To Top
17:47 Σάββατο
19 Οκτωβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ας δούμε τις αλήθειες κατάματα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ας δούμε τις αλήθειες κατάματα
Τελευταία Ενημέρωση: 11 Ιανουαρίου 2018, 11:43 πμ

Ο πυρετός και οι αντιπαραθέσεις της προεκλογικής δεν αφήνουν ουσιαστικά χώρο και χρόνο για εις βάθος πολιτικές αναλύσεις για το αποτέλεσμα των λεγόμενων εκλογών στα κατεχόμενα. Έσπευσαν ωστόσο διάφοροι την επομένη των «εκλογών» να προειδοποιήσουν για την εδραίωση των αντιομοσπονδιακών δυνάμεων και τη νίκη αυτών που δεν θέλουν τη λύση του Κυπριακού. Προχώρησαν μάλιστα και σε «ανάλυση» αυτής της τάξης πραγμάτων, αποδίδοντας σε μεγάλο βαθμό ευθύνες στη διαρκή απογοήτευση μιας μεγάλης μερίδας Τουρκοκυπρίων, από το γεγονός ότι δεν λύνεται το Κυπριακό, αφήνοντας εμμέσως πλην σαφώς αιχμές για ευθύνες στη στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς. Έκρουσαν επίσης τον κώδωνα του κινδύνου για την εδραίωση της διχοτόμησης, εάν δεν συνετιστούμε σύντομα από την όλη κατάσταση προκειμένου να βρεθεί λύση στο Κυπριακό, καθότι όπως προειδοποιούν, η κουλτούρα της διχοτόμησης γίνεται κυρίαρχη και στις δύο πλευρές.

Γνωρίζουμε όλοι όσοι δεν εθελοτυφλούμε ότι ο πραγματικός κυρίαρχος στον βορρά είναι η Άγκυρα και όχι οι Τουρκοκύπριοι και συναφώς δεν έχει και τόση σημασία στο ποια πολιτική παράταξη και ποιες πολιτικές δυνάμεις παρουσιάζονται ως κυρίαρχες στα κατεχόμενα. Ατράνταχτη απόδειξη αυτού, η περίπτωση του Μουσταφά Ακιντζί και οι προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί από κάποιους κύκλους, στο πρόσωπο του οποίου έβλεπαν τον άνθρωπο που θα έσπρωχνε τα πράγματα προς τη λύση. Βέβαια, ακόμα και τώρα, αυτοί οι κύκλοι που διοχέτευαν αυτή την αντίληψη, δεν είδαν την όλη ιστορία ως το τέλος των ψευδαισθήσεων, αλλά είναι αυτοί που σήμερα σπεύδουν άμεσα ή έμμεσα να αποδώσουν ευθύνες στην ελληνοκυπριακή πλευρά για το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις. Και πάνω σε αυτή τη συλλογιστική, να «αιτιολογήσουν» και το αποτέλεσμα των λεγόμενων εκλογών στα κατεχόμενα.

Αυτό το οποίο αρνούνται όμως να αντιληφθούν ορισμένοι είναι τη σχέση εξάρτησης που έχει και συντηρεί η ίδια η τουρκοκυπριακή κοινότητα με την Άγκυρα. Η πλήρης οικονομική και όχι μόνο εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία είναι λογικό να μην αφήνει πολλά -έως καθόλου- περιθώρια ελιγμών στην όποια τουρκοκυπριακή ηγεσία. Το πιο σοβαρό όμως είναι ότι διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει ούτε και η ανάλογη θέληση για αποκοπή του ομφάλιου λώρου με την Τουρκία. Άρα, συνεπώς το ερώτημα που τίθεται είναι το κατά πόσο θέλουν να χαράξουν μια διαφορετική πορεία ως κοινότητα που θέλει και επιδιώκει να συμβιώσει σε μια κοινή πατρίδα με τους Ελληνοκύπριους. Αυτό, όμως, όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά, δεν έχει να κάνει με το ποιον εκλέγουν στην εξουσία αλλά με το κατά πόσο είναι αποφασισμένοι να χαράξουν μια πορεία χειραφέτησης από τις προσταγές της Άγκυρας. Τα πρόσωπα ασφαλώς και έχουν τη σημασία τους, αλλά δεν αποτελούν το μοναδικό κριτήριο.

Η μετά τις εκλογές εποχή είναι σίγουρα ιδιαίτερα σημαντική και έχει βαρύνουσα σημασία ως προς την ιστορία του Κυπριακού. Οι προκλήσεις που θα υπάρξουν θα είναι μεγάλες και ο τρόπος χειρισμού τους είναι ιδιαίτερα σημαντικός και για τις δύο κοινότητες. Αν δεν δοθούν όμως απαντήσεις επί της ουσίας του προβλήματος και ακολουθήσουμε ξανά την ίδια πεπατημένη, αναπόφευκτα θα οδηγηθούμε και στο ίδιο απογοητευτικό αποτέλεσμα.

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...