To Top
       
03:55 Τρίτη 25 Απριλίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Κατερίνα Παπουτσάκη: Η νέα τηλεοπτική δουλειά και η μητρότητα
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ Κατερίνα Παπουτσάκη: Η νέα τηλεοπτική δουλειά και η μητρότητα

  16 Απριλίου 2017, 11:00 πμ  

Με ανοιξιάτικη διάθεση, η δημοφιλής ηθοποιός, που θα πρωταγωνιστεί στη νέα τηλεοπτική σειρά του Λώρη Λοΐζίδη, εξομολογείται πως ξαναβρίσκει τις προσωπικές της ισορροπίες μετά τη μητρότητα.

Η «Κάρολ» του έργου του Ντέιβιντ Μάμετ «Ολεάννα», που θα παίζεται στο θέατρο «Olvio» μέχρι τις 30 Απριλίου, ετοιμάζεται να ζήσει ένα τηλεοπτικό «Παραμύθι Αλλιώς» στον Alpha, στην πραγματικότητα όμως η Κατερίνα Παπουτσάκη ζει το δικό της, προσωπικό, τρυφερό και απόλυτα ρεαλιστικό παραμύθι, μιας γυναίκας η οποία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη μητρότητα, στο ρόλο της συζύγου και στις επαγγελματικές της ανάγκες και επιθυμίες. Και, όπως αποκαλύπτει στο Hello!, ο τεσσάρων ετών γιος της, Μάξιμος, είναι αυτός που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις επαγγελματικές επιλογές της, ενώ η ίδια φέτος ξαναβρίσκει τις προσωπικές της ισορροπίες.

 

Η μητρότητα βάζει την καλλιτεχνική φιλοδοξία σε δεύτερη μοίρα;
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ: Και σε τρίτη και σε τέταρτη! Δεν το συζητώ. Τώρα αρχίζω και αισθάνομαι ξανά πως είμαι επαγγελματίας και μέσα στα πράγματα, καθώς έκανα δουλειές που διαρκούσαν λίγο. Πέρυσι έπαιζα το «Nine» και από τον Ιανουάριο και μετά ήμουν ελεύθερη, πλην του «Your Face Sounds Familiar», που όμως ήταν μία φορά την εβδομάδα, δεν έλειπα πολύ από το σπίτι. Έμεινα κοντά στον Μάξιμο, τον έχω ζήσει, ήταν εξαρχής επιλογή μου να τον μεγαλώσω εγώ. Αυτό, φυσικά, δε σταματά ποτέ, ούτε ολοκληρώθηκε, απλά νιώθω πως είναι λίγο πιο έτοιμος για την απουσία μου. Προσέχω, ωστόσο, να είναι όσο το δυνατόν πιο ζυγισμένα τα πράγματα.

Θα έλεγες πως ο γιος σου καθορίζει κατά πολύ τις επαγγελματικές σου επιλογές;
Κ.Π.: Πάρα πολύ! Γενικά, καθορίζει τη ζωή μου. Σε βαθμό που παρατηρώ πως ίσως το παρακάνω μερικές φορές. Βλέπω άλλους να είναι πιο χαλαροί κι έχω αρχίσει να μπαίνω στη διαδικασία να χαλαρώσω κι εγώ.

Φοβάσαι μήπως τον «πνίγεις»;
Κ.Π.: Δεν είμαι άνθρωπος που πνίγω τους γύρω μου. Με αναζητά πολύ. Είναι απαιτητικός κι εγώ πέφτω στον έρωτά του! Αλλά χρειάζεται μέτρο.

Ταυτόχρονα είσαι και σύζυγος.
Κ.Π.: Ναι, είναι κι αυτό! Νομίζω ότι καλά τα έχουμε φτιάξει τα πράγματα. Περνάμε πολύ ποιοτικό χρόνο μαζί, ειδικά όταν κοιμηθεί το παιδί και χαλαρώσουμε το βράδυ. Είμαστε ισορροπημένοι και ο Παναγιώτης δείχνει κατανόηση στη σχέση μητέρας-γιου. Θήλασα ένα χρόνο και ο θηλασμός δένει πολύ το παιδί με τη μητέρα. Αλλά πλέον έχει αναπτυχθεί τρομερά η σχέση του Μάξιμου με τον Παναγιώτη.

