To Top
03:32 Πέμπτη
14 Νοεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Είναι κατά τύχη που δεν είσαι στο κελί
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Είναι κατά τύχη που δεν είσαι στο κελί
  08 Νοεμβρίου 2019, 9:53 πμ  
Τους τελευταίους μήνες, έτυχε σε διάφορες περιπτώσεις να παρακολουθήσω για μεγάλο χρονικό διάστημα την εκδίκαση δεκάδων υποθέσεων στο Δικαστήριο για τροχαίες παραβάσεις.
 
Είδα πραγματικά δεκάδες αποφάσεις για φυλακίσεις έστω μερικών ημερών. Είδα πολλές αποφάσεις για στέρηση άδειας οδήγησης. Είδα πολλές δεκάδες αποφάσεις με πολύ μεγάλες χρηματικές ποινές. Σε καμιά περίπτωση δεν έκρινα με τη δική μου λογική ότι ήταν άδικες οι αποφάσεις ή οι ποινές. Εξαιρέσεις μπορεί να υπήρχαν, αλλά δεν οφείλονταν ούτε σε κακοδικία, ούτε στην κρίση του Δικαστή, αλλά σε πλημμελή παρουσίαση των δεδομένων υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Προφανώς, υποτίμησαν τη σοβαρότητα των εναντίον τους κατηγοριών –για τροχαίες παραβάσεις μιλάμε–  δεν ήξεραν τα διαδικαστικά, δεν έκαναν αντεξέταση στοιχείων, δεν είχαν δικηγόρο κ.τ.λ. 
 
Πάλι, όταν ακούς τα γεγονότα κάθε υπόθεσης, διερωτάσαι πώς είναι δυνατό να έτρεχε με 180 χιλιόμετρα ή πώς μια σοβαρή γυναίκα οδηγούσε όχημα χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και ΜΟΤ. Προφανώς, δεν ενδιαφέρθηκε, θεωρούσε δεδομένο ότι το αυτοκίνητο του συζύγου, του αδελφού ή του γιου, που πήρε, τα είχε όλα και την έπαθε.
 
Περνώ καθημερινά στην 15 χιλιομέτρων διαδρομή μου από σπίτι προς τη δουλειά και αντίστροφα, ανάμεσα σε μερικές εκατοντάδες αυτοκίνητα, που προχωρούν σημειωτόν στις λεωφόρους και τους δρόμους της πρωτεύουσας. 
 
Πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να σκέφτεται, ότι αν υπήρχε ένα σύστημα να γράψει και να καταγγέλλει τους παραβάτες οδηγούς,
σίγουρα θα λύναμε το κυκλοφοριακό. Οι μισοί είτε θα είμασταν φυλακή, είτε με στερημένη άδεια οδήγησης.

Πόσες ευυπόληπτες κυρίες τις πρώτες πρωτινές ώρες κατευθυνόμενες στην δουλειά, φτιάχνουν το μακιγιάζ τους στον δρόμο; Ένα σωρό κάθε μέρα. Βέβαια, δεν υπάρχει νομοθεσία που να απαγορεύει το μακιγιάζ, υπάρχει όμως για ελεύθερα χέρια. Όταν με το ένα χέρι κρατάς το κραγιόν, το άλλο τεντώνεις τα χείλη και τα μάτια στο γυρισμένο καθρεφτάκι, σίγουρα η προσοχή δεν είναι στον δρόμο.
 
Τουλάχιστον, ο πασίγνωστος πλέον σε όλους μας οδηγός φορτηγού, έλεγχε το τιμόνι με τα πόδια και έβλεπε τον δρόμο. Οι κυρίες αυτές –ένα παράδειγμα λέω– ούτε έτσι δεν τον ελέγχουν. 

Βλέπεις πάλι δεκάδες γυναίκες και άντρες οδηγούς να μιλούν στο κινητό με το ένα χέρι και κρατώντας τσιγάρο στο άλλο. Ολοένα και πιο συχνά περνώ με το σκούτερ μου δίπλα από οδηγούς που γράφουν μηνύματα στο κινητό. Φαντάζομαι όλους αυτούς πώς θα είναι στο ειδώλιο του Δικαστηρίου. 
 
Πάλι, διασκεδάζω όταν είμαι με μεγάλη μοτοσυκλέτα, με τέσσερα δυνατά φανάρια και λευκό κράνος, που προσομοιάζει με αστυνομική μοτοσυκλέτα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσες φορές, πλησιάζοντας ένα αυτοκίνητο, βλέπω τον οδηγό να με αντιλαμβάνονται την τελευταία στιγμή, να νομίζουν ότι είμαι αστυνομικός και να πετάνε ξαφνιασμένοι το κινητό στο διπλανό κάθισμα ή στο πάτωμα…
Μικροπαραπτώματα θα πείτε. Που μπορεί όμως να οδηγήσουν σε σοβαρές κατηγορίες στο εδώλιο του Δικαστηρίου. 
 
Οι ίδιοι οδηγοί που τα κάνουν, νομίζουν ότι είναι υπεράνω και πως οι άλλοι οδηγοί, για τους οποίους διαβάζουν πως καταδικάστηκαν σε 20 μέρες φυλάκιση, σε στέρηση άδειας 3 μήνες, για ποινές 600 και 1.000 ευρώ, είναι κάποια παλιόπαιδα και καλά να τους κάνουν. Όμως, δεν διαφέρουν σε τίποτα από αυτό. 
 
Υπάρχει, βεβαίως, και το χειρότερο ενδεχόμενο. Η απουσία προσοχής λόγω τηλεφώνου ή κραγιόν, να οδηγήσει σε δυστύχημα και να στείλει έναν πεζό ή ενα μοτοσυκλετιστή στο θάνατο. Τότε μπορεί να αλλάξει όλη σου η ζωή, επειδή έβαζες κραγιόν ή επειδή μιλούσες στο τηλέφωνο ενώ οδηγούσες. Δεν εξαιρώ βέβαια τον εαυτό μου. Σκέψου το, γίνεται, που έλεγε και το παλιό τραπεζικό σλόγκαν. 
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...