Οι παραστάσεις της έχουν κάνει θραύση στο κοινό της Βρετανίας, της Αμερικής, της Αυστραλίας, τώρα και της Ελλάδας. Το καλοκαίρι του 2013, το CNN την κατέταξε στην παγκόσμια λίστα με τις «13 Γυναίκες Κωμικούς που θα Πρέπει να Δείτε». Και, μόλις πριν από έναν μήνα, αναδείχθηκε τρίτη στον παγκόσμιο διαγωνισμό Laugh Factory «Το πιο αστείο άτομο στον κόσμο» στη Φινλανδία. Και είναι επίσημο: Δεδομένου ότι είναι η μόνη γυναίκα της πρώτης τριάδας, η Κατερίνα Βρανά είναι το πιο αστείο κορίτσι του κόσμου!Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά από μικρή ήξερε ότι θα ζήσει στο εξωτερικό. Όπως έχει εξομολογηθεί η ίδια, από τα 13 της, είχε βάλει στόχο να πάει στην Αγγλία. Το κατάφερε τελικά στα 19 της για να σπουδάσει υποκριτική. Έτσι ίσως εξηγείται η καθαρή, βρετανική προφορά της, που τη βοηθά στις παραστάσεις της. Μετά το τέλος των σπουδών της, η Κατερίνα έκανε εμφανίσεις ως ηθοποιός σε θιάσους, αλλά και μόνη της σε stand-up comedies, συνεχίζοντας με μαθήματα χορού, φωνητικής και υποκριτικής, με πολύ σημαντικούς δασκάλους.
Είναι ένα φυσικό ταλέντο. Επιλέγει τη θεματολογία η ίδια, γράφει τα κείμενά της –«ηχογραφεί» όπως είπε στον «Φιλελεύθερο»– μόνη της, βρίσκεται πάνω στη σκηνή και τη «γεμίζει». Πλέον, εμφανίζεται σε κλαμπ και φεστιβάλ στη Μεγάλη Βρετανία, όπως το φημισμένο Fringe του Εδιμβούργου, ενώ έρχεται για παραστάσεις και στην Αθήνα. Διασκεδάζει παρατηρώντας τις διαφορές στην υποδοχή του χιούμορ. «Για παράδειγμα, στα Αγγλικά φτάνεις πιο γρήγορα στο αστείο, γιατί η γλώσσα έχει πολλές μικρές λέξεις. 
Οι πολυσύλλαβες ελληνικές λέξεις λειτουργούν διαφορετικά. Ακούγεται περίεργο, αλλά έχει απόλυτη σχέση με τον ρυθμό του αστείου. Έχω κείμενα στα Ελληνικά που ξέρω ότι δεν μεταφράζονται στα Αγγλικά και κείμενα στα Αγγλικά που δεν βγάζουν γέλιο στα Ελληνικά» έχει δηλώσει.Το σόου της “Feta with the Queen” έκανε θραύση. Ήταν μια παράσταση για τις εμπειρίες της ως Ελληνίδας στο εξωτερικό. Κι επειδή τα περισσότερα χρόνια έξω τα έχει ζήσει στην Αγγλία, το μεγαλύτερο μέρος του σόου ασχολείται με τις διαφορές Ελλάδας – Αγγλίας και πώς αυτές έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της ταυτότητάς της.
Σε λίγες μέρες, στην Αθήνα, ξεκινάει το σόου της με τίτλο “About sex”. «Είναι μια παράσταση που αγαπάω πάαααρα πολύ! Ασχολείται με το σεξ και την ανησυχία μου ότι κάπου έχουμε χάσει την ουσία του. Νιώθω ότι κάπου έχουμε “χάσει την μπάλα” με το σεξ. Κι, επίσης, νομίζω ότι ποτέ σχεδόν δεν μιλάμε πραγματικά, αληθινά γι’ αυτό. Μιλάμε γύρω από το σεξ, κάνουμε πλάκα κι αναφερόμαστε σε αυτό πολύ συχνά, αλλά νομίζω σπάνια μιλάμε ειλικρινά γι’ αυτό.
 Επίσης, όπως και να το κάνεις, είναι κι αστείο θέμα. Που είναι κι ένας από τους λόγους που πολύ συχνά κάνουμε πλάκα με το σεξ – είναι πολύ πλούσιο σε κωμικό υλικό!» εξήγησε η ίδια.
Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει. Πολλώ δε μάλλον όταν είναι μια γλώσσα με χιούμορ και αλήθειες. Γιατί, πέρα από το γέλιο και τις ευχάριστες ώρες που περνάει κανείς με την Κατερίνα Βρανά, το πιο σημαντικό είναι το «σπάσιμο» των στερεοτύπων και η ανατροπή των κλισέ…