Για τον εαυτό σου τι κάνεις;
Κ.Π.: Κάνω πράγματα. Θα μπορούσα να κάνω περισσότερα, είναι η αλήθεια. Προσπαθώ να ισορροπήσω. Φέτος είναι η πρώτη χρονιά από τότε που απέκτησα τον Μάξιμο που αρχίζω να βρίσκω εμένα.

Τι άλλαξε μέσα σου αυτά τα τέσσερα χρόνια που είσαι μητέρα;
Κ.Π.: Τα πάντα. Οι προτεραιότητες. Ο Μάξιμος είναι προτεραιότητά μου, ξεκάθαρα. Ήρθε μια γείωση παράλληλα, που χρειαζόταν. Από την άλλη, μου λείπει ο χρόνος, ειδικά για τους φίλους μου. Δεν υπάρχει ανεμελιά και χαλαρότητα πλέον, όπως όταν δεν έχεις παιδί. Ό,τι και να κάνεις, το μυαλό σου είναι σ’ αυτό. Έχω αποχαιρετήσει επίσης για πάντα τον ύπνο. Είχε προβλήματα με τον ύπνο του ο Μάξιμος μέχρι πέρυσι, αλλά γενικότερα το να έχεις παιδί και να είσαι καλλιτέχνης σημαίνει ζόρια στον ύπνο. Φυσικά, όλη αυτή η διαδικασία της δημιουργίας ενός ανθρώπου σε κάνει να επικεντρώνεσαι στα σημαντικά της ζωής. Είναι μαγικό και ταυτόχρονα φοβερή ευθύνη. Ονειρεύομαι να μεγαλώσω έναν άνθρωπο που θα σέβεται και θα αγαπά τους άλλους, θα έχει ενσυναίσθηση και κατανόηση. Να είναι καλός στην ουσία του. Θυμάμαι που ήταν βρέφος στην κούνια, έσκυβα από πάνω του με τις ορμόνες μου χάλια, έκλαιγα και σκεφτόμουν «δε θέλω τίποτα άλλο, Θεέ μου, να είναι καλός άνθρωπος». Και, φυσικά, να είναι δυνατός, να έχει αυτοπεποίθηση, ακέραιη προσωπικότητα. Αλλά όχι να είναι καχύποπτος. Κρίση να έχει. Είναι δουλειά των γονιών όλα αυτά.

Η σχέση σου με το σύζυγό σου μετά το παιδί;
Κ.Π.: Στην ουσία διαμορφώθηκε η σχέση μας ως ζευγάρι παράλληλα με την απόκτηση του παιδιού. Κλείνουμε πέντε χρόνια σχέσης τον Απρίλιο και ο Μάξιμος το Μάιο γίνεται τεσσάρων. Απίστευτο τώρα που το λέω! Σαν χτες μου φαίνεται! Έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Με τον Παναγιώτη παντρευτήκαμε δύο-τρεις μήνες αφότου γίναμε ζευγάρι, οπότε διαμορφώθηκε η σχέση μας μέσω του παιδιού, ως σύντροφοι και γονείς παράλληλα. Δεν ήταν εύκολο. Αλλά είχαμε τον έρωτα, τη φόρα και τον ενθουσιασμό της αρχής, που βοήθησαν. Υπήρχαν δυσκολίες, γιατί άλλαξαν τελείως οι συνθήκες της ζωής μας και είμαστε άνθρωποι δυναμικοί, ανεξάρτητοι, με έντονη κοινωνική ζωή. Τώρα πιστεύω πως είμαστε πιο καλά και πιο ισορροπημένοι από ποτέ ως σχέση και ως τριάδα.

Και ερωτευμένοι;
Κ.Π.: Ναι, πολύ!

