To Top
10:18 Δευτέρα
20 Ιανουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η γοητεία του χαρτιού
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Η γοητεία του χαρτιού
  08 Δεκεμβρίου 2019, 10:20 πμ  
Θυμάμαι έναν εφημεριδοπώλη με το ένα χέρι ακρωτηριασμένο να κρατά στο άλλο χέρι τις εφημερίδες της ημέρας και να διαλαλεί τις κυριότερες και πιο ζουμερές ειδήσεις. Με τρόπο σχεδόν θεατρικό. Διακινείτο σε χώρους όπου σύχναζαν μεγάλοι αριθμοί ανθρώπων, κυρίως στο νοσοκομείο. Κι όσο πιο παραστατικά παρουσίαζε τα γεγονότα τόσο και πιο πολλοί πελάτες (αναγνώστες) τσιμπούσαν.

Θυμάμαι στο καφενείο του παππού μου στο χωριό, τους θαμώνες να τσακώνονται σχεδόν για το ποιος θα πάρει την εφημερίδα και τα θέματά της να αποτελούν τα κύρια θέματα της ημερησίας διάταξης. Στις πόλεις οι άνθρωποι πλήρωναν για να περνά εφημεριδοπώλης και να τους αφήνει το ημερήσιο φύλλο στην πόρτα τους. 

Θυμάμαι τον πατέρα μου να έρχεται από τη δουλειά με μια εφημερίδα καθημερινά στο χέρι και όλη η οικογένεια να αδημονούμε να διαβάσουμε. Ήταν το παράθυρό μας με τον κόσμο. Εφήμερα αλλά και ιστορικά γεγονότα, στα οποία γίνονταν αφιερώματα, καταγράφονταν στο μυαλό και στη συνείδηση διαπλάθοντας χαρακτήρες σαν ένα κομμάτι του παζλ της γνώσης.

Θυμάμαι, ενήλικη πια, τα περίπτερα της πλατείας Ελευθερίας όπου υπήρχε όλος ο Τύπος της Κύπρου και της Ελλάδας. Εφημερίδες και περιοδικά δημιουργούσαν ένα πανόραμα εκδόσεων και τα περίπτερα της πλατείας αποτελούσαν σημείο συνάντησης κάθε Κυριακή, τουλάχιστον. Ως πρώτη κίνηση φυλλομετρούσαμε κάμποσα έντυπα, διαβάζαμε αποσπασματικά κάποια κι έπειτα αγοράζαμε όσα θέλαμε να ενδιατρίψουμε στα κείμενά τους. 

Θυμάμαι όταν ταξιδεύαμε με το αεροπλάνο, πριν ακόμα απογειωθεί η/ο αεροσυνοδός διένειμαν στους επιβάτες εφημερίδες οι οποίες μας κρατούσαν συντροφιά στο ταξίδι. 

Κάτω από τέτοιες συνθήκες εκδόθηκε πριν 65 χρόνια κι ο Φιλελεύθερος. Αποτελώντας ένα παράθυρο στον κόσμο για δυο τουλάχιστον γενιές, καταγράφοντας όλα τα ιστορικά γεγονότα της εποχής περνώντας από μια περίοδο όπου οι ειδήσεις καταγράφονταν με όση αντικειμενικότητα ήταν δυνατό να υπάρξει και φθάνοντας σε μια περίοδο με έντονη άποψη. 

Οι καιροί έχουν αλλάξει. Τον μονόχειρα εφημεριδοπώλη αντικατέστησε το facebook. Στα περίπτερα οι εφημερίδες και τα περιοδικά δεν αποτελούν πια ατραξιόν και στα καφενεία οι εφημερίδες μπορεί να είναι παρατημένες σε κάποιο τραπέζι χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς. Ο Φιλελεύθερος ωστόσο επιμένει ξέροντας ότι η πραγματική δημοσιογραφία είναι ένας από τους πυλώνες της Δημοκρατίας. Μετεξελίσσεται με το Philenews να είναι παρόν κάθε στιγμή αλλά το χαρτί εξακολουθεί να έχει τη δική του γοητεία και τους φανατικούς αναγνώστες. Κι οι υπόλοιπες εξουσίες ευτυχώς αναγνωρίζουν ακόμα τη διαφορά, τη δύναμη και την εγκυρότητα του Τύπου. 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...