To Top
04:38 Πέμπτη
12 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Έκαναν την μπάζα τους στις πλάτες ανυποψίαστων
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΙΝΩΝΙΑ • Έκαναν την μπάζα τους στις πλάτες ανυποψίαστων
  16 Νοεμβρίου 2019, 10:15 πμ  
Η υπόθεση με την ένταξη περιουσίας εταιρείας σε ζώνες ανάπτυξης στα Κούκλια, με αποτέλεσμα να εκτοξευθεί η αξία της, έχει προϊστορία και ο «Φ» έγραψε σχετικά από το 2008. Ο τότε υπουργός και ο διευθυντής Κτηματολογίου είχαν αναφέρει στον «Φ» ότι ορθά εντάχθηκε η έκταση γης της συγκεκριμένης εταιρείας σε ζώνη ανάπτυξης στα Κούκλια, διότι μέσω αυτής εξασφαλιζόταν πρόσβαση σε περίκλειστη περιουσία του Δημοσίου, η οποία θα αξιοποιείτο για ανταλλαγή με περιουσίες ιδιωτών που βρίσκονταν εντός του Ακάμα.
 
Όμως, η συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν η μοναδική, αφού, όπως φαίνεται και από τα δημοσιεύματα που ακολουθούν, η ανταλλαγή γης εντός του Ακάμα με χαλίτικη γη οδήγησε και στην ένταξη εκτάσεων εταιρειών σε ζώνες ανάπτυξης. Το κακό παράγινε τόσο πολύ, ώστε σε μια περίπτωση ο τότε υπουργός Εσωτερικών ακύρωσε τις ζώνες στην περιοχή του Ακάμα επειδή υπήρξαν καταγγελίες ότι κρατικοί λειτουργοί «σφύριξαν» σε εταιρείες ότι είχε δρομολογηθεί η αναθεώρηση των ζωνών (κυρίως σε Αρόδες και Νέο Χωρίο) καθώς και πού θα επικεντρώνονταν οι αλλαγές, με αποτέλεσμα χρόνια πριν να αρχίσουν να αγοράζουν σταδιακά γη από ανυποψίαστους μικροϊδιοκτήτες.
   
Εξάλλου, στο Μοναγρούλι, το οποίο προτάθηκε για ανταλλαγή χαλίτικης γης με ιδιοκτησίες του Ακάμα, το τότε Πολεοδομικό Συμβούλιο ενέταξε σε ζώνες ανάπτυξης περιοχή η οποία κατά 90% ήταν ιδιωτική και μόνο 10% κρατική, κάτι το οποίο είχε όφελος όχι για τους ιδιοκτήτες του Ακάμα ή για το κράτος, αλλά για τους ιδιοκτήτες τους οποίους ανήκε η ενταχθείσα γη. 
 
Αγόραζαν γη στον Ακάμα από ανυποψίαστους μικροϊδιοκτήτες
 
Οι υποψίες και οι ενδείξεις για διαπλοκή στο όνομα της διάσωσης του Ακάμα είχαν οδηγήσει τον πρώην υπουργό Εσωτερικών Νεοκλή Συλικιώτη να ακυρώσει τις αναθεωρήσεις ζωνών που αφορούσαν ολόκληρη την περιοχή, αν και η απόφαση επηρέασε κυρίως την περιοχή του Νέου Χωρίου και τις Αρόδες.
 
Σύμφωνα με πληροφορίες που είχαν τεθεί ενώπιον του υπουργού και οι οποίες επιβεβαιώθηκαν στη συνέχεια, εταιρείες –περιλαμβανομένης και εταιρείας στενού συγγενούς ψηλόβαθμου στελέχους κρατικής υπηρεσίας (που δεν ήταν άσχετη με την ανάπτυξη)– είχαν αγοράσει τα τελευταία χρόνια πριν την αναθεώρηση των ζωνών εκτάσεις γης από ανυποψίαστους ιδιοκτήτες. 
   
Στο μεταξύ, οι αλλαγές στις ζώνες δημοσιεύθηκαν, οπόταν τέθηκαν σε ισχύ, αλλά παρόλα αυτά, με νέα δημοσίευση του υπουργού, ακυρώθηκαν. Τότε διαπιστώθηκε πως, πέραν των ακινήτων που είχαν αγοράσει επιχειρηματίες και εντάθηκαν σε ζώνες ανάπτυξης, είχαν ενταχθεί και τεμάχια κατοίκων ή και μικροϊδιοκτητών οι οποίοι ουσιαστικά έπεσαν θύματα της ακύρωσης των ζωνών. Τότε, αξιοποιήθηκε η δυνατότητα των ενστάσεων και πολλές από τις περιουσίες των μικροϊδιοκτητών που είχαν αφαιρεθεί από τις ζώνες επανεντάχθηκαν. Μαζί με αυτές και για σκοπούς ευθυγράμμισης επανεντάχθηκε και μέρος των περιουσιών που είχαν αγοράσει επιχειρηματίες. Οι επιχειρηματίες αυτοί παρ’ όλον ότι είχαν τη δυνατότητα να προσφύγουν ενώπιον του δικαστηρίου, διεκδικώντας αποζημιώσεις για υποβάθμιση της αξίας της περιουσίας τους (που αναβαθμίστηκε μετά την ανάκληση των ζωνών), δεν το έπραξαν. 
   
