Η οικονομική κρίση και οι δυσμενείς συνθήκες στις οποίες έχει περιέλθει η Ελλάδα, είχαν σαν αποτέλεσμα το ξεσκέπασμα ακραίων, παράλογων και σε αρκετές περιπτώσεις κωμικοτραγικών επιδομάτων που λάμβαναν οι πολίτες της χώρας, κυρίως του δημοσίου τομέα. Κάτι ανάλογο όμως, με την ελληνική πραγματικότητα υφίσταται και στην Κύπρο. Και είναι αυτό το οποίο τις προάλλες αξιολόγησα ως το θετικό της κατάστασης μιας τέτοιας κρίσης, που θα έδινε την ευκαιρία στην Πολιτεία για κατάργηση τους χωρίς περιστροφές και ψηφοθηρικά συμφέροντα. Από το ένα άκρο, των επιδομάτων και χορηγιών λοιπόν, το Κράτος πέρασε στην αντίπερα όχθη! Στις φορολογικές ακρότητες! Αποτέλεσμα σήμερα ο ελληνικός λαός να ζει στην φτώχεια από τα δισβάσταχτα χαράτσια που του έχουν επιβληθεί, καπέλο σε όλες τις άλλες περικοπές των εισοδημάτων του. Και το ερώτημα που προκύπτει, είναι αυτό το μέτρο που θα βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο; Γιατί άλλο φορολογία σε υγειή βάση και άλλο σε μια κοινωνία η οποία νοσεί... Άλλο οι αριθμοί που υπολογίζει το Κράτος σε έσοδα στην θεωρία και άλλο στην πράξη, όταν η ίδια η κοινωνία είναι "ετοιμαθάνατη"... Δυστυχώς από ότι φαίνεται στον ορίζοντα και η Κύπρος αυτό το μονοπάτι διασχίζει. Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν πριν φτάσουμε στην άκρη του κρεμού... Είμαστε τελικά έθνος των άκρων...
