To Top
17:58 Σάββατο
19 Οκτωβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Μια σπάνια φιλία και ένα δώρο ζωής!
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Μια σπάνια φιλία και ένα δώρο ζωής!
  29 Ιανουαρίου 2019, 10:00 πμ  
Μην περιμένεις να σου προσφέρει κάποιος αυτό που δεν μπορεί να σου δώσει, μου είπε κάποτε μια γνωστή, όταν εγώ αισθανόμουν απογοητευμένη από τη συμπεριφορά και τη στάση ενός ανθρώπου. Με λίγα λόγια, με συμβούλευε, ως παθούσα και η ίδια, να μάθω να είμαι ρεαλίστρια και να ξέρω τι να αναμένω από τους ανθρώπους γύρω μου. Αυτό θα καθόριζε σε μεγάλο βαθμό και τις σχέσεις μου, οι οποίες, με τον τρόπο που μου υποδείκνυε, θα χτίζονταν σε μια πιο ορθολογιστική βάση. Ακούγεται σωστό και ίσως είναι, αλλά όλοι ξέρουμε πως πολλές φορές τα συναισθήματα δεν βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με τη λογική, μην πω μάλιστα ότι πολλές φορές είναι και σε αντίθεση… 
 
Τα θυμήθηκα πάλι τα λόγια αυτά, όταν προχθές μια φίλη μου, μου είπε πως η ξαδέλφη της επρόκειτο να δώσει το νεφρό της σε μια άλλη γυναίκα που η ζωή της κινδύνευε. Κι αισθάνθηκα συγκίνηση και θαυμασμό για την πράξη αυτή. Γιατί δεν είναι και τόσο απλό να πάρεις μια τέτοια απόφαση. Αντίθετα!
 
Η ιστορία αυτή με πήρε πίσω μερικά χρόνια, και σε μια άλλη δυνατή φιλία, ανάμεσα σε δύο εκπαιδευτικούς, από τους οποίους είχαμε πάρει συνέντευξη στο περιοδικό Life του «Φιλελεύθερου». Του Γιώργου και της Ελευθερίας.
 
Μιλάμε για μια πραγματικά πολύ βαθιά φιλία, από αυτές που συναντάς κάθε εκατό χρόνια και οι οποίες ξεπερνούν κάθε όριο προσδοκίας. Μπορεί η ίδια η Ελευθερία, από ταπεινότητα και μόνο, να μην ήθελε να αποδώσει μεγάλη σπουδαιότητα στην πράξη της ή ακόμα γιατί, όπως η ίδια αντιλαμβάνεται τη φιλία, να θεωρεί πως το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο είναι να δώσει κάποιος το νεφρό του στον φίλο του, όταν αυτός αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας, η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Η Ελευθερία έδωσε στον Γιώργο όχι αυτό που ανέμενε να του δώσει ένας αδελφικός φίλος αλλά αυτό που καμιά φαντασία δεν θα του επέτρεπε να ονειρευτεί. Του έκανε πραγματικά ένα δώρο ζωής και το ξέρει και το αναγνωρίζει πολύ καλά ο Γιώργος και για την ενέργειά της αυτή θα την ευγνωμονεί για πάντα. 
 
«Ένας φίλος μου είχε ανάγκη και τον βοήθησα. Είναι μεγάλη ικανοποίηση να νιώθω ότι συνέβαλα και εγώ στο να κρατάει σήμερα τη βαλίτσα του. Δεν θεωρώ όμως ότι είναι μια μεγάλη πράξη ζωής» ανέφερε τότε η Ελευθερία, επιλέγοντας να μείνει μακριά από τον θόρυβο, την έπαρση και τον εγωισμό. Η προσφορά θέλει απλότητα, βαθιά αισθήματα και ειλικρίνεια.
 
Στα μάτια των τρίτων η φιλία αυτή είναι μοναδική και αποτελεί ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για να τη μιμηθούμε όλοι, αν ποτέ χρειαστεί. Τα λόγια και πάλι της Ελευθερίας, νομίζω, τα λένε όλα: «Όσοι μπορούν να το κάνουν, πιστεύω πως πρέπει να το κάνουν. Θα χαρούν οι ίδιοι πρώτα. Μπορεί να πονέσουν λίγο εκείνη τη στιγμή αλλά μετά θα είναι μια χαρά. Ούτε άλλαξε καθόλου η ζωή μου. Είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα απ’ ό,τι φοβόμασταν»… 
 
Έτσι και τώρα με τη μεγάλη απόφαση που πήρε η ξαδέλφη της φίλης μου. Οι λέξεις ανθρωπιά και αγάπη είναι λίγες για να αποδώσουν τη μεγαλοσύνη της πράξης της. 
Εύχομαι ό,τι καλύτερο και με υγεία!

lenia.karatzia@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...