To Top
08:59 Δευτέρα
16 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Δεν είναι θέμα διαβατηρίων, είναι θέμα διαφθοράς…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Δεν είναι θέμα διαβατηρίων, είναι θέμα διαφθοράς…
  14 Νοεμβρίου 2019, 10:40 πμ  
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυπριακής κοινωνίας λέγεται διαφθορά. Η ιστορία με τα διαβατήρια και τις πολιτογραφήσεις αντικατοπτρίζει ένα κομμάτι αυτού τους ευρύτερου φάσματος κοινωνικής παθογένειας που πλήττει τους θεσμούς και το κράτος μας. Διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο όχι μόνο διαιωνίζεται αλλά το βιώνουμε πλέον σε έξαρση. Διαφθορά και διαπλοκή σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου και απ’ όλους τους οργανωμένους θεσμούς της κοινωνίας. Από το κράτος, τους υπαλλήλους του, τα κόμματα, την Εκκλησία, τη Δικαιοσύνη και τους πολίτες. Βέβαια, αυτή η γενίκευση, παρ’ ότι αποτελεί μία πραγματικότητα πάνω στην οποία χτίστηκε, εδραιώθηκε και συνεχίζει να αντλεί τη δύναμή της η διαφθορά και η διαπλοκή, είναι και ετεροβαρής και άδικη και βολεύει κιόλας όλους αυτούς που θέλουν να επενδύουν σε αυτή.

Αυτό το οποίο διαπιστώθηκε (για ακόμα μια φορά) μέσα από την όλη ιστορία των διαβατηρίων είναι το πώς λειτουργούν «τα πράγματα» στην Κύπρο. Έχει εμπεδωθεί δυστυχώς, ως κανονιστικός κανόνας, η «λαμογιά», η αρπαχτή και το προσωπικό βόλεμα, τα οποία επιτυγχάνονται χάρη σε αυτή τη «γκρίζα» ζώνη που συντηρούμε μεταξύ κανόνων και ερμηνείας του νόμου. Μια κατάσταση ανομίας που διαπερνά όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής, θεωρώντας ανεκτή την επέμβαση και την παρέμβαση σε διαδικασίες και διεργασίες για επηρεασμό καταστάσεων και ανθρώπων.

Αυτό έγινε και σε αυτή την περίπτωση, όπως γίνεται καθημερινώς και για χιλιάδες άλλες περιπτώσεις, γιατί έτσι λειτουργεί αυτό το κράτος… Σε όλους τους τομείς του – αλλά βέβαια όχι για όλους το ίδιο. Διότι, μπορεί η κουλτούρα να είναι κοινή και να επιβάλει το «λάδωμα» σε όλα, από την άλλη όμως, δεν πρέπει να βάζουμε στο ίδιο καζάνι τους πάντες και τα πάντα. Διότι, σε αυτό το άνομο παιχνίδι, υπάρχουν και κανόνες, οι οποίοι κανόνες φυσικά, δεν είναι για όλους οι ίδιοι. Όπως και η ευθύνη στο τέλος της ημέρας δεν βαραίνει όλους το ίδιο. Κάποιοι έχουν την εξουσία και την αρμοδιότητα για να λάβουν αποφάσεις για να παρθούν μέτρα, να συγκρουστούν με συμφέροντα και να σπάσουν λόμπι. Αυτή είναι η ουσία της όποιας προσπάθειας εκσυγχρονισμού του Κράτους. Αυτή είναι και η ουσία της όποιας μεταρρύθμισης επιχειρείται να γίνει. Με απλά λόγια, ούτε όλοι βουτούν με την ίδια συχνότητα και στο ίδιο βάθος το δάχτυλο στο βαζάκι με το μέλι, αλλά ούτε και έχουν όλοι την εξουσία για να λάβουν αποφάσεις και να τις εφαρμόσουν έχοντας ως πραγματικό στόχο την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Εδώ, λοιπόν, είναι η ευθύνη και της Κυβέρνησης αλλά και της Βουλής. Αυτό είναι το πραγματικό προσωπικό στοίχημα που έχει να κερδίσει ο Νίκος Αναστασιάδης για τη δεύτερη και τελευταία θητεία του, όπως επαναλάμβανε διαρκώς από την μέρα που έθεσε υποψηφιότητα για δεύτερη πενταετία. Έχει ήδη διανύσει το μισό σχεδόν της δεύτερης αυτής θητείας, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει επιτύχει αυτό για το οποίο ο λαός του έχει δώσει για δεύτερη φορά ισχυρή εντολή. Να προχωρήσει η Κυβέρνηση με όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται, για να γυρίσει σελίδα αυτός ο τόπος. Όπως, επίσης και η κάθε πολιτική δύναμη οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να «σπρώξει» προς αυτή την κατεύθυνση, μακριά από λαϊκισμούς και ψηφοθηρικούς τακτικισμούς…

frixos.dalitis@phileleftheros.com
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...