To Top
13:25 Κυριακή
15 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Τελικά έχουμε σύστημα υγείας;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ "Φ" • Τελικά έχουμε σύστημα υγείας;
  19 Νοεμβρίου 2019, 4:13 μμ  
Μήνες μετά την εφαρμογή και υλοποίηση του ΓΕΣΥ, οι ασθενείς διαμαρτύρονται καθημερινά, καταγγέλλουν, δημοσιεύουν κακώς έχοντα περιστατικά, γεγονότα και εμπειρίες, που προκαλούν αναστάτωση, δυσαρέσκεια, απαρέσκεια και αισθάνονται πραγματικά ανασφαλείς στον Γολγοθά της όποιας ασθένειας κτυπήσει την πόρτα του σπιτιού τους. 
Φάρμακα, διαγνωστικές εξετάσεις αλλά και χρονοβόρες διαδικασίες βρίσκονται στο επίκεντρο των καταγγελιών. Ένα μεγάλο κεφάλαιο τα φάρμακα, οι ελλείψεις τους ή και η παντελώς μη συμπερίληψη τους στο ΓΕΣΥ. Ελλείψεις σε βασικά φάρμακα κατά μακρά χρονικά διαστήματα για σοβαρές ασθένειες όπως επιληψία, καρδιοπάθειες, διαβήτη, νευρολογικές ασθένειες κ.α. Η παντελώς μη συμπερίληψη αντιπυρετικών σε παιδιά, αντιβιώσεων (μόνο κάποιες), παυσίπονων, αναλώσιμων, βιταμινών, ενέσεων, ακριβών φαρμάκων για χρόνιους πάσχοντες και παιδιά, οδηγεί τους πολίτες στην απόγνωση.  Ηλικιωμένοι καταγγέλλουν  ότι τώρα με το ΓΕΣΥ τους αποκόπτουν από τη σύνταξη τους για ΓΕΣΥ αλλά πληρώνουν τα τριπλάσια στα φαρμακεία για τα φάρμακα τους αφού δεν τους τα δίνει το ΓΕΣΥ. Επιπρόσθετα, ο τρόπος που κοστολογούνται δεν είναι ανά είδος σε πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα αλλά ανά τεμάχιο, με αποτέλεσμα να είναι ένα σοβαρό κόστος για αυτούς πλέον το φαρμακείο.
Οι ευάλωτες ομάδες, λήπτες ΕΕΕ, πολύτεκνοι, μονογονεϊκές οικογένειες διαμαρτύρονται επειδή δεν βρίσκουν γιατρό τη στιγμή που τον θέλουν και αναγκάζονται και πληρώνουν επισκέψεις, φάρμακα και αναλύσεις σε Ιδιώτες γιατρούς και κέντρα, γιατί οι λίστες αναμονής είναι τεράστιες και οι ειδικοί γιατροί ελάχιστοι. Αλυσιδωτά πληρώνουν και φάρμακα και ότι άλλο αναγκαίο προκύψει.  Επιπλέον, το αίσθημα της αδικίας είναι έντονο. Πληρώνουν για ΥΓΕΙΑ αλλά ΥΓΕΙΑ δεν έχουν, οι ανάγκες πολλές και καθημερινές για το νοικοκυριό και τα παιδιά τους αλλά οι μισθοί, οι συντάξεις και τα επιδόματα δυσανάλογα.
Άλλο ένα μεγάλο ζήτημα τα διαγνωστικά κέντρα, τα οποία λόγω φόρτου εργασίας αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο. Οι ασθενείς τηλεφωνούν παγκύπρια, ώστε να καταφέρουν να κλείσουν ένα πιο σύντομο ραντεβού για διαγνωστικές εξετάσεις. Υπάρχουν φυσικά και τα κέντρα, τα οποία προς τιμήν τους έχουν εξυπηρετήσει τα κατεπείγοντα περιστατικά (εγχειρήσεις, καρκινοπαθείς, παιδιά με αναπηρίες) σχεδόν αμέσως μετά από παρακλήσεις.
