To Top
16:49 Πέμπτη
5 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Όταν πάσχουμε σ’ επίπεδο ανθρωπιάς…
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Όταν πάσχουμε σ’ επίπεδο ανθρωπιάς…
  02 Δεκεμβρίου 2019, 10:10 πμ  
Από τα τρελά της τρέλας μας: ανάπηρος, με ένα πόδι, που ακολουθεί και θεραπευτική αγωγή λαμβάνοντας καθημερινά ινσουλίνη, τσουβαλιάστηκε στη φυλακή –υποθέτουμε και με διαδικασίες εξπρές– γιατί χρωστούσε, λέει, στο κράτος €900 σε πρόστιμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κράτος αποδεικνύεται ανάπηρο και η Δικαιοσύνη τυφλή… Καθημερινά καταγράφονται τέτοια περιστατικά. Λίγα απ’ αυτά μπορεί να τύχει να έλθουν στην επιφάνεια και πολλά άλλα είναι καταχωνιασμένα στην αφάνεια και τα προσπερνά η ευαίσθητη κοινωνία μας, χωρίς να παίρνει κανένας χαμπάρι. 

Σίγουρα σε μια ευνομούμενη πολιτεία, η εφαρμογή των νόμων και των κανονισμών που διέπουν την όλη λειτουργία της, αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ συστατικό, για να παίρνει στροφές ανάλογες με τη φήμη που θέλει να απολαμβάνει. Η επιλεκτική όμως εφαρμογή τους και μάλιστα κατά τρόπο που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα, αφήνει μετέωρα και τα τελευταία ίχνη αξιοπιστίας και εντελώς ξεκρέμαστο όλο το σύστημα, το οποίο όχι μόνο φαίνεται, αλλά και είναι άτιμο… 

Είναι εδώ που τίθεται και θέμα πραγματικής απονομής της δικαιοσύνης. Όχι μόνο στο γράμμα αλλά κυρίως στο πνεύμα του νόμου, που αποτελεί ίσως την πιο βασική αρχή για τη διασφάλισή της. Στο απόγειο της πρόκλησης βλέπει κάποιος αδιαφορία μέχρι επιμελή συγκάλυψη βαρβάτων σκανδάλων που παρελαύνουν εδώ και δεκαετίες σ’ αυτό τον τόπο, με διασπάθιση δισεκατομμυρίων και με φαγοπότι που στήνεται στους πιο ξέφρενους ρυθμούς. Όλα αυτά, βέβαια, αποτελούν κοινές διαπιστώσεις, που απλά επιβεβαιώνονται από τα γεγονότα και τα όσα εξελίσσονται σε προσκήνια και παρασκήνια, μέσα από ανοικτές, αλλά και κλειστές πόρτες… Τα δε περί μηδενικής ανοχής αποδεικνύονται κούφια λόγια…

Η περίπτωση του φουκαρά που κλείστηκε μέσα γιατί παρέλειψε ή καλύτερα αδυνατούσε να πληρώσει τις οφειλές του, ως όφειλε να πράξει, είναι μόνο μία από πολλές παρόμοιες που εκτυλίσσονται στην καθημερινότητα και περνούν απαρατήρητες. Από μια κοινωνία που προσέχει μόνο τα σημαντικά και τα πιο σοβαρά, όπως, βέβαια, φροντίζουν κάποιοι επιμελώς να της τα σερβίρουν... Κάποιοι άλλοι με πολλή δόση «κακίας» θα σπεύσουν στην περίπτωση να πουν και τον «καλό» τους λόγο, ότι δηλαδή ας φρόντιζε να όφειλε από εκατομμύριο και πάνω για να έχει αυξημένες πιθανότητες να γλυτώσει από την «τσιμπίδα» που τόσο άσπλαχνα τον άρπαξε και τον εξαπέστειλε...

Είτε έτσι είτε αλλιώς, η ουσία είναι μία και μάλιστα τόσο τραγική. Σ’ αυτό τον τόπο πάσχουμε ανιάτως σ’ επίπεδο ανθρωπιάς… Από τη στιγμή που είναι τόσο δυσεύρετο το κομμάτι που ονομάζουμε συνείδηση, είμαστε καταδικασμένοι ν’ «απολαύουμε» καθημερινά όλων αυτών των κατορθωμάτων μας, στα επίπεδα που μας συνήθισαν... Δυστυχώς, η πολιτεία, το κράτος και οι θεσμοί έπαψαν προ πολλού να έχουν την αίσθηση ότι έχουν μπροστά τους ανθρώπους, παρά μόνο νούμερα και αριθμούς. Για να φτιάχνουν βολικές εξισώσεις… Και όλα αυτά με την ανοχή και των απλών πολιτών, οι οποίοι αρκούνται να παρακολουθούν και να διαπιστώνουν…
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...