Τον είδαμε πρόσφατα στην πρεμιέρα της «Ολεάννα», της παράστασης στην οποία πρωταγωνιστείς στο θέατρο «Olvio». Του αρέσει να σε βλέπει στο θέατρο;
Κ.Π.: Έρχεται συνέχεια και μάλιστα, επειδή γνώριζε πως το έργο το ήθελα πάρα πολύ και ήταν σημαντική προσπάθεια για μένα, είχε έρθει και στις πρόβες και στην πρόβα τζενεράλε. Τον εμπιστεύομαι πολύ τον Παναγιώτη, είναι ο αυστηρότερος κριτής μου και αυτός που «φοβάμαι» περισσότερο. Στην πρεμιέρα δεν είχα άγχος, αφού είχε έρθει ο Παναγιώτης στις πρόβες. Έχει πολύ καλό κριτήριο, ωραία αισθητική και συνήθως αλάνθαστη ματιά. Βέβαια, σε αντίθεση μ’ εμένα, που έχω την τάση να ωραιοποιώ τα πράγματα για να μη στεναχωρήσω κάποιον, εκείνος είναι πολύ ευθύς. Αυτό το εκτιμώ από τη μία, αλλά από την άλλη λέω «με το μαλακό». Μου έχει κάνει καλό αυτό, διότι είναι προτιμότερο να έχεις δίπλα σου κάποιον που σου λέει την αλήθεια, έστω κι αν τη λέει μερικές φορές άγαρμπα. Οφείλω, βέβαια, να πω ότι τώρα τελευταία «στρογγυλεύει» λίγο τις κουβέντες του, έχει μάθει ότι πληγώνομαι εύκολα. Ζορίζομαι με την ωμή κριτική, ακόμη κι αν έχει απόλυτο δίκιο. Από την άλλη, εγώ φτάνω μερικές φορές στο άλλο άκρο. Ο Παναγιώτης με κοροϊδεύει και μου λέει: «Μαρούλι να έχω στα δόντια μου, θα με αφήσεις να κυκλοφορώ όλη μέρα έτσι, προκειμένου να μη μου το πεις και με στεναχωρήσεις».

Στην ίδια πρεμιέρα ο φωτογραφικός φακός σε κατέγραψε παρέα με τον Ορέστη Τζιόβα, με τον οποίο στο παρελθόν είχατε σχέση.
Κ.Π.: Είμαστε καλοί φίλοι. Έχουμε μια ωραία σχέση, παίζουμε στο ίδιο θέατρο, αν και σε άλλες παραστάσεις, και γενικά «τρακάρουμε» ο ένας τον άλλο συχνά. Τον συμπαθώ και τον αγαπώ πάντα πολύ.

Η «Ολεάννα» από πότε και γιατί είναι τόσο σημαντικό κείμενο για σένα;
Κ.Π.: Από τη σχολή. Είχα αυτό το κείμενο στο πτυχίο. Πάντα μου άρεσε, γι’ αυτό και ήταν επιλογή μου. Η «Κάρολ» είναι ένας απίστευτα σύνθετος και πολύπλοκος ρόλος, με πολλές μεταστροφές και αλλαγές. Υποκριτικά έχει μεγάλο εύρος, κι αυτό είναι συναρπαστικό. Το ίδιο ενδιαφέρων είναι ο ρόλος του καθηγητή. Είναι ένα εξαιρετικό κείμενο. Θαυμάζω απεριόριστα τον Μάμετ. Γράφει τους διαλόγους του με ελλειπτικό τρόπο και με σχεδόν αυτόματη γραφή. Αυτό δίνει τρομερή ζωντάνια, αλλά και μια δυσκολία να αποκωδικοποιήσεις τι θέλει να πει, που σου προκαλεί έντονη εγκεφαλική διεργασία, η οποία μ’ αρέσει πολύ. Είχα ανάγκη ένα τέτοιο κείμενο. Να ακονίσω, αν θέλεις, το μυαλό μου ξανά και να εξελίξω τα εκφραστικά μου μέσα. Με τον σκηνοθέτη, Νικορέστη Χανιωτάκη, είχαμε συναντηθεί πέρυσι, αλλά δεν καταφέραμε να συνεργαστούμε, κι όταν φέτος με ρώτησε τι έργο είχα κατά νου, του ανέφερα την «Ολεάννα» και ενθουσιάστηκε. Αμέσως το πρότεινε στον Παύλο Παπαμιχαήλ, ιδιοκτήτη του «Olvio», και βρήκε τον Δημήτρη Πετρόπουλο, ο οποίος είναι εξαιρετικός στο ρόλο του και έχουμε πολύ καλή χημεία. Είμαστε δύο άνθρωποι μόνο στη σκηνή, οπότε είναι σημαντική η χημεία. Είναι μια ευτυχισμένη στιγμή στη ζωή μου. Ανυπομονώ να έρθει το Σάββατο και η Κυριακή για να παίξω.