Διαδικασίες χρονοβόρες για να παραγγελθούν εξειδικευμένα και ακριβά φάρμακα για ασθενείς. Επιστολές από τον ΟΑΥ για ειδικές εγκρίσεις φαρμάκων ή μηχανάκια μέτρησης για το αίμα, που στα φαρμακεία του ΟΚΥΠΥ δεν έχουν ιδέα ή παραπέμπουν τους ασθενείς από τον έναν στον άλλο. Παραπεμπτικά, επιστολές, τηλέφωνα εξασθενούν τον ασθενή, τον απογοητεύουν και τον κουράζουν.
Η απορία που καίει είναι ότι τουλάχιστον στο θέμα των φαρμάκων με το παλαιό σύστημα δεν είχαμε τόσες πολλές ελλείψεις, ήταν σπάνιες έως ανύπαρκτες και υπήρχαν σχεδόν όλες οι κατηγορίες φαρμάκων. Οι ασθενείς μπορούσαν να  βρουν σχεδόν τα πάντα, ακόμη και δερματολογικές κρέμες, βιταμίνες, ειδικές τροφές για βρέφη, νήπια και ενήλικες με σοβαρά προβλήματα σίτισης, αναλώσιμα, γάζες, επιδέσμους, ρινογαστρικά σωληνάκια, πραγματικά τα πάντα. Αυτή τη στιγμή οι ασθενείς δυσκολεύονται να βρουν τα απαραίτητα.
Μεγάλο ζήτημα οι Πρώτες Βοήθειες σε όλες τις πόλεις. Γιατροί και νοσηλευτές διαμαρτύρονται για το πρόβλημα της στελέχωσης, όπως επίσης και για τις νέες διαδικασίες μέσω ΓΕΣΥ. Πρέπει επειγόντως τα ΤΑΕΠ να στελεχωθούν, να έχουν εφημερεύων ή άμεσα on call ειδικό γιατρό για όποιο θέμα προκύψει και φυσικά να δίνουν τη δέουσα προσοχή στους ασθενείς. Γίνονται απίστευτες καταγγελίες για προβλήματα καθημερινά.   
Πρόσφατα, έγινε γνωστό,  ότι θα γίνουν περιορισμοί στις διαγνωστικές εξετάσεις. Ενώ η πρόληψη ήταν στις προτεραιότητες του Υπουργείου Υγείας ως μέτρο κοινωνικής ευθύνης, φαίνεται πως μπροστά στο μέτρημα των αριθμών χάθηκε η πρόληψη και έμεινε μόνο η εξοικονόμηση. Ενώ ο καρκίνος θερίζει, η υπογεννητικότητα κτυπά την εθνική μας ταυτότητα, οι διοικητικοί του ΟΑΥ αποφάνθηκαν ότι πρέπει οι γυναίκες να κάνουν ΤΕΣΤ ΠΑΠ κάθε 2 χρόνια και όχι κάθε χρόνο. Με ποιες έρευνες πάρθηκε αυτή η απόφαση; Πώς από τη μια μέρα στην άλλη αλλάζουν στρατηγικές και ετσιθελικά αποφασίζεται αυτό; Όποιον διεθνή κώδικα και αν ακολουθούν οι διοικητικοί του ΟΑΥ,  έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη μόνο τα στατιστικά και αριθμητικά δεδομένα μιας χώρας. Δείκτες θνησιμότητας π.χ. στις γυναίκες από τον καρκίνο του μαστού και του τραχήλου ανάλογα. 
Σ’ ένα λαό που σταδιακά γερνά και πεθαίνει οι κυβερνώντες πρέπει να δίνουν κίνητρα στις νέες οικογένειες και να τους ενισχύει παράλληλα το αίσθημα της ασφάλειας και της ενσυναίσθησης. Αντίθετα η νεολαία βλέποντας όλα αυτά τα κακώς έχοντα αποθαρρύνονται,  μεταναστεύουν και ακυρώνουν την επιθυμία τους για απόκτηση οικογένειας.  
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα στην Υγεία από την πρώτη ημέρα εφαρμογής του ΓΕΣΥ, θα έπρεπε το κράτος να αναθεωρήσει και να διορθώσει τις σοβαρές παραλήψεις που παρατηρούνται. Αυτό που έχουν καταλάβει οι ασθενείς έως τώρα είναι ότι πρόκειται για ένα σύστημα αποποίησης ευθυνών από πλευράς κράτους.
  Χριστίνα Τρύφωνος   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...