Λευκωσία: Συνήθη πρακτική αποτελεί η σύναψη ασφάλειας ζωής από τον δανειολήπτη και η εκχώρηση των δικαιωμάτων από την ασφάλεια στην τράπεζα, ως μέρος της σύμβασης για παραχώρηση στεγαστικού δανείου. Κι αυτό παρόλο που δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχετική νομική ή κανονιστική ρύθμιση που να το επιβάλλει. Σχετική απάντηση δόθηκε από την Κεντρική Τράπεζα προς τη Βουλή μέσω του υπουργού Οικονομικών. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του βουλευτή των Οικολόγων Γιώργου Περδίκη, ο κ. Καζαμίας επισυνάπτει περιεχόμενο επιστολής του διευθυντή Τμήματος Εποπτείας και Ρυθμίσεως Τραπεζικών Ιδρυμάτων της Κεντρικής Τράπεζας, στην οποία, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: «αποτελεί συνήθη τραπεζική πρακτική η περίληψη στους συμβατικούς όρους χορήγησης στεγαστικών δανείων, της υποχρέωσης σύναψης ασφάλειας ζωής από τον δανειολήπτη και η εκχώρηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την εν λόγω ασφάλεια σε όφελος της τράπεζας. Στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι, σε περίπτωση θανάτου του δανειολήπτη, το δάνειο θα μπορεί να εξοφληθεί από την ασφαλιστική αποζημίωση ώστε να αποφευχθεί η χρήση από τις τράπεζες άλλων εξασφαλίσεων που συνήθως λαμβάνονται για τη χορήγηση στεγαστικών δανείων, όπως η πώληση υποθηκευμένης κατοικίας ή η ανάληψη και η εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεων από τους εγγυητές (οι οποίοι συνήθως είναι ο/η σύζυγος ή/και άλλοι συγγενείς)». Προστίθεται ότι «σε περίπτωση που η αποζημίωση που λαμβάνεται από την ασφάλεια δεν επαρκεί για εξόφληση του υπολοίπου του δανείου, τότε οι τράπεζες αντί να προχωρήσουν με τη διαδικασία εκποίησης του υποθηκευμένου ακινήτου, που συνήθως δημιουργεί και άλλα προβλήματα, προχωρούν σε αναδιάρθρωση του δανείου με τους νόμιμους κληρονόμους ή/και εγγυητές, οι οποίοι με νέα δανειακή σύμβαση που υπογράφουν με την τράπεζα, αναλαμβάνουν την εξόφληση του εκκρεμούντος υπολοίπου». Παρόμοια πολιτική, αναφέρει ο υπουργός Οικονομικών, εφαρμόζει και ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Στέγης.
