Ο αυτοσχεδιασμός και η συνθηματολογία είναι μόνιμο χαρακτηριστικό της σημερινής διακυβέρνησης. Υπουργοί διαγκωνίζονται καθημερινά, σε συγχορδία με το κυβερνών κόμμα, για την ανάγκη ιδιωτικοποιήσεων, κατάργηση των μονοπωλίων, απελευθέρωση της αγοράς και ανεπάρκεια της δημόσιας διοίκησης και των Ημικρατικών Οργανισμών. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα σχέδιο και κανένα πρόγραμμα. Απλώς παπαγαλίζουν ξένες συνταγές. Πρόκειται για κλασική περίπτωση δογματισμού.
Ασφαλώς η απάντηση στο δογματισμό δεν είναι ένας αντίθετος δογματισμός. Θέση ορθολογική είναι η αποδοχή της οικονομίας της αγοράς στη βάση του ότι η λειτουργία της αποτελεί βασικό μοχλό κινητοποίησης των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας. Ταυτόχρονα πρέπει να απορρίπτεται η κοινωνία της αγοράς.
Προϋπόθεση πρέπει να είναι πάντα η αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων, με εγκαθιδρυμένους θεσμούς ανακατανομής του εθνικού εισοδήματος και παροχής κοινωνικής προστασίας στα φτωχότερα και αποκλεισμένα στρώματα της κοινωνίας. Σήμερα πέρα από ιδεολογήματα και ατέλειωτες οικονομικές συζητήσεις,  οι σύγχρονες πολιτικές αντιλήψεις κατατείνουν να αναδείχνουν την οικονομική δημοκρατία ως ένα προοδευτικό στόχο για τη διασφάλιση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η οικονομική δημοκρατία είναι αυτοτελής στόχος, επειδή εξασφαλίζει και ολοκληρώνει την πολιτική δημοκρατία. Είναι ταυτόχρονα όργανο για την παροχή  αγαθών και υπηρεσιών στους ανθρώπους και τη δίκαιη κατανομή του κοινωνικού πλούτου. Εγγυάται ταυτόχρονα το ανθρώπινο δικαίωμα την εργασία, την ισότιμη αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και την προστασία των φυσικών θεμελίων της ζωής.
Η ειδοποιός διαφορά της οικονομικής δημοκρατίας από την αχαλίνωτη αγορά είναι ότι στην πρώτη προηγούνται οι κοινωνικοί στόχοι από τους στόχους της ιδιωτικο – οικονομικής αξιοποίησης του κεφαλαίου. Δεν επιτρέπεται η οικονομική δύναμη ή τα μονοπώλια να υπαγορεύουν στην πολιτική το θεσμικό πλαίσιο. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να κατοχυρώνεται οικολογικά και κοινωνικά υπεύθυνη οικονομική διαχείριση με προβάδισμα των δημοκρατικών αποφάσεων, πάνω από  τα κερδοσκοπικά συμφέροντα και την οικονομική δύναμη.
Τελικά η οικονομική δημοκρατία υπηρετεί την επικράτηση των συμφερόντων του γενικού καλού και τον έλεγχο όλων των μορφών οικονομικής δύναμης και τη διαμόρφωση της οικονομικής ανάπτυξης.
Η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού Λεμεσού μέσα από την παραχώρηση των υπηρεσιών σε ιδιώτες είναι αρνητικό παράδειγμα για το μέλλον των ιδιωτικοποιήσεων.
Διαφάνηκε ότι οι άκριτες ιδιωτικοποιήσεις  δεν εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και την ανάπτυξη αλλά αντίθετα ολοκληρώνουν την ισοπέδωση της οικονομίας και της κοινωνίας.
Με την παραχώρηση του λιμανιού Λεμεσού υποσχέθηκαν αύξηση των εσόδων του κράτους.
-     Η Αρχή Λιμένων τα τελευταία χρόνια είχε καθαρά κέρδη 30 – 40 εκατομμύρια ετησίως. Οι διαχειριστές  έχουν καθορισμένο ελάχιστο ετήσιο ποσό που θα δίνουν στο κράτος 9 – 15 εκατομμύρια ευρώ. Όλα τα υπόλοιπα είναι στη βάση υποθετικών σεναρίων.
