Άντε να πιάσεις το τρεχούμενο νερό και να του γράψεις και σχόλια. Γιατί είναι λίγος καιρός, αυτό μας συμβαίνει: άρχισαν οι συνομιλίες για τα καλά, συνεχίζονται με τα εμπόδια και ξανά προς τις συνομιλίες. Σ' έναν τόπο δεν κάθονται, σαν να φταίει ο τόπος κι όχι τα παράλογα που προσπαθούν να παρουσιάσουν με τη γλώσσα λογικά, κι ενώ εμείς αναμένουμε, δυστυχώς όχι στην αυτή θέση, γιατί όπου γίνονται οι λεγόμενες συγκλίσεις σημαίνει πως ο αδύνατος πάει και βρίσκει τον δυνατό, αν έκανε έστω και έναν πόντο πίσω η Τουρκία, θα χτυπούσαν κι οι καμπάνες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αλλά επειδή κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τα θέματα μένουν ανοιχτά, το τέλος ανοιχτό, λέμε εμείς, άλλη ορολογία κι αυτή, «ανοιχτού τέλους», τρέχουμε ξοπίσω από τις νέες λέξεις και φράσεις να καταλάβουμε αν μας λεν τίποτε, και στο τέλος μένουμε με την πικρή γεύση. Λογική δεν βρίσκουμε. Και την προσπάθεια να μας ξεγελάσουν με λεξίδια τη μυριζόμαστε από χίλια μίλια.
 
Είναι βέβαια κι άλλοι που χαίρονται γιατί η λύση είναι κοντά, τι λύση ούτε εκείνοι ξέρουν, ούτε εμείς, όμως είναι πεπεισμένοι πως είναι για καλό μας, όπως κι εμείς είμαστε απόλυτα βέβαιοι για το κακό που μας περιμένει. Απλούστατα γιατί ακούμε τις δηλώσεις - αυτοί μας λεν «μην τις λαμβάνετε υπόψη, δηλώσεις είναι γιατί έχουν εσωτερικά προβλήματα και το παίζουν μάγκες», εμείς λέμε «μα να μην ακούμε δηλώσεις, να μην ακούμε τι λεν οι ύψιστοι της τουρκικής κυβέρνησης, να μη λαμβάνουμε υπόψη τι κάνουν, αυτοί φυλάκισαν τον μισό πληθυσμό τους γιατί τον υποψιάζονται, καθημερινά τους βλέπουμε με τις παλληκαριές τους στο Αιγαίο, τα σχέδιά τους είναι πια πανάρχαια, από το 1950, τα βλέπουμε να υλοποιούνται, γίνεται να μη λαμβάνουμε τίποτε υπόψη και να περιμένουμε να το αποδείξουμε και στο τραπέζι των συνομιλιών, όταν -λέμε- θα αναγκάσουμε την Τουρκία να δείξει την αδιαλλαξία της»; Και τόσον καιρό πότε μας έδειξε πως διαλλάσσεται; Έπαυσε να έχει τα στρατηγικά της σχέδια να ελέγχει πλήρως αυτό το νησί;
 
Ακόμα και με τα όσα ακούμε πως έχουν συμφωνήσει, μας φαίνεται πως τα βέτο, η εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία, η λειτουργία τους ως φερεφώνων της θα παύσει με τη λύση; Κι αυτό το βιολί, το βιολοντσέλο, ή κάνεις αυτό που λέμε ή θα ακολουθήσει…
 
Κι αρχίζουν οι απειλές, που έχουν την αναίδεια να αναπαράγουν και Κυπριόπουλα: είναι μεγάλη δύναμη, μπορεί να μας καταλάβει όποτε θέλει, μην της στεκόμαστε εμπόδιο… Κι όλη μας η ζωή δηλαδή δεν θα είναι παρά μια υποταγή στα κελεύσματα της Τουρκίας ή των εδώ πρακτόρων της κι εμείς θα νομίζουμε πως λύσαμε το πρόβλημα;…
 
Καλά(!), ερωτήματα θέτω, που κι εσείς θα τα 'χετε. Αν τα έχετε λύσει και πιστεύετε πως καλά θα την περνάτε με τη λύση, όπως εσείς την καταλαβαίνετε, πείτε το «ναι» και προχωρήστε. Ποιος πάει για το καλύτερο ο Θεός ξέρει. Εμείς ακόμα εδώ. Με την υπογραφή μας δεν νομιμοποιούμε καμιά παρανομία τουρκική. Δημοκρατικό μας δικαίωμα.