Κοίταξε κύριε, που σοβαρολογούν ο Μουσταφά Ακιντζί και οι «δικοί μας», που τον σιγοντάρουν και τον δικαιολογούν. Ο Ακιντζί για σκοπιμότητες στην εφαρμογή της τουρκικής πολιτικής που ολοφάνερα (για να μην πω ξεδιάντροπα) εξυπηρετεί, και οι «δικοί μας», κάποιοι από άγνοια (μερικοί ανιστόρητοι αναφέρονται στο δημοψήφισμα του 1950 και το ταυτίζουν με το πραξικόπημα του 1974, προσβάλλοντας και τους εαυτούς τους και τους παππούδες τους), κάποιοι άλλοι για κομματικές σκοπιμότητες και πολλοί από συνειδητή προσφορά εθελοδουλίας στις επιθυμίες των σουλτάνων (θυσία και της αξιοπρέπειας και της συνείδησης τους).
 
«Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή», έλεγε χτες ο κ. Ακιντζί, και «ο κ. Αναστασιάδης δεν μπόρεσε να καταλάβει τη βαρύτητα που έχει το θέμα αυτό για την τουρκοκυπριακή κοινότητα». Πράγματι, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή, τόσο σοβαρή που μας κάνει να αμφιβάλλουμε πολύ πιο δραστικά απ΄ ό,τι προηγουμένως αν μετά από αυτές τις αντιδράσεις έχουμε τη δυνατότητα να κτίσουμε μαζί κοινή πατρίδα και κοινή δημοκρατία. Διότι, αν για ένα τόσο αβλαβές ζήτημα, ο Ακιντζί καταγγέλλει με επιστολή στα Ηνωμένα Έθνη, τον άνθρωπο με τον οποίο ανέπτυξε μια σπουδαία σχέση, πολιτικά αλλά και ανθρώπινα, εδώ και τρία χρόνια, τον Νίκο Αναστασιάδη, αποδεδειγμένα ειλικρινή στην προσπάθεια της λύσης, αποδεδειγμένα συμβιβαστικό στις απαιτήσεις του, το μήνυμα του δεν είναι μήνυμα «κουλτούρας ειρήνης». Είναι μήνυμα για όσα θα ακολουθήσουν μετά τη λύση, αλλά και για το βρόμικο παιχνίδι που στήνει σήμερα σε βάρος του συνομιλητή του. Άρπαξε στις συνομιλίες όσα τον εξυπηρετούσαν και τώρα που ήρθε η ώρα να συζητηθεί η ασφάλεια και το εδαφικό ψάχνει αφορμές για να μη συζητήσει και να επιρρίψει ευθύνες στον Πρόεδρο Αναστασιάδη για τα φανταστικά εμπόδια που ο ίδιος αναδεικνύει. Πόσο έντιμο είναι αυτό; Και πόσο μας δείχνει αν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους με τους οποίους θα συμφωνήσουμε συνεταιρισμό με ειλικρίνεια και τιμιότητα;
 
Γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Ακιντζί ότι αυτά τα τελευταία χρόνια της μεγάλης προσπάθειας των διαπραγματεύσεων, ο ίδιος προσωπικά, η Άγκυρα και διάφοροι σουλτανολάγνοι στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, έδωσαν δεκάδες αφορμές στον Πρόεδρο Αναστασιάδη να διακόψει τις συνομιλίες και να πει ότι προχωράμε μόνοι μας, και στην Ευρώπη και στο φυσικό αέριο και στις στρατηγικές συμφωνίες με τους γείτονες, κι ας συνεχίσουν οι Τ/κ να είναι τα γιουσουφάκια της Άγκυρας. Δεν το έκανε. Και τώρα ο αγαπητός του συνομιλητής τον πληρώνει με αυτό το νόμισμα. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει μετά τη λύση. Τα είπαμε και χθες. Αυτό που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε είναι το μέγεθος της υποκρισίας. Γιατί, ειδικά μετά την εμφάνιση του Ακιντζί λίγο έλειψε να χτυπήσουν καμπάνες οι ενθουσιασμένοι για τη λύση που θα ερχόταν ώσπου να πουν κρεμμύδι. Ξέχασαν, ως συνήθως, ότι έχουμε να κάνουμε με την Άγκυρα, που δεν την ενδιαφέρει η Κύπρος επειδή υπάρχουν Τουρκοκύπριοι. Δυστυχώς, το ξέχασε και ο Ακιντζί αυτό. Χτες, ενώ μιλούσε για το πόσο ενόχλησε τους Τουρκοκύπριους η απόφαση της Βουλής, έστειλε μήνυμα στον Αναστασιάδη: «Η τ/κ πλευρά περιμένει ένα βήμα από τον Ε/κ ηγέτη όσον αφορά στο θέμα της πολιτικής ισότητας. Περιμένουμε να προετοιμάσει πλέον την κοινότητα στο θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας». Τόση ειλικρίνεια! Για να ικανοποιηθούν οι Τ/κ που θύμωσαν πολύ με το ότι στα ε/κ σχολεία θα γίνεται αναφορά στο δημοψήφισμα του 1950, πρέπει να πάρουν την εκ περιτροπής προεδρία. Και θα ηρεμήσουν; Άγνωστο. Διότι, έχουν ακόμα να πάρουν πολλά, όπως είναι οι ευρωπαϊκές ελευθερίες για Τούρκους.
 
Στα κατεχόμενα «κυβερνούν» οι Γκρίζοι Λύκοι, γίνονται υπουργοί και αρχηγοί κομμάτων καταζητούμενοι για τον φόνο του Ισαάκ και του Σολωμού, απειλούν τους Ελληνοκύπριους με κατάληψη όλης της Κύπρου ή με προσάρτηση στην Τουρκία, αλλά ο κ. Ακιντζί καταγγέλλει τον ΔΗΣΥ, για τη στάση του στη Βουλή, τη νόμιμη Βουλή της Δημοκρατίας, και επειδή, λέει, «τα μέλη του στην Επιτροπή που συζητήθηκε το θέμα έδωσαν την έγκρισή τους». Κι έχεις και τον Άντρο Κυπριανού, να σου λέει σοβαρά-σοβαρά: Ακραίοι υπάρχουν και στις δυο πλευρές… Μπράβο, ανακαλύφθηκε η τασιηνόπιττα. Η δημοκρατία και η εντιμότητα πότε θα ανακαλυφθούν;