-     Οι διαχειριστές υποσχέθηκαν μείωση τελών. Τα τέλη αυξήθηκαν και εταιρείες ψάχνουν χίλιες υπαλλακτικές λύσεις. Με ανακοίνωση της η εταιρεία ΠΕΛΕΤΙΚΟ  την οποία η Κυβέρνηση βράβευσε με το βραβείο καινοτομίας και βραβείο για το σύστημα ποιότητας, τερματίζει τη λειτουργία της μονάδας παραγωγής μπεντονίτη οδηγώντας ταυτόχρονα στην ανεργία 150 οικογένειες.
-     Υποσχέθηκαν καλύτερη εξυπηρέτηση. Ο ίδιος ο υπουργός ήδη παραδέχθηκε αδυναμίες στη λειτουργία κάποιων εταιρειών. ΄Ηδη μερικές εταιρίες άλλαξαν δρομολόγια ενώ κάποιες άλλες ψάχνουν για αλλαγή προορισμού.
-     Υποσχέθηκαν αύξηση  του κύκλου εργασιών.  Αντί αυτού έθεσαν πλαφόν στον κύκλο εργασιών του Λιμανιού Λάρνακας έτσι ώστε να μεταφέρονται τα φορτία στο Λιμάνι της Λεμεσού για να αυξηθούν τα έσοδα των νέων  διαχειριστών.
-     Υποσχέθηκαν αύξηση θέσεων εργασίας. Η Αρχή Λιμένων επιδότησε πρόγραμμα πρόωρης αφυπηρέτησης με 140 χιλιάδων ευρώ για τον κάθε εργαζόμενο και οι διαχειριστές ενεργούν με το μικρότερο δυνατό εργατικό προσωπικό μειώνοντας τις θέσεις εργασίας.
-     Υποσχέθηκαν αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού και χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό της Αρχής Λιμένων. Παράλληλα η Αρχή Λιμένουν για να εξυπηρετήσει ένα από τους Διαχειριστές επιβαρύνεται το κόστος της ενοικίασης του απαραίτητου εξοπλισμού που θα στοιχίσει βέβαια αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
-     Αποδείχθηκε ότι τα λιμάνια είναι φυσικό μονοπώλιο και από τη μεταφορά του μονοπωλίου σε ιδιωτικά χέρια κερδισμένοι θα είναι μόνο επιχειρηματικοί όμιλοι. Τί αν θα είναι εγχώριοι ή ξένοι δεν έχει σημασία γιατί στόχος αμφοτέρων είναι να γίνουν πλουσιότεροι.
Θα κλείσω με ένα παράδειγμα εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους μας «κανοναρχούν»  από πρωίας μέχρι νυκτός από τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά Μέσα Ενημέρωσης για την ανάγκη ιδιωτικοποιήσεων ως της πανάκειας επίλυσης των προβλημάτων της οικονομίας.
Λοιπόν στις ΗΠΑ, στη Νέα Υόρκη συγκεκριμένα, τα τρένα που μεταφέρουν τα εκατομμύρια εργαζομένους στις δουλειές τους είναι κάτι συρμοί – βαγόνια σκουριασμένα και πανάθλια. Σε αντίθεση με την αθλιότητα αυτών των τρένων υπάρχουν υπόγειοι σιδηρόδρομοι σύγχρονοι, λειτουργικοί και άνετοι που είναι μάλιστα και εξαιρετικά επικερδείς. Λεπτομέρεια σημαντική. Οι πρώτοι σιδηρόδρομοι  ανήκουν σε ιδιωτική εταιρεία. Οι δεύτεροι είναι δημοτική επιχείρηση.
Δίδαγμα. Οι μιμητικές αντιγραφές και το παπαγάλισμα ξένων προτύπων είναι δογματισμός και συντηρητισμός της χειρότερης μορφής. Άρα λοιπόν το ζητούμενο είναι η αξιοποίηση της αγοράς και όχι η άκριτη υποδούλωση σε ανεξέλεγκτους μηχανισμούς της. Αυτό επιτάσσει η σύγχρονη αντίληψη της οικονομικής δημοκρατίας και το συμφέρον των κοινωνιών, τελικών των ίδιων των ανθρώπων.

* Τέως Προέδρος Βουλής των Αντιπροσώπων.