To Top
19:09 Σάββατο
19 Οκτωβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Και τώρα τι;
  16 Σεπτεμβρίου 2019, 11:01 πμ  
Ύστερα και από το τελευταίο συμβάν με τον νεαρό που κατέβασε από τον ιστό τουρκική σημαία στη Λύση, επανέρχεται το ερώτημα, ποια νομοθεσία διέπει τις εκδρομές στα κατεχόμενα, ποια είναι η στάση του επίσημου κράτους; Ο κάθε ιδιώτης εκτός της δικής του προσωπικής ή οικογενειακής μετάβασης με επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου στην είσοδο και με άλλες διαδικασίες, παρουσιάζεται και οργανωτής εκδρομών ή προσκυνημάτων, με πολλά μάλιστα λεωφορεία. Δήμαρχοι και κοινοτάρχες, ιερείς αρχιερείς και άλλοι, εισέρχονται και εξέρχονται, αλλά το ερώτημα είναι ποιος αναλαμβάνει ευθύνη για οτιδήποτε κακόν. Χτες είχαμε εκρήξεις σε αποθήκη πυρομαχικών, θύματα Ελληνοκύπριους δεν είχαμε αλλά μπορούσε να είχαμε, όταν έγινε το «πραξικόπημα» εναντίον Ερντογάν κατατρόμαξαν όσοι έκοψαν μέσα, κάθε προσκύνημα ή λειτουργία προϋποθέτει άδεια από τις παράνομες αρχές, βλέπουμε στις εφημερίδες ανακοινώσεις «δυστυχώς δεν μας δόθηκε άδεια» ή το αντίθετο, «με χαρά πληροφορούμαστε πως μας δόθηκε άδεια» ενώ βέβαια ούτε η Παναγία ούτε κανένας άγιος δεν ζήτησαν από τους πιστούς τους να υποβάλλουν αιτήσεις για άδεια λειτουργίας από τους δυνάστες τους. Κι ύστερα, πικραμένοι τρέχουν να επισκεφτούν το χωριό τους, να περάσουν έξω από το σπίτι τους, να κάμουν λειτουργία μέσα ή έξω, ενέργειες που πολλές φορές εκμεταλλεύονται και οι Τούρκοι και οι Ρωμιοί, πολλοί των οποίων ενώ δεν πατούν σε εκκλησιά στις ελεύθερες περιοχές, παρουσιάζονται υπέρμαχοι του εκκλησιασμού στα κατεχόμενα, θυμηθείτε πρέσβεις και πολιτικά πρόσωπα που έσπευδαν στον Επιτάφιο στον Ξορινό και άλλες τέτοιες σκηνές. Πώς μια υπό κατοχήν Κυπριακή Δημοκρατία αφήνει τους πολίτες της να περιφέρονται σε ένα ανασφαλές καθεστώς με χιλιάδες στρατιώτες και εκατοντάδες στρατόπεδα και αποθήκες πυρομαχικών, εκτός της παρακολούθησής τους από ψευδοαστυνομικούς, κάμερες κ.τλ.
Πανεπιστήμια έχουμε, ερευνητές έχουμε. Υπάρχει καμιά έρευνα που να μας αποδεικνύει πως ο εκκλησιασμός στα κατεχόμενα κατόπιν άδειας των κατακτητών βοηθά τον αγώνα της Κυπριακής Δημοκρατίας ή των Ελλήνων της Κύπρου; Πρώτα βέβαια πρέπει να καθορίσουμε  για ποιον αγώνα μιλούμε!!! 
Ο σκοπός καθορίζει και φωτίζει τους στόχους που πρέπει να υπηρετούν τον σκοπό, αλλά αν δεν υπάρχει σκοπός, άσκοπα γίνονται τα πάντα και προπάντων ανεύθυνα, αφού αφέθηκαν μεν ελεύθεροι ο καθένας να κάνει του κεφαλιού του, σε περίπτωση όμως οποιουδήποτε δυστυχήματος ή κακού ή ενέργειας, αναζητείται υπεύθυνος, αφού δεν καθορίζεται από κανένα νόμο ή κανόνα.  Ή ο καθένας ας τραβά, αφού κάνει της κεφαλής του! 
Μα δεν είναι σοβαρή υπόθεση του ίδιου του κράτους η συμπεριφορά των πολιτών του σε σχέση με τους κατακτητές του και την παράνομη οντότητα των Τουρκοκυπρίων; 
Τέλος, οτιδήποτε και να συμβαίνει, το βέβαιον είναι πως κανένας δεν θα μου δώσει επισήμως απάντηση. Απαίτηση όμως όλων μας πρέπει να είναι, ας λιγοστέψουν των πολιτικών οι φρουροί, κανένας δεν κινδυνεύει, αν κινδυνεύει όμως κάποιος σήμερα, ας του διασφαλίσουμε την ασφαλή διαβίωση στις ελεύθερες περιοχές και αυτού και της οικογένειάς του. Οφείλουμε. Προπάντων το κράτος. Για να μάθει να πληρώνει για τα κενά του.
  Στέλιος Παπαντωνίου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...