To Top
17:32 Κυριακή
15 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο κατήφορος
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ο κατήφορος
Τελευταία Ενημέρωση: 12 Μαΐου 2019, 6:05 μμ
Έχει σημασία η επιλογή της φωτογραφίας. Γιατί ο Αβέρωφ και όχι ο Αναστασιάδης ή η Ελένη Σταύρου; Ας ξεκινήσουμε από την τελευταία. Για την οποία και μόνο ότι απόλαυσε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που της αναλογούν φτάνει και περισσεύει. Η περίπτωσή της αποτελεί άλλωστε ένα «σύμπτωμα» ελαφρολαϊκής πολιτικής και ως τέτοιο πρέπει να εκλαμβάνεται. Εκεί που σοβαρεύουν τα πράγματα είναι όταν ανασύρει τα επιχειρήματά της από την προεδρική φαρέτρα.
 
Όπως για παράδειγμα στην επίθεση κατά Κιζίλγιουρεκ, που αξιοποίησε τη θεωρία των «δανεικών ψήφων». Υπάρχει πιο κάτω από αυτό; Μα φυσικά! Μπορούν να το βεβαιώσουν όσοι παρακολούθησαν το συνέδριο του ΔΗΣΥ, όπου Αναστασιάδης και Αβέρωφ στοχοποίησαν τον Τουρκοκύπριο υποψήφιο του ΑΚΕΛ κάνοντας φτηνή προπαγάνδα. 

Για τον Αναστασιάδη δεν χρειάζεται να έχεις εντρυφήσει στην επικοινωνία για να κατανοήσεις το παιχνίδι που έπαιξε. Επρόκειτο για καθαρό μικροπολιτικό αντιπερισπασμό ώστε να μεταθέσει το ενδιαφέρον από όσα ταλανίζουν την κυβέρνησή του το τελευταίο διάστημα. Όπως καλά γνωρίζουμε, το χαστούκι του Συνεργατισμού ανέδειξε τις ευθύνες του Χάρη Γεωργιάδη αλλάζοντας την προεκλογική ατζέντα. Μετά από αυτό, ο δρόμος προς τις εκλογές ήταν πλέον σπαρμένος με πολιτικές ευθύνες και διλήμματα. Χρειάστηκαν επίπονοι επικοινωνιακοί χειρισμοί για να πάρει η Κυβέρνηση μιαν ανάσα. Κι εκεί που πήγαιναν να τα καταφέρουν, σκάει στα χέρια τους η υπόθεση σίριαλ κίλερ. Η παραίτηση Ιωνά δεν μπόρεσε να εκτονώσει το βαρύ κλίμα οπότε ο Νίκαρος, ως παλιά καραβάνα, βγήκε στο συνέδριο και έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: πούλησε φτηνό πατριωτισμό. Από δίπλα ο Αβέρωφ κράτησε το σεγκόντο, υμνώντας τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη που τους γαλούχησαν. Εάν επιλέγω τη δική του φωτογραφία για να προσωποποιήσω τον «κατήφορο» είναι γιατί περισσότερο από όλους αυτός αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων.

Ο Αβέρωφ είναι ένας πολιτικός με πολλά μέτωπα ανοιχτά. Ουδείς αμφισβητεί ότι είναι έξυπνος, πολλοί όμως είναι εκείνοι που του χρεώνουν τακτικισμό. Εξ ου και βρέθηκε στο στόχαστρο για πολλά καίρια ζητήματα, από το ΓεΣΥ μέχρι την ευκαιριακή συμμαχία με το ΔΗΚΟ επάνω στα αποκαΐδια της οικονομίας. Για ένα πράγμα δεν αμφισβητήθηκε πάντως ποτέ: την πίστη του στην ομοσπονδιακή λύση. Οι πρωτοβουλίες μάλιστα που ανέλαβε στα κατεχόμενα είχαν προσωπικό κόστος που επηρέασε ακόμα και τη σχέση του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. 

Αυτός ο Αβέρωφ, λοιπόν, είναι τουλάχιστον ντροπή να ενορχηστρώνει τον πόλεμο λάσπης κατά του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Γιατί τα περιβόητα τρία ερωτήματα που αναπαράγουν τα παπαγαλάκια του είναι επίπλαστα. Πρώτον, ξεχωριστές συγκεντρώσεις γίνονται λόγω της κατοχής και διγλωσσία δεν μπορεί να υπάρξει στην εποχή της χωρίς σύνορα ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Δεύτερον, ένας Τουρκοκύπριος που υπήρξε σύμβουλος του Προέδρου είναι εξίσου Κύπριος με όλους εμάς και δεν υποχρεούται να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας. Και, τρίτον, την εισαγωγή της Τουρκικής ως επίσημης γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότεινε ο ίδιος ο Αναστασιάδης από το 2016. 

Όλ’ αυτά τα γνωρίζει ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, όμως επέλεξε να λαϊκίσει ψαρεύοντας ακροδεξιές ψήφους. Κρίμα, γιατί πιο σημαντική από τα εκλογικά ποσοστά είναι η πολιτική υστεροφημία. Εάν ο Αβέρωφ επιδιώκει το αποτύπωμά του στην Ιστορία να είναι αυτό το μισαλλόδοξο ξέσπασμα, βρίσκεται σε καλό δρόμο. Εάν όχι, τότε ας πατήσει φρένο ώστε να σταματήσει την κατρακύλα στον κατήφορο της πολιτικής ανυποληψίας.

stavros.christodoulou@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...