To Top
19:34 Παρασκευή
6 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Μάχη σε τροχοκάθισμα ενάντια στην τετραπληγία
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ • Μάχη σε τροχοκάθισμα ενάντια στην τετραπληγία
Τελευταία Ενημέρωση: 05 Οκτωβρίου 2019, 3:28 μμ

«Ήμασταν δύο άτομα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ο διπλανός μου έφυγε από τη ζωή. Εγώ, έσπασα τον πέμπτο αυχενικό μου σπόνδυλο. Επηρεάστηκαν και τα τέσσερα άκρα μου. Τα πόδια και τα χέρια. Από το στήθος και κάτω δεν κάνω καμία κίνηση. Είμαι τετραπληγικός», περιγράφει στον «Φ» ο Ανδρέας Αραβής, ο οποίος ξαναγεννήθηκε στα 17 του χρόνια. Το όνειρο του ήταν να γίνει τενίστας, όμως, η μοίρα έμελλε να του στερήσει τα πόδια και να του περιορίσει τις κινήσεις στα χέρια, σημεία του σώματος που μέχρι τότε ήταν δουλεμένα, υγιή και γυμνασμένα. Ωστόσο, ο Ανδρέας από το τροχοκάθισμα υψώνει το μεγάλο ανάστημα του και με πυγμή δείχνει ότι η ζωή δεν σταματά.

«Ήθελα να γίνω επαγγελματίας τενίστας. Στην Κύπρο είχα κατακτήσει την πρώτη θέση στην κατηγορία μου και μέχρι τα 16 μου χρόνια είχα ανέβει στην 15η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, είχα μετακομίσει και ζούσα για ενάμιση χρόνο στην Ισπανία. Έκανα εντατικές προπονήσεις, ήμουν σε ακαδημία τένις και συμμετείχα σε τουρνουά. Είχα επιστρέψει για λίγο στην Κύπρο. Τότε συνέβη και το ατύχημα», σημειώνει ο Ανδρέας Αραβής και προσθέτει: «Ήταν το 2014, στην περιοχή Τύμβου Μακεδονίτισσας στη Λευκωσία. Βρισκόμασταν τέσσερα άτομα στο αυτοκίνητο και πηγαίναμε να πάρουμε έναν ακόμη φίλο μας. Για άγνωστη μέχρι και σήμερα αιτία, βρεθήκαμε σε χαντάκι». Ο οδηγός, όπως σημειώνει, έπεσε σε κώμα λόγω κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Ο συνοδηγός ευτυχώς δεν έπαθε τίποτε. 

Όπως εξηγεί, δεν κατάλαβε από την αρχή την απώλεια των κινήσεων του. «Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ήταν κάτι μόνιμο. Πίστευα ότι σιγά-σιγά, θα επανέλθω. Όσο περνούσε ο καιρός αντιλαμβανόμουν όλο και περισσότερο το σώμα μου αλλά και τις κινήσεις που μπορούσα να κάνω». Η ζωή του άλλαξε ριζικά. Σε εκείνο το περιστατικό ο Ανδρέας ξαναγεννήθηκε ως ένας νέος, άλλος άνθρωπος, που έπρεπε να ξεκινήσει να μαθαίνει ακόμη και τα βασικά. «Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν είμαι αυτόνομος. Πλέον χρειάζομαι βοήθεια σχεδόν σε ό,τι κάνω. Να σηκωθώ από το κρεβάτι μου, να πάω στο μπάνιο, να πλυθώ, να πάω για ύπνο. Ήμουν ένας αθλητής που προπονούνταν περίπου εφτά ώρες ημερησίως, όλη μου τη μέρα. Τώρα δεν μπορώ να κουνηθώ».

Ο αγώνας του Ανδρέα, όπως περιγράφει, ξεκίνησε με εκείνο το ατύχημα, όμως, εκείνος με τσαγανό δίνει όλο του το είναι καθημερινά για να βγαίνει νικητής. Ξεκίνησε την αποκατάσταση του στο Ισραήλ και συνέχισε για ακόμη ένα χρόνο στην Κύπρο, κάνοντας φυσιοθεραπείες. Κυρίως, όμως, μάζεψε τα ψυχικά του αποθέματα και ξεκίνησε και πάλι να ζει. Άλλωστε, αυτή είναι η συμβουλή του και για όσους ανθρώπους βρίσκονται στη θέση του. «Θα έλεγα σε κάποιον από την πρώτη μέρα σε τροχοκάθισμα να βάλει τα δυνατά του, να μη χάσει το πείσμα του και να κάνει όσες περισσότερες φυσιοθεραπείες μπορεί για να επανέλθει. Να συνεχίσει να κάνει αυτά που αγαπά και που θέλει. Να μην παραιτηθεί».  

Υπάρχει ανάγκη ευσυνειδησίας

Την ανάγκη να ευαισθητοποιηθεί η πολιτεία και η κοινωνία στα θέματα αναπηρίας, σημείωσε ο Ανδρέας. «Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που συναντάς πάνω στο τροχοκάθισμα, όσο είσαι έξω από το σπίτι σου, αφορούν τις θέσεις πάρκινγκ, τα πεζοδρόμια, τις ράμπες και τις τουαλέτες ΑμεΑ». Όπως είπε, συχνά καταλαμβάνουν τις θέσεις πάρκινγκ για ΑμεΑ, άνθρωποι που δεν έχουν αναπηρία. «Άλλες φορές παρκάρουν πάνω σε πεζοδρόμια ή πάνω στις ράμπες των πεζοδρομίων, περιορίζοντας την πρόσβαση». Επιπλέον, εξήγησε ότι δεν διαθέτουν όλα τα καταστήματα ράμπες για τροχοκάθισμα, ενώ σε περιπτώσεις καταστημάτων εστίασης είναι λίγα εκείνα που διαθέτουν τουαλέτες για ΑμεΑ. «Η πολιτεία και ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι είμαστε όλοι ίσοι. Ότι πρέπει να έχουμε όλοι ίση μεταχείριση, πρόσβαση και ευκαιρίες». Πλέον, η κοσμοθεωρία του είναι ότι «ο καθένας πρέπει να απολαμβάνει και να εκτιμά στο μέγιστο αυτό που κάνει και αυτό που έχει». 

Πινγκ πογκ, γυμναστική και extreme σπορ

Η έννοια της παραίτησης δεν χωρά στο καθημερινό πρόγραμμα του Αντρέα, καθώς είναι ένας πολυάσχολος άνθρωπος. Είναι φοιτητής στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Frederick και υπολογίζει ότι θα πάρει το πτυχίο του σε ένα χρόνο. Επίσης πηγαίνει στο γυμναστήριο, ενώ στα χέρια του έχει και πάλι μια ρακέτα, αυτή τη φορά του πινγκ πογκ. «Ξεκίνησα επιτραπέζια αντισφαίριση και συμμετέχω σε τουρνουά σε κατηγορία αμαξιδίου. Κάνω εντατική προπόνηση. Τη γυμναστική δεν την έβγαλα ούτε μέρα από τη ζωή μου, είναι κομμάτι μου». Παράλληλα, όμως, ο Ανδρέας Αραβής δεν χάνει την ευκαιρία να δοκιμάσει και κάποιο extreme sport. Πρόσφατα δοκίμασε αλεξίπτωτο πλαγιάς (paragliding) ενώ στο παρελθόν έκανε καταδύσεις. «Πρώτη φορά δοκίμασα το paragliding. Είναι σαν να πετάς. Σίγουρα θα το έκανα ξανά».

  Δέσποινα Ψύλλου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...