Της Μαρίας Ψαρά
 
Πρόσφατα αναδειχθήκατε ως το πιο αστείο κορίτσι στον πλανήτη. Μιλήστε μας γι’ αυτήν τη διάκριση.
Όλος ο διαγωνισμός ήταν εκπληκτική εμπειρία. Εννοείται πως νιώθω πολύ τυχερή που με κάλεσαν να λάβω μέρος. Στην αρχή, το μόνο που ήθελα ήταν να περάσω από τους 89 κωμικούς στους 20, δηλαδή στους ημιτελικούς. 
Ωστόσο, χάρηκα πολύ και για την ευκαιρία να γνωρίσω και να παίξω με 20 κωμικούς από 20 διαφορετικές χώρες. Όταν πέρασα στους ημιτελικούς… ε, εκεί χάρηκα ακόμη περισσότερο. Είναι μοναδική ευκαιρία να συγκρίνεις και να μοιράζεσαι προβλήματα και εμπειρίες από τόσο διαφορετικές σκηνές stand-up. Το ότι πήγα τόσο καλά στους ημιτελικούς στο Ελσίνκι και πέρασα στους τελικούς ήταν πέρα απ’ ό,τι θα μπορούσα να φανταστώ και το ότι βγήκα τρίτη ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Απίστευτη τιμή. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον κόσμο που με ψήφισε!

Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με το stand-up comedy?
Ήρθε πολύ φυσικά μέσα από τα πράγματα που έκανα για να γίνω ηθοποιός. Πήγα πανεπιστήμιο στην Αγγλία και σπούδασα υποκριτική και θέατρο. Μέσα από τις σπουδές υποκριτικής ανακάλυψα τον αυτοσχεδιασμό (improv) που χρησιμοποιείται πολύ στην Αγγλία ως προθέρμανση σε πρόβες και για χαλάρωση και, μάλιστα, κάνουν ολόκληρες παραστάσεις κωμικού αυτοσχεδιασμού όπου δημιουργείς σκηνές από μια-δυο λέξεις που σου πετάει το κοινό. Ε, αφού αποφοίτησα, ανάμεσα στις θεατρικές παραστάσεις άρχισα να ασχολούμαι με το improv όλο και περισσότερο, μπήκα στη σκηνή κωμωδίας του Λονδίνου κι από ‘κεί άρχισα να γράφω και να παρουσιάζω κωμικά σκετσάκια με δύο φίλες μου. Το επόμενο βήμα ήρθε ως φυσικό βήμα, να δοκιμάσω να κάνω και stand-up.

Τι σας ενέπνευσε; 
Τα πρότυπά μου είναι το Muppet Show –συγκεκριμένα η Μις Πίγκυ– και ο Έντυ Ίζαρντ. Αυτά είναι σίγουρα οι συνειδητές επιρροές γιατί είμαι σίγουρη ότι πρέπει να έχω επηρεαστεί κι από παλιό ελληνικό κινηματογράφο και κωμωδία, όπως οι Βλαχοπούλου, Καρέζη, Βουγιουκλάκη, όπως επίσης κι από τις πρώτες κωμικές σειρές στην ιδιωτική ελληνική τηλεόραση όπως «Τρεις Χάριτες» κι «Απαράδεκτοι». Επίσης μεγάλο ρόλο, νομίζω, έχουν παίξει κι οι “Monty Python” και το πρώτο stand-up σόλο σόου που είδα, του Έντι Μέρφι. Και οι γονείς μου. Οι γονείς μου είναι πολύ αστείοι, ακόμα κι όταν δεν είναι αυτός ο σκοπός τους.

