To Top
03:28 Πέμπτη
12 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Η τουρκική συμπεριφορά και η αντίδραση όλων των υπολοίπων
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Η τουρκική συμπεριφορά και η αντίδραση όλων των υπολοίπων
  20 Οκτωβρίου 2019, 9:00 πμ  
ΔΕΝ υπάρχει κράτος στον κόσμο και λαός που δεν γνωρίζει τη συμπεριφορά της εκάστοτε επίσημης Τουρκίας. Όχι μόνο του καθεστώτος Ερντογάν αλλά και των προκατόχων του. Αυτή η συμπεριφορά δεν αφορά τον λαό της χώρας αυτής. Εκφράζει η τουρκική συμπεριφορά την επίσημη διαχρονική πολιτική της χώρας αυτής. Είναι μια επεκτατική δύναμη, η οποία εκφράζεται μέσα από πολέμους, εθνοκαθάρσεις, κατοχή ξένων εδαφών. Πάντα οι σχεδιασμοί αυτοί επιβάλλονται ενάντια σε αδύνατους. Ποτέ σχεδόν μέχρι τώρα δεν αναμετρήθηκε με τακτικό στρατό, με ισχυρότερη χώρα. 

ΟΙ τελευταίες εξελίξεις θα έπρεπε να είχαν ξεχειλίσει το ποτήρι. Και να προκαλούνταν αντιδράσεις, τόσο ισχυρές που θα ανάγκαζαν την κατοχική Τουρκία να εγκαταλείψει την αιμοβόρα πολιτική της. Να ανάγκαζαν την Τουρκία να σταματήσει τις σφαγές και την στρατιωτική προέλαση της σε ξένα κράτη, καταλαμβάνοντας εδάφη, από τα οποία δεν αποχωρεί. Τα κατακτά. Η Κύπρος έχει πικρή εμπειρία από την συνεχιζόμενη κατοχή εδαφών της από την κατοχική Τουρκία.

ΘΑ έπρεπε η ανεκτικότητα που έχουν επιδείξει πολλές κυβερνήσεις κρατών-μελών της ΕΕ, αλλά και πέραν από την Ένωση, να είχε προ πολλού τελειώσει. Το καθεστώς Ερντογάν δεν μπορεί να υποστηριχθεί από κανέναν, ο οποίος σέβεται το εαυτό του, όσο μεγάλα και να είναι τα συμφέροντα. Σαφώς και δεν θα σταθούν απέναντι του, δεν θα προχωρήσουν σε ρήξη στις σχέσεις τους. Αλλά, σίγουρα, δεν μπορούν να ανεχθούν τη συμπεριφορά ενός καθεστώτος, που βαθμηδόν μετατρέπει τη χώρα σε ανοικτή φυλακή. Ένα καθεστώς, το οποίο δεν ανέχεται τη διαφορετική άποψη, την κριτική. Ένα καθεστώς που προκαλεί αποσταθεροποίηση στην περιοχή δεν πρέπει να γίνεται ανεκτό. Θα πρέπει να βρεθεί ενώπιον ενός διλήμματος. Είτε θα προσαρμοστεί με τους διεθνείς κανόνες, είτε θα υποστεί το κόστος της συμπεριφοράς της.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όμως, δεν διαφαίνεται καμία δύναμη έτοιμη να θέσει το πιο πάνω δίλημμα με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο. Τα συμφέροντα δεν αφήνουν τους  πρωταγωνιστές της διεθνούς πολιτικής σκηνής να δράσουν όπως θα έπρεπε. Είμαστε της άποψης πως, χωρίς να έχει κόστος η Τουρκία θα παραμείνει μια επεκτατική δύναμη αποσταθεροποίησης.

ΠΟΛΛΕΣ φορές στο παρελθόν είχαν ανακαλυφθεί καταλύτες και κίνητρα για την Τουρκία για να αλλάξει στάση και συμπεριφορές. Για παράδειγμα, η Αθήνα και η Λευκωσία από τη δεκαετία του '90 επένδυσαν στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στη ΕΕ, την οποία σε συνδυασμό με εκείνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, την είχαν χαρακτηρίσει καταλύτη. Είναι προφανές πως τότε που είχε γίνει η κίνηση, το στρατηγικό άνοιγμα, υπήρχαν ελπίδες ότι η πολιτική αυτή θα απέδιδε. Οι σχεδιαστές της, όμως, υπολόγιζαν χωρίς τον… ξενοδόχο, ο οποίος στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, η πολιτική αυτή δεν απέδωσε. Ο καταλύτης δεν λειτούργησε ποτέ. Γι' αυτό και είναι σε αχρησία.

ΤΟ ίδιο ισχύει και για άλλες χώρες, που θεώρησαν πως προσφέροντας δώρα στην Τουρκία θα την φέρουν πιο κοντά στην ΕΕ. Τα δώρα εισπράττονταν από την Τουρκία, η οποία αποθρασυνόταν και αποθρασύνεται τόσο που να καταστεί ένα κράτος-τρομοκράτης. Γι' αυτό και θα πρέπει να αλλάξει τακτική η διεθνής κοινότητα. Καλά τα μέτρα που υιοθετήθηκαν προχθές από την Ένωση, καλές και οι κινήσεις που γίνονται από διάφορα κράτη. Όλα όμως κρίνονται, στο τέλος, εκ του αποτελέσματος.  
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...