Ένα είναι το σίγουρο και καρατσεκαρισμένο διαμέσου των δεκαετιών. Το λένε κι οι στατιστικές άλλωστε: Όσοι έχουμε την εξαιρετική τύχη να κατοικοεδρεύουμε σ΄αυτή τη βραχονησίδα, μπορεί να εκμετρούμε το ζην από χίλιες δυο αρρώστιες και... νοσοκομεία ανύπαρκτα, αλλά από ανία και βαριεστημάρα δεν πρόκειται ποτέ να πεθάνουμε!
 
Εν ολίγοις, κάθε μέρα, με το «καλημέρα», βρίσκουμε πάντα έναν τρόπο να γεμίζουμε το 24ωρό μας με παντός είδους εξελίξεις -τις πιο πολλές φορές δυσμενείς, για να 'μαστε ειλικρινείς- ώστε να κατευνάζουμε αυτό που είπαμε και πιο πάνω: Τη βαριεστημάρα μας, μέσα στην οποία ζουν άλλοι λαοί που αξίζουν να τους... λυπόμαστε!
 
Τώρα που ανέβασα το ηθικό σας, φίλοι αναγνώστες, κοπιάστε και πιάστε το σκηνικό των ημερών, που αυτή την εβδομάδα είναι ενισχυμένο και με τον... Καρνάβαλο:
-Ο ένας τον αμανέ του (που τον εκτελεί τόσο παράφωνα θυμίζοντας... αγκάνισμα), ο άλλος «έχει τον τρόπο» του, μας διαβεβαιώνει (και που τον περιμέναμε να εκδηλωθεί μέχρι το μεσημέρι), και...
 
Και στο λιμάνι Λεμεσού, φερειπείν συνεχίζεται με εξαιρετικήν επιτυχίαν η φαρσοκωμωδία «Περιμένοντας τον... Γκοντό», στην Υγεία, την Παιδεία, την Οικονομία κ.λπ., «Ντίττο» (παραπεί τα ίδια και χειρότερα) και γενικώς, το μπάχαλο των ημερών μάς φτιάχνει τη μέρα μας και δεν μας αφήνει χωρίς κάτι να ποσκολιούμαστε.
 
Και μην ανησυχείτε:
Πάντα θα υπάρχει ένα... ΕΛΑΜ να μας φτιάχνει τη μέρα, αφού:
Με τις παρεμβάσεις που θα κάνει, είναι σαν να φωνάζει «Όχχο! Όχχο!» στα άλλα κόμματα και να τα κάνει άνω-κάτω, προκαλώντας διαρροές και καρατομήσεις και αποσκιρτήσεις στελεχών (σαν «παράπλευρες απώλειες» ένα πράμα), τα οποία φεύγουν πυροβολώντας το ένα μετά το άλλο και αλλάζουν μαντρί!
(Μέχρι την... ΕΕ έφτασε το πράμα: Αλλά πιστεύω ότι η ΕΔΕΚ θα κάνει γαργάρα τα όσα της έψαλεν ο Δημήτρης Παπαδάκης, επειδή δεν έχει την ευχέρεια να χάσει τον μοναδικό της ευρωβουλευτή, με τις ενόψει άλλες... αποψιλώσεις του κόμματος).
 
-Μην το ψάχνεις το πράμα, μου ανέφερε χτες στο τηλέφωνον ένας αναγνώστης: Λαοί που βρίσκουν δικαιολογίες στον Μουσταφά και βγαίνουν να δηλώσουν ότι «έχει δίκιον ο κ. Ακιντζί και, μάλιστα, 100%!» για τα όσα εξέμεσε και συνεχίζει ακόμα να κάνει, τις ημέρες αυτές, δεν έχουν υπόθεσιν.
 
Και προσθέτει ο αναγνώστης μου:
-Θα μου πεις, υπάρχουν και χειρότερα; Ναι, φίλε αναγνώστη, υπάρχουν! Φτάνει να αναλογιστείς ότι δεν ντρεπόμαστε και παρέχουμε διευκολύνσεις στους Τούρκους να διοργανώνουν στα Κόκκινα γιορτασμούς για τους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας, γιατί δηλαδή να έχει εδραιωθεί πια μέσα μας η βεβαιότης ότι: Σε τέτοιους λαούς «δεν τους πρέπει λεφτεριά»;
 
 ΥΓ: Με την δήλωσίν του ότι φεύγει... μένοντας ή μένει φεύγοντας από τις συνομιλίες, ο Μουσταφάς ουσιαστικά συνέβαλε -και τον ευχαριστώ γι΄αυτό- στην καταπολέμηση της ανίας και της βαριεστημάρας μας, για την οποία μιλούσαμε πιο πάνω, αφού θα 'χουμε να ποσκιολιούμαστε για μέρες με τις μακακίες που θα επιστρατεύει για να δικαιολογήσει την στάσιν του.
Είναι προφανές, πάντως, ότι ο εκπρόσωπος της κατοχής ήθελε με την κίνησή του ν΄αποφύγει ν΄ακούσει το... κουκκούφημαν του δικού μας με τους «δέκα λόγους» που ήταν έτοιμος να του ψάλει. Επειδή μάλλον υποψιαζόταν ότι επρόκειτο ν΄ακούσει τον «Δεκάλογον του... γύφτου»!