To Top
07:20 Δευτέρα
25 Μαρτίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Κρύβουμε την ανεπάρκειά μας πίσω από τον ρόλο του θύματος
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" Κρύβουμε την ανεπάρκειά μας πίσω από τον ρόλο του θύματος
Τελευταία Ενημέρωση: 14 Φεβρουαρίου 2018, 12:21 μμ

Για ακόμη μία φορά, η Τουρκία προκαλεί. Και γιατί να μην το κάνει άλλωστε; Αφού κάθε φορά που ασελγεί πάνω στην αυτοκυριαρχία μας, δεν έχει καμιά απολύτως συνέπεια. Η διεθνής κοινότητα, ο ΟΗΕ και η ΕΕ, αρκούνται να καταδικάσουν το συμβάν για ακόμη μια φορά, κάνοντας προτροπές για συμπεριφορά καλής γειτονίας σε μία χώρα που έχει από άσχημες μέχρι εχθρικές σχέσεις με κάθε κράτος που έχει την ατυχία να συνορεύει μαζί της. Ωστόσο, για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, όταν οι αντιδράσεις του κράτους που δέχεται την παραβίαση είναι τόσο χλιαρές, τι να περιμένουμε να κάνει η διεθνής κοινότητα; Τι να κάνει ο ΟΗΕ και η ΕΕ όταν το ίδιο το θύμα, σε μια περίεργη στρέβλωση του συνδρόμου της Στοκχόλμης, συνήθισε να δέχεται κακοποίηση και αρέσκεται στον δραματικό ρόλο του μικρού και αδύναμου που όλοι αδικούν για να μην τα βάλουν με τον ισχυρό; Πότε ζητήσαμε από την ΕΕ να επιβληθούν κυρώσεις και δεν το έκαναν; Πότε βάλαμε βέτο σε θέματα που αφορούν την Τουρκία και δεν το δέχτηκαν; Πότε ζητήσαμε να περάσει κάτι ή να μην περάσει από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και στο ψήφισμα η πλειοψηφία μάς αρνήθηκε;

Αλλά εμείς, εκεί, βουτηγμένοι στη μιζέρια και στην αυτολύπηση, αφηνόμαστε στο έλεος ενός αχόρταγου γείτονα με επεκτατικές βλέψεις. Ενός ισχυρού μεν κράτους, που όμως κατάφερε να χαλάσει τις σχέσεις του με όλους τους συμμάχους του. Κι εμείς, ως τα θύματα, αναλωνόμαστε σε δηλώσεις και καταδίκες για εσωτερική κατανάλωση τάχα για να μη δώσουμε συνέχεια στις προκλήσεις, αγνοώντας ότι και ο Ερντογάν το εκμεταλλεύεται για εσωτερική κατανάλωση. Και όσο έχει όφελος, έστω και στο εσωτερικό, θα δίνει συνέχεια στις προκλήσεις. Κι εμείς να προσπαθούμε είτε να αγνοήσουμε είτε να εξευμενίσουμε τον πρωθυπουργό, που έγινε πρόεδρος, για να γίνει σουλτάνος, ευελπιστώντας να γίνει αυτοκράτορας...

Η πρόκληση στην ΑΟΖ μας δεν ήρθε αναπάντεχα. Από καιρό ο Ερντογάν απειλούσε κι έτριζε τα δόντια. Δεν έπρεπε να είχαμε έτοιμη απάντηση; Είναι δυνατόν να τρέχουμε με αυτοσχεδιασμούς να ετοιμάσουμε ακόμα μία χλιαρή –στην ουσία μη– αντίδραση και να πασχίζουμε να υποβαθμίσουμε το θέμα και να καθησυχάζουμε; Ήμασταν τόσο απασχολημένοι με τις εκλογές και με τον καταρτισμό του Υπουργικού, που αγνοήσαμε μια άμεση απειλή στην εθνική μας ασφάλεια; Βέβαια, θα μου πείτε, είχαμε καλυμμένη οικονομικά την πλευρά μας. Αν η ΕΝΙ αδυνατούσε να προχωρήσει στις γεωτρήσεις, θα δεσμεύαμε την εγγυητική και θα βγάζαμε ξανά στο σφυρί το τεμάχιο. Γι’ αυτό άλλωστε έλεγε ο Κασουλίδης ότι λύση στο θέμα θα έρθει από τη Ρώμη. Όπως και έγινε, αφού η Ιταλία έστειλε στην ΑΟΖ μας φρεγάτα που βρισκόταν σε αποστολή του ΝΑΤΟ, για να προστατεύσει τα συμφέροντά της από την απειλή μιας άλλης χώρας του ΝΑΤΟ. Κάτι που μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε διπλωματικά ποικιλοτρόπως, και πάλι όμως δεν το κάναμε.

Ποια όμως είναι η εικόνα που δίνουμε για την αξιοπιστία μας; Βάλαμε την ιταλική εταιρεία στην ΑΟΖ μας για να αναλάβει την ασφάλειά της το ιταλικό πολεμικό ναυτικό; Και τι σημαίνει αυτό για τα νερά μας, όταν αλωνίζει μέσα ο στρατός της κάθε χώρας στην οποία είναι εγγραμμένη η κάθε εταιρεία; Δεν μπορούσαμε άραγε να προχωρήσουμε σε «αγορά υπηρεσιών» στην άμυνα, όπως κάναμε και σε άλλους τομείς; Δεν είναι καιρός να δούμε το θέμα σοβαρά και να κάνουμε μακρόπνοο σχεδιασμό, αφού το ενεργειακό παιγνίδι μόλις ξεκίνησε; Ή βολευτήκαμε στον ρόλο του θύματος και εθιστήκαμε τόσο πολύ στη μεμψιμοιρία;

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.