Για μια ακόμα φορά μπήκαν στον πάγο οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη, καθώς αν δεν ολοκληρωθεί το δημοψήφισμα του Ερντογάν στην Τουρκία, δεν μπορούσαν να γίνουν κινήσεις από την τουρκική πλευρά, αφού μπορεί να γίνονταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την τουρκική αντιπολίτευση (όση έμεινε εκτός φυλακών) και να έθεταν σε κίνδυνο την έγκριση της συνταγματικής αναθεώρησης που έκοψε και έραψε στα μέτρα του ο νεοσουλτάνος. Κάτι το οποίο γνώριζε τόσο ο Αναστασιάδης όσο και ο Ακιντζί, που τους επέτρεπε να χρησιμοποιήσουν την αναπόφευκτη «σύγκρουση» για να μαζέψουν πόντους στο εσωτερικό μέτωπο, να παρουσιάσουν ένα πιο σκληρό προφίλ και να καθησυχάσουν τις εκατέρωθεν διαμαρτυρίες για υποχωρήσεις, όσο τα κόμματα και η κοινή γνώμη χορεύουν στους ρυθμούς του Ερντογάν.
 
Αυτό που έμενε να δούμε ήταν το ποια αφορμή θα έβρισκε ο φεουδάρχης* των κατεχομένων για να διακόψει τις συνομιλίες και να δώσει το έναυσμα για την έναρξη της θεατρικής παράστασης. Και αφού δεν υπήρξε καμιά εξέλιξη για το φυσικό αέριο ή κάτι άλλο αξιόλογο, η αφορμή αυτή ήρθε από την απόφαση της Βουλής κατά την επέτειο του δημοψηφίσματος του 1950 για Ένωση, να δίνεται ενημερωτικό φυλλάδιο και να γίνεται μια ολιγόλεπτη αναφορά στην τάξη. Για ένα φυλλάδιο και μια ολιγόλεπτη αναφορά! Ούτε καν εθνική επέτειο και παρελάσεις όπως κάνουν στα κατεχόμενα για να γιορτάσουν την εισβολή και την ανακήρυξη του ψευδοκράτους (όπως πολύ σωστά τόνισε ο ΠτΔ) ή εορτασμούς όπως κάνουν εκείνοι για τον βομβαρδισμό αμάχων με ναπάλμ στην Τηλλυρία (όπως επεσήμανε η ΕΔΕΚ) ή με λογοκρισία και καταστροφή τ/κ βιβλίων για αναφορές στις οποίες διαφωνούμε όπως κάνει το κατοχικό καθεστώς με τα βιβλία μαθητών μας στην Καρπασία ή μια γιγαντιαία ελληνική σημαία από λαμπάκια στο Τρόοδος, ρε παιδί μου.
 
Ωστόσο, αυτή η «σύγκρουση» ήρθε σε ένα κεφάλαιο από εκείνα (τα εύκολα) που είχαν ήδη συμφωνηθεί. Ότι δηλαδή το κάθε κρατίδιο θα χειρίζεται μόνο του τα θέματα της Παιδείας. Αν υπάρχει τουρκική παρέμβαση στην Παιδεία τώρα, τι να περιμένουμε δηλαδή μετά τη λύση; Έτσι έκλεισαν και τα άλλα κεφάλαια; Μήπως αυτή η παρέμβαση μας δίνει κι εμάς το δικαίωμα να παρέμβουμε σε θέματα Παιδείας στα κατεχόμενα; Ας κάνουμε κι εμείς (που το παίζουμε μόνιμα υπεράνω) παρεμβάσεις για εορτασμούς και αναφορές στα σχολεία που θίγουν ή απειλούν τους Ε/κ και την ειρηνική συμβίωση. Επίσημα, μέσω ΟΗΕ κι εμείς, και όχι σε συζητήσεις μεταξύ μας και απαντήσεις στην απέναντι πλευρά μέσω ΜΜΕ στο πλαίσιο στημένων «συγκρούσεων».
 
*Στον φεουδάρχη παραχωρείτο το δικαίωμα να καρπώνεται μια έκταση γης για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με αντάλλαγμα να ορκιστεί στον χορηγό πίστη και να του προσφέρει τις υπηρεσίες που ζητούνται.