«Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις», λέει η γνωστή ατάκα. Στην περίπτωσιν της φωτογραφίας που είδαμε χτες στον «Φ», αν όντως ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, τότε η λεζάντα της άξιζε τα διπλάσια και βάλε.
Ήταν τόσον έξυπνη η λεζάντα αυτή, που ακόμα... γ-ΕΛΑΜ-ε!
 
Αναφέρομαι, φίλοι αναγνώστες, στην χτεσινή φωτογραφία, η οποία απεικόνιζε δυο ΕΛΑΜ-ίτες να συνομιλούν και να λέει ο ένας στον άλλο:
— Κύριε ελέησον, ρε αρχηγέ. Δεν το έξερα ότι εν έτσι εύκολον να τους τα πουκουππίσουμεν ούλλα! Εν μεγάλη η δύναμή μας, έννεν;
 
Αντίθετα, οφείλω να ομολογήσω ότι βρήκα πολύ κακόγουστον έως και εμπαθές, ένα σχόλιον -χωρίς συνοδείαν φωτογραφίας-, το οποίον υπέπεσεν εις την αντίληψίν μου, ενώ μετροφυλλούσα τις εφημερίδες χτες. Έλεγε:
— Όλη αυτή η ιστορία θυμίζει εκείνο τον τρελό που ρίχνει μια πέτρα μέσα σε έναν λάκκον, ενώ γύρω του μαζεύονται δεκάδες και μαλώνουν για το μέγεθος της πέτρας και το βάθος του  λάκκου!
 
Σήμερα, πάντως, αναμένω να δω δημοσιευομένην, μιαν φωτογραφίαν του Άιντα με στολήν... πυροσβέστη, όπως τον εβάφτισαν χτες δύο τουλάχιστον ρεπορτάζ εφημερίδων, να κρατά μιαν μάνικαν και να προσπαθεί να σβήσει τις φωτιές. Μόνον που, όλως... τυχαίως, η μάνικα θα είναι, υποψιάζομαι, στραμμένη πάνω μας, σε μια προσπάθεια να μας πνίξει!
 
Γεγονός, πάντως, παραμένει ένα, νομίζω. Όλη αυτή η καλά σχεδιασμένη από το δίδυμον Ερντογάν - Ακιντζί (κάτω από τα επιδοκιμαστικά βλέμματα του Νορβηγού) «τρικυμία εν ποτηρίω», θυμίζει πολύ μιαν παροιμίαν (που δεν ξέρω αν υπάρχει στην τουρκικήν γλώσσαν), η οποία λέει:
— Αφήκαμεν τα θέρη μας τζιαι ξικανναουρίζουμεν. Αν και, τώρα που το ξανασκέφτουμαι, πιο πολύ θα ταίριαζε μια άλλη παροιμία. Εκείνη που λέει:
— Σύναε πελλούς, πκιέρωννε τζιερεμέν!
 
Σειρά σου, τώρα, Νίκαρε να σε απαθανατίσει ο φακός ενώ θα... σκοράρεις! Τα βλέμματα όλων θα είναι στραμμένα σήμερα πάνω σου, για να δουν πώς θα μπεις αλλά, κυρίως, πώς θα βγεις από την συνάντησίν σου με τον Μουσταφάν.
Και πολλά θα κριθούν και θα σχολιαστούν, από τον τρόπον που θα... φακκίσεις την πόρταν φεύγοντας, να το ξέρεις!
 
Ε, δεν θα βγάλουμε την στήλη σήμερα με τις μακακίες του κάθε ανόητου και ξαφνικά αφιονισθέντος κουρούπεττου! Ας κοιτάξουμε και λίγο αλλού, δεν νομίζετε;
Ας πάμε, για παράδειγμα, στον Αβέρωφ. Ο οποίος, εδώ και δύο μέρες, μας έχει σπάσει τα... νεύρα με εκείνη την ατάκα του για την «πίσω πόρταν» από την οποίαν επιδιώκει η Τουρκία να μπει στην Ευρωπαϊκήν Ένωσιν.
 
Κι έτσι, μπορούμε άνετα να κάνουμε κάποιες... συγκρίσεις! Θα μπορούσε, λοιπόν, κάποιος άνετα να ισχυριστεί ότι:
— Η εφεύρεσις του Αβέρωφ περί της «πίσω πόρτας» έχει ξεπεράσει σε επανάληψιν ακόμα και το σίριαλ «Κωνσταντίνου και Ελένης».
Μη σας πω, δηλαδή, ότι έχει βάλει γυαλιά και στην «αίγιαν την φούξιαν»!
 
Υ.Γ.: Εκείνη η φράσις του κ. Παμπορίδη ότι «στην υγείαν λειτουργεί μια χούντα που το μόνο που σκέφτεται είναι τα οικονομικά, μου θύμισε μια παλιά επιθεώρηση που είχα γράψει. Τίτλος της: «Ριάλλια - ριάλλια τζιαι... χούντα»!