είναι λογικό και χρειάζεται να ζητήσουν χάρη για να το δεχθεί η ΕΕ. Αλλά, όταν συμφωνηθεί η αρχή ότι όσοι Τούρκοι υπήκοοι, το επιθυμούν θα μπορούν να διακινούνται ελεύθερα στην Κύπρο, θα μπορούν να διακινούν τα κεφάλαια τους, να κάνουν επιχειρήσεις, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες, με ποιο τρόπο θα τεθούν περιορισμοί και θα εφαρμοστούν; Ποιος θα ελέγχει τις ποσοστώσεις (αν συμφωνηθούν); Το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος; Αυτά βέβαια είναι «λεπτομέρειες», που δεν πρέπει να μας απασχολούν αυτή τη στιγμή. Διότι, τώρα το σημαντικό είναι ότι ο Πρόεδρος πρόσφερε αυτές τις ελευθερίες στους Τούρκους πολίτες και η δικαιολογία που προτάσσει ο εκπρόσωπος του, είναι ότι τις εξασφάλισε και για τους Ελληνοκύπριους. Να διακινούνται, δηλαδή, ελεύθερα σε όλη την Κύπρο και να διαμένουν όπου θέλουν, αλλά χωρίς να έχουν δικαίωμα περιουσίας και εγκατάστασης και πολιτικά δικαιώματα, όπως θα έχει ο Βρετανός και ο Βούλγαρος Ευρωπαίος. Πρέπει να χτυπήσουμε τις καμπάνες τώρα ή να συνεχίσουμε τον ύπνο μας το βαθύ;