Αλήθεια, πώς βρεθήκατε στο Λονδίνο;
Πήγα Λονδίνο να σπουδάσω και ξεκίνησα στα Αγγλικά γιατί, ε, ήμουν Αγγλία. Μεγάλωσα μιλώντας Eλληνικά κι Aγγλικά συγχρόνως στην Ελλάδα, οπότε είχα την ευκολία με τη γλώσσα ούτως ή άλλως. Όμως, το να ζω και να εργάζομαι στην Αγγλία ήταν αυτό που έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Τα κείμενα είναι δικά σας; 
Ναι, βέβαια, τα κείμενα είναι τελείως δικά μου. Εγώ δεν γράφω ακριβώς, πιο πολύ ηχογραφώ αυτά που θέλω να πω και τα δουλεύω λέγοντάς τα. Έτσι και γράψω κάτι “πετρώνει” στην μορφή που το έγραψα, δεν έχει ευελιξία να αλλάξει και να τροποποιηθεί, οπότε το αφήνω σε “ηχητική” μορφή. Ξέρω ότι ένα κομμάτι θα πάει καλά αν το κοινό γελάσει πολύ την πρώτη φορά που το δοκιμάσω. 

Ποια είναι η αντίδραση του κοινού σε αυτά που λέτε και κάνετε στη σκηνή;
Ε, κυρίως γελάνε! Αυτός είναι άλλωστε και ο κύριος στόχος μου.

Ποια είναι τα πιο επιτυχημένα σας κομμάτια; 
Στην Ελλάδα, ναι, νομίζω η «ταβέρνα» είναι το πιο γνωστό μου κομμάτι. Στο εξωτερικό είναι ένα κείμενο που κάνω την δασκάλα και όλες οι χώρες είναι μικρά άτακτα παιδάκια.

Ποιο είναι το μυστικό στην επιτυχία για μια τόσο απαιτητική δουλειά; 
Επιμονή, υπομονή και μεγάλες δόσεις αυτοσαρκασμού. Δεν τα βγάζεις πέρα αλλιώς, νομίζω.

Εσείς έχετε αποφοιτήσει από δραματική σχολή. Είναι απαραίτητο;
Όχι, καθόλου. Εκτός από την άνεση στη σκηνή, δεν νομίζω ότι δίνουν κάτι παραπάνω οι σπουδές υποκριτικής στο stand-up. Μάλιστα καμιά φορά μπορεί να είναι κι εμπόδιο γιατί το stand-up απαιτεί να είσαι ευάλωτος απέναντι στο κοινό και η “μάσκα” του ηθοποιού συχνά δεν το επιτρέπει αυτό.

Πόσο εξοικειωμένος είναι ο Έλληνας σε αυτού του τύπου το θέαμα;
Πολύ λίγο, αλλά από το 2011 μεγαλώνει όλο και περισσότερο το ποσοστό κοινού που γνωρίζει και αγαπάει το είδος. Με την Κύπρο δεν έχω κάποια σχέση, ούτε έχω παρουσιάσει ποτέ δουλειά μου εκεί, αλλά θέλω πάρα πολύ!

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον; Τι θα ήταν μια μετεξέλιξη αυτού που κάνετε;
Θα ήθελα να μπορώ να γυρίσω τον κόσμο κάνοντας stand-up. Μου αρέσει πάρα πολύ να παίζω σε κοινά από διαφορετικές χώρες και κουλτούρες και να ανακαλύπτω τι κάνει τον καθένα να γελάει και πώς διαφέρει το χιούμορ από κουλτούρα σε κουλτούρα.