To Top
05:45 Παρασκευή
24 Νοεμβρίου 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο ορθόδοξος Παύλος Μυλωνάς και τα αλληλομαχαιρώματα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" Ο ορθόδοξος Παύλος Μυλωνάς και τα αλληλομαχαιρώματα
  19 Μαΐου 2017, 11:50 πμ  

Είναι νόμος αδιαμφισβήτητος. Διαφωνείς σε θέμα αρχής με κάποιον πολιτικό χώρο, παραιτείσαι και αποχωρείς. Αυτό επιτάσσει η πολιτική ηθική και δεοντολογία. Η παραμονή και το ύπουλο εσωτερικό πετροβόλημα είναι καταδικαστέα, αφού μόνο ζημιογόνα εσωστρέφεια επιφέρουν. Με αυτό δεδομένο, η χθεσινή παραίτηση των έξι αξιωματούχων της Συμμαχίας ήταν μονόδρομος. Ανεξαρτήτως αν κάποιος διαφωνεί ή συμφωνεί μαζί τους ως προς τον λόγο που οδήγησε στην παραίτηση, οφείλει να αναγνωρίσει ότι πρόκειται για μια πολιτικά ορθόδοξη κίνηση. Η οποία φωτίζει πλέον τον δρόμο της κομματικής καριέρας και τίθεται ως σημείο αναφοράς για όλους τους μελλοντικά διαφωνούντες εντός των κομμάτων.
 
Η προσοχή εστιάζεται στον βουλευτή Παύλο Μυλωνά. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν μαζί του. Με τις πολιτικές του θέσεις, με το ύφος με το οποίο πολιτεύεται ή με το ιδιαίτερο ύφος με το οποίο ασκούσε τη δημοσιογραφία. Την ευθύτητά του, όμως, την ειλικρίνεια και το θάρρος με το οποίο εκφράζει την άποψή του, ουδείς δικαιούται να αμφισβητήσει. Ως εκ τούτου, από την στιγμή που διαφώνησε (ορθά ή λάθος) με την υποψηφιότητα Λιλλήκα, δεν έπρεπε να αναμένει κανείς διαφορετική εξέλιξη. Η στήλη δεν διστάζει να υπογραμμίσει, πως τέτοια ευθύτητα και τέτοια ξεκάθαρη συμπεριφορά είναι ιδιαιτέρως αναγκαίες από τους πολιτικούς. Προσδίδει πόντους στην αξιοπιστία τους, εν αντιθέσει με τις συνήθεις υποκριτικές συμπεριφορές τους.
 
Εκεί που έχει εγερθεί θέμα για τον Μυλωνά είναι κατά πόσο έπρεπε να παραδώσει και τη βουλευτική έδρα. Η στήλη θεωρεί πως δεν υπάρχει κανόνας που να καλύπτει όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις. Σε κάθε κανόνα δύναται να υπάρχει, υπό προϋποθέσεις, και εξαίρεση. Αν μιλάμε για παραδοσιακά κόμματα και περιπτώσεις στελεχών που εκλέγονται βουλευτές μετά από πολύχρονη διαδρομή εντός της κομματικής παράταξης είναι ένα θέμα. Τα στελέχη αυτά περνούν αρκετά χρόνια έχοντας εμπλοκή στο κομματικό γίγνεσθαι. Συμμετέχουν σε κομματικά σώματα, έρχονται σε επαφή με χιλιάδες κομματικά μέλη, αποκτούν σχέσεις μέσω αυτής της δραστηριότητας. Είναι πασιφανές ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, χρωστούν σε τεράστιο βαθμό την εκλογή τους στην κομματική εμπλοκή και τις ευκαιρίες που αυτή τους προσφέρει. Σαφώς μετρά και η προσωπικότητά τους, αλλά χωρίς την κομματική εμπλοκή αυτή δεν θα ήταν αρκετή.
 
Στην περίπτωση Παύλου Μυλωνά και Συμμαχίας, όμως, υπάρχει πλειάδα ιδιαιτεροτήτων. Η Συμμαχία δεν είναι παραδοσιακό κόμμα. Ιδρύθηκε με στόχευση κυρίως στο εθνικό θέμα. Αλλά και με στόχο την προβολή καθαρών αρχών, μακριά από πελατειακές σχέσεις. Γι’ αυτό και είναι πολυσυλλεκτική. Βρήκαν σ’ αυτήν καταφύγιο πολλοί που ήσαν απογοητευμένοι από τις παρατάξεις τους. Άρα δεν διαθέτει ισχυρή κομματική συνοχή, που να προσφέρει σε οποιονδήποτε την στήριξη που περιγράφηκε προηγουμένως. Στις βουλευτικές εκλογές η Συμμαχία αναζήτησε ανεξάρτητους υποψήφιους με υψηλή δημοτικότητα, με εμφανή στόχο την προσέλκυση ψηφοφόρων. Τέτοιοι υποψήφιοι ήταν οι Μυλωνάς και Θεολόγου. Γνωστοί και οι δύο (ιδίως ο Παύλος) δεν ήταν διόλου τυχαίο ότι μόνο αυτοί (και ο Λιλλήκας) εκλέγηκαν. Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι ο Μυλωνάς αποδέχτηκε να είναι υποψήφιος ως συνεργαζόμενος αλλά με ξεκάθαρο όρο πως σε περίπτωση διαφωνίας θα αποχωρούσε.
 
Η λογική πως όση δημοτικότητα και αν διέθετε, αν κατέβαινε ως ανεξάρτητος δεν θα εκλεγόταν, δεν μπορεί να επιμετρήσει. Ήταν παραδεκτό από την ηγεσία της Συμμαχίας, πως Μυλωνάς και Θεολόγου προσέλκυσαν μεγάλο αριθμό ψήφων. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να σταθεί στη λογική ότι η Συμμαχία χάρισε την έδρα στον Παύλο. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Μυλωνάς, όσο και αν δεν αρέσει σε κάποιους αυτό, ενήργησε με λεβέντικο τρόπο. Δεν έμεινε να υπονομεύει τον Λιλλήκα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πρόστυχο. Αυτό το αξίωμα είναι που πρέπει να κρατήσει ο καθένας και όχι το ποιος από τους δύο έδωσε περισσότερους ψήφους στον άλλο. Ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει εγγυημένος τρόπος να αποδεικτεί αυτό.
 
Μια διαφωνία έχουμε με τον Παύλο. Η θέση του ότι είναι πρόωρο να λένε ότι θα πορευθεί με τον Νικόλα, είναι εξόφθαλμα υποκριτική και δεν του αρμόζει. Θα ολοκλήρωνε την πολιτική μαγκιά του, αν ομολογούσε αμέσως την αλήθεια. Και μια επισήμανση προς όσους έβγαλαν τα μαχαίρια και αλληλοσφάζονται. Ο στόχος τους παραμένει –υποτίθεται- κοινός. Ενδεχομένως, στον δεύτερο γύρο να βρεθούν στο ίδιο μετερίζι. Ας κρατήσουν ψηλά τον πολιτικό πολιτισμό τους, διότι με τα μαχαιρώματα θα κλαίνε ομαδικά…
 

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.