Το ότι βρίσκεσαι σε μικρή σκηνή πώς σε κάνει να νιώθεις;
Κ.Π.: Μ’ αρέσει πολύ, όπως μ’ αρέσει και το συγκεκριμένο θέατρο, φτιαγμένο με αγάπη από τον Παύλο και τη Νατάσσα Παπαμιχαήλ. Έχει ωραία αισθητική, ωραία μουσική τζαζ, ωραία cocktails, υπέροχη διακόσμηση. Είναι ένας ζεστός χώρος, με μια όμορφη ιταλική σκηνή και χωρητικότητα 140 ατόμων. Aκριβώς ό,τι πρέπει γι’ αυτό το έργο.

Τώρα που αναμετριέσαι μ’ αυτό το κείμενο, πώς νιώθεις;
Κ.Π.: Καταρχάς, νιώθω περήφανη που ο κόσμος έρχεται. Η εποχή είναι δύσκολη και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Είναι τιμή να έρθει το κοινό να σε δει, ειδικά σε μια παράσταση δύο ηθοποιών, σ’ ένα μικρό θέατρο, σε μια low budget και χωρίς ιδιαίτερη διαφήμιση παράσταση. Aυτό με κάνει χαρούμενη. Έπειτα, πάνω στη σκηνή διαγράφω την πορεία ενός ρόλου που θέλει κάθε φορά τρομερό ζύγισμα, ισορροπία και συγκέντρωση, κι αυτό είναι σπουδαίο για μένα. Στο τέλος μαζεύεται ο κόσμος στο υπέροχο φουαγιέ και μιλάμε. Είναι γραμμένο με τέτοια μαεστρία το έργο, που προκαλεί προβληματισμούς και συζητήσεις.

Μένεις, μιλάς με το κοινό;
Κ.Π.: Πάντα. Και οι δυο μας μένουμε. Είναι απίστευτη διαδικασία. Χαλαρωτική από τη μία, ενώ από την άλλη είναι τρομερό να εισπράττεις τις προσλαμβάνουσες κάθε θεατή. Με εκπλήσσει μερικές φορές πώς αντιλαμβάνονται αυτά που βγάζουμε στη σκηνή. Τυχαίνει να ακούω πράγματα από θεατές που δεν τα έχω σκεφτεί και τα κρατάω, τα υπολογίζω για την επόμενη παράσταση.

Σε μια παράσταση δύο μόνο ηθοποιών απαιτείται μεγαλύτερη εγρήγορση;
Κ.Π.: Είμαι πάντα σε εγρήγορση. Αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου. Κάθε παράσταση είναι μια νέα εμπειρία. Ξεκινάς ως tabula rasa.
Αναγνωρίζεις τους στόχους σου και γεννιούνται πράγματα. Αυτό, άλλωστε, με απασχολεί ως ηθοποιό, το φρέσκο, αυτό που γεννιέται, το εδώ και τώρα, το να κυνηγάς την αλήθεια. Φυσικά, σ’ αυτό το έργο όλα είναι σε μεγέθυνση, δεν μπορείς να κρυφτείς.

Σε μια περίοδο που παίζονται συνέχεια μιούζικαλ πώς και αποφάσισες να μη συμμετέχεις; Φαντάζομαι πως θα είχες προτάσεις.
Κ.Π.: Ναι, είχα. Ήθελα όμως να κάνω την «Ολεάννα». Έπειτα, είχα συμφωνήσει για το σίριαλ «Παραμύθι Αλλιώς», με γυρίσματα στην Κύπρο, το οποίο έχει περάσει από διάφορες δυσκολίες και καθυστερήσαμε μέχρι να ξεκινήσουμε. Αλλά την παράσταση στο «Olvio» ήθελα να τη ζήσω. Από την άλλη, είχα κάνει πολλά μιούζικαλ –«Άννι», «Απατεώνες και Τζέντλεμαν», «Nine»– και ήθελα να επιτρέψω σε άλλα κείμενα. Εξάλλου, βαριέμαι εύκολα και θέλω να εναλλάσσομαι.

