To Top
09:07 Δευτέρα
16 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
O ηγέτης είναι συνεχώς υπόλογος στον λαό
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ "Φ" • O ηγέτης είναι συνεχώς υπόλογος στον λαό
  17 Νοεμβρίου 2019, 9:20 πμ  
Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη Κυριακή στον Φιλελεύθερο, με τίτλο «Ο ηγέτης καθοδηγεί τον λαό», περιέχεται η θέση ότι «ένας πολιτικός, που καταξιώθηκε στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, δικαιούται τον τίτλο του ηγέτη, όταν καθοδηγεί τον λαό και στη δύσκολη και κρίσιμη ώρα παίρνει την απόφαση που θεωρεί σωστή για τον τόπο, έστω και αν αυτή είναι αντίθετη προς όσα υποστηρίζουν οι ηγεσίες των κομμάτων, ή ακόμη και προς το λαϊκό αίσθημα»(!). Δίδεται δε και ως παράδειγμα «καθοδήγησης» η περίπτωση που όταν εκφωνούσε λόγο ο Βενιζέλος, το πλήθος παραληρούσε και κραύγαζε το σύνθημα «Συντακτική», δηλαδή νέο Σύνταγμα και κατάργηση της βασιλείας. Ο Βενιζέλος με βροντερή φωνή απαντά: «Είπα, Αναθεωρητική!», δηλαδή τροποποίηση του Συντάγματος και παραμονή της βασιλείας. Τότε, το πλήθος σιώπησε. Συνειδητοποίησε ότι είχε έναν ηγέτη. Με αυτά τα λόγια εκφράζει την άποψή του στο άρθρο του ο φίλος Νίκος Χαραλάμπους, για να εξηγήσει τι σημαίνει «καθοδήγηση» του λαού από έναν σωστό ηγέτη. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, όλα τα πιο πάνω δεν στηρίζουν την έννοια της καθοδήγησης, αλλά συνιστούν επιβολή της θέλησης του ηγέτη. Αυτό πιστεύω συνάδει με δικτατορικό πνεύμα μάλλον, παρά δημοκρατική καθοδήγηση. Και λέω δημοκρατική, διότι δεν πιστεύω ο συγγραφέας να ήθελε να υποστηρίξει δικτατορικό καθεστώς έστω και αν του ξέφυγαν φράσεις, λόγια ή παραδείγματα που δεν ταιριάζουν σε δημοκρατία. Όπως είπε και ο Αβραάμ Λίνκολν, «δημοκρατία είναι η κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό». Ο λαός εκλέγει και ο λαός είναι το κριτήριο τού τι πρέπει να εκφράσει ο ηγέτης του. Στον λαό δεν επιβάλλεις στη δημοκρατία, κάτι αντίθετα με τη θέλησή του. Η απόφαση του ηγέτη πρέπει να συνάδει με τη λαϊκή θέληση. 

Το παράδειγμα που δίδει στο πιο πάνω άρθρο του ο συγγραφέας για τον Βενιζέλο και τη βροντερή φωνή του, ήταν μια προσπάθεια να πείσει τον λαό, όχι να του το επιβάλει. Αν ήταν όπως εννοεί ο συγγραφέας, ο Βενιζέλος θα έμενε στην εξουσία επ’ άπειρον, αλλά ο λαός καλώς ή κακώς με την ψήφο του τον έριξε από πρωθυπουργό όσο και αν βροντοφώναζε. Είναι αδιανόητο σε μια δημοκρατία ο ηγέτης της να αποφασίζει αντίθετα με το λαϊκό αίσθημα. Αν ήταν έτσι, θα περνούσε και το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο με ηγέτη που το υποστήριζε, ενώ ο λαός ήταν φανερό ότι ήταν αντίθετος. Εξού και το απόφθεγμα «Φωνή λαού, οργή Θεού». Σε μια λοιπόν δημοκρατία ηγείται ο λαός και ο πολιτικός ηγέτης έχει υποχρέωση στη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας να ενεργεί σύμφωνα με τη θέληση του λαού. Η εκλογή του δεν σημαίνει δικαίωμα εκ μέρους του να ενεργεί αντίθετα με το λαϊκό αίσθημα. Εκλέγεται διότι κρίνεται από τον λαό στον οποίο είναι συνέχεια υπόλογος ότι είναι ο πιο προσοντούχος από τους υποψηφίους. Δεν επιτρέπεται σε μια δημοκρατία ο ηγέτης του κράτους να πηγαίνει κόντρα με τη θέληση του λαού, ιδίως σε σοβαρά θέματα που επηρεάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό, όπως είναι το κυπριακό πρόβλημα στην Κύπρο. Όσο σωστή και αν θεωρεί τη δική του άποψη. Ο λαός είναι κυρίαρχος και επιβάλλεται να γίνεται σεβαστή η θέλησή του, για αυτό και η ανάγκη να βρίσκεται ο ηγέτης σε συνεχή επαφή με τον λαό. Δεν κάνω μαθήματα δημοκρατίας διότι ο συγγραφέας του εν λόγω άρθρου είναι καλός γνώστης των στοιχείων του πολιτεύματος αυτού. Θεωρώ ότι απλώς παρασύρθηκε από την ιδέα της ανάγκης να έχουμε καλό ηγέτη, δηλαδή έναν ηγέτη δημοκράτη που να είναι σε επαφή με τον λαό. Σε αυτό είμαι σύμφωνος μαζί του. Ανέκαθεν έλεγα ότι η Κύπρος δεν είχε ηγέτη αντάξιο των περιστάσεων. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα. Δεν σημαίνει ότι επειδή δεν έχουμε ικανό ηγέτη πρέπει να του αποδώσουμε και τη δύναμη να αποφασίζει ο ίδιος χωρίς τη συγκατάθεση του λαού ή όπως είπε και ο συγγραφέας αντίθετα προς το «λαϊκό συναίσθημα». Στο παρελθόν είχαμε αναμφισβήτητο ηγέτη τον Μακάριο. Εκείνος αποφάσισε τη συμφωνία της Ζυρίχης εκ μέρους της Κύπρου χωρίς να ρωτήσει τον κυπριακό λαό και είδαμε τα χάλια μας. Αλλά και ο λαός πρέπει να πάρει τις ευθύνες του και όχι να σύρεται από τον οποιονδήποτε ηγέτη ανεξάρτητα από τη λαϊκή θέληση.     
 
  Λουκής Λουκαΐδης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...