Με το σίριαλ τι γίνεται;
Κ.Π.: Υπήρξε μια παύση, αλλά τώρα ξεκινάμε γυρίσματα και πάλι, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Πανταζούδη. Χωρίς να θέλω να λέω μεγάλα λόγια, θα κάνει πρεμιέρα μετά το Πάσχα. Παίζουν ο Νίκος Κουρής, η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, ο Γιάννης Μποσταντζόγλου, η Λένια Σορόκου και 25 ακόμη βασικοί ηθοποιοί, Κύπριοι και Ελλαδίτες. Έχει ένα πολύ ωραίο πλαίσιο, μεσαιωνικό, με πραγματικά σκηνικά και φανταστικούς φυσικούς χώρους, υπέροχα κοστούμια που έχουν ραφτεί επάνω μας κι ένα καταπληκτικό σενάριο του Λώρη Λοϊζίδη. Ο Πανταζούδης το βλέπει με τη ματιά του Αστερίξ, μια μεσαιωνική παρωδία-ρομάντσο ή, αν θέλεις, κωμωδία με στοιχεία ρομάντσου και παρωδίας. Είναι σύνθετο πράγμα, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, και ελπίζουμε ότι θα αρέσει.

Κι αυτό, σε μια τηλεοπτική σεζόν που είναι ξεκάθαρα του «Survivor» και ψάχνουμε για... επιζήσαντα προγράμματα.
Κ.Π.: Από τη στιγμή που το ανακοίνωσαν, ήμουν σίγουρη πως θα κάνει επιτυχία. Σ’ αυτήν τη φάση όλα αυτά πιάνουν πολύ.

Για ποιο λόγο;
Κ.Π.: Ο κόσμος δεν πάει πουθενά, είναι κλεισμένος στο σπίτι, αποζητά μια συντροφιά, γιατί επικρατεί αποξένωση και αισθάνεται ότι έχει παρέα. Αυτό νομίζω ότι συμβαίνει.

Θα πήγαινες ποτέ στο «Survivor»;
Κ.Π.: Όχι! Δεν μπορώ να με φανταστώ καν εκεί πέρα. Μου είναι αδιανόητο. Θα με έδιωχναν από την πρώτη εβδομάδα, γιατί είμαι εντελώς άχρηστη σ’ όλα αυτά που κάνουν. Ή θα πέθαινα σε μια γωνιά από την πείνα. Έπειτα, το θεωρώ απίστευτα μεγάλη έκθεση.

Στο μεταξύ, έμεινες εκτός «YFSF» φέτος.
Κ.Π.: Εκ των πραγμάτων. Δε γινόταν να είμαι, λόγω παράστασης και γυρισμάτων στην Κύπρο. Πόσα κομμάτια να γίνω; Και υπάρχει και ο Μάξιμος.

Δεύτερο παιδί θέλεις να κάνεις;
Κ.Π.: Σε αυτήν τη φάση, όχι. Το μόνο που με κάνει να το σκέφτομαι είναι η επιθυμία του Παναγιώτη και η σκέψη ότι με ένα ακόμη παιδί θα έχουν ο ένας τον άλλο, θα είναι σύντροφοι ζωής. Από την άλλη, τώρα έχω αρχίσει να βρίσκω ισορροπίες. Θέλω να τη ζήσω αυτή την ωραία φάση, να την ευχαριστηθώ.

Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ-χτένισμα: Θάνος Βογιατζής
Ευχαριστούμε τον Βασίλη Ζούλια για την ευγενική φιλοξενία στο χώρο του, όπου έγινε η φωτογράφηση.

Φωτογραφίες: Ιωάννα Χατζηανδρέου.

Περιοδικό Hello! τεύχος 108.

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.