Ο πρώην υπουργός Εσωτερικών ανέφερε πως σκοπός της ανάκλησης των ζωνών ήταν να σταλεί το μήνυμα πως δεν θα γίνονταν δεχτές πράξεις εις βάρος του απλού κόσμου, ο οποίος είχε έντονη την πεποίθηση πως κάποιοι, οι οποίοι είχαν ανάμειξη στη διαμόρφωση των ζωνών, διέρρευσαν πληροφορίες σε επιχειρηματίες που μερικά χρόνια πριν τις αλλαγές επιδόθηκαν στην αγορά γεωργικής γης, με την προοπτική να εκτοξευθεί η αξία της μετά την ένταξή της σε ζώνες ανάπτυξης, όπως και έγινε.
 
Το θέμα με τον Ακάμα ξεκίνησε πριν το 2004, όταν η Κυβέρνηση ζήτησε από το Κτηματολόγιο να εκτιμήσει «πόσα θα στοίχιζε στο κράτος η ανταλλαγή γης του Ακάμα που δεν θα περιλαμβανόταν σε ζώνες ανάπτυξης». Με βάση την εκτίμηση, το κόστος θα ανερχόταν στα £140 εκατομμύρια. 
 
Η αρμόδια υπουργική επιτροπή, που χειρίστηκε το ζήτημα, είχε υποδείξει πως το κόστος ήταν απαγορευτικό και ζήτησε εισηγήσεις. Το Τμήμα εισηγήθηκε ότι θα μπορούσε να γίνει ανταλλαγή της γης του Ακάμα με κρατικές εκτάσεις που βρίσκονται σε ζώνες ανάπτυξης. Η πρόταση θεωρήθηκε επωφελής για το κράτος και, ύστερα από οδηγίες, το Τμήμα Κτηματολογίου υπέδειξε περιοχές με χαλίτικη γη όπως το Νέο Χωριό, τα Κονιά, η Πάφος, το Δάλι, το Τσέρι, το Γέρι και άλλες περιοχές.
 
Αξίζει να σημειωθεί πως σε μια περίπτωση στην Πάφο, η Πολεοδομία είχε ζητήσει από τον υπουργό Εσωτερικών να ανακαλέσει την άδεια για δύο ανεμογεννήτριες στους Ορείτες. Όταν ρώτησε «γιατί να γίνει αυτό, τη στιγμή που το πάρκο είχε εξασφαλίσει κανονικά άδεια», τού ελέχθη πως βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 800 μέτρων από ζώνες οι οποίες θα αναπτυχθούν.
 
Είχαν εντάξει σε ζώνες εκτάσεις ιδιωτικής γης χωρίς να λάβουν υπ’ όψιν το πάρκο ανεμογεννητριών και ήρθαν εκ των υστέρων και ζητούσαν να ακυρώσουμε κανονικές άδειες, είπε ο κ. Συλικιώτης. Σχετικά με την έρευνα που διατάχθηκε τότε και την οποία ανέλαβε ο τότε γενικός διευθυντής του υπουργείου Εσωτερικών κ. Λάζαρος Σαββίδης, ο κ. Συλικώτης ανέφερε πως δεν ήταν εύκολο να αποδειχθεί υπόθεση διαπλοκής με διαρροή πληροφοριών από κρατικούς λειτουργούς προς επιχειρηματίες.
 
Αυτό που ακολούθησε ήταν να καθοριστούν πιο διαφανείς διαδικασίες με παγκοινοτικές συγκεντρώσεις, δημόσιες ακροάσεις και δημοσιοποίηση του τι πρότειναν τα κοινοτικά συμβούλια για να ενταχθεί σε ζώνες, ώστε να γνωρίζουν και οι απλοί πολίτες προς τα πού στρέφεται η συζήτηση και αναλόγως να πράξουν με την περιουσία τους, είπε.
 
Ο εκπρόσωπος του συντονιστικού φορέα που ασχολείτο με το θέμα των περιουσιών του Ακάμα είχε δηλώσει τότε στον «Φ» ότι «η επέμβαση στο θέμα του καθορισμού των ζωνών από πλευράς του κ. Συλικιώτη επιβεβαιώνει ουσιαστικά την απίστευτη διαπλοκή που υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια μεταξύ κρατικών αξιωματούχων και επιχειρηματιών ανάπτυξης γης».
 
«Εμείς υποστηρίζουμε», τόνισε, «ότι και στο θέμα του διαχειριστικού σχεδίου για τον Ακάμα, σκοπίμως έμειναν τεράστιες ιδιωτικές εκτάσεις εκτός ανάπτυξης, ώστε σε κάποιο χρόνο να αναγκαστούν οι ιδιοκτήτες τους να τις πωλήσουν και έντεχνα να έρθει κάποια κυβέρνηση μελλοντικά, όπως έγινε και με τις ζώνες σε Νέο Χωρίο και Αρόδες, να τις εντάξει σε ένα αναπτυξιακό σχέδιο αφού πια η γη θα είναι στα χέρια επιχειρηματιών».
 
Θετική είχε χαρακτηρίσει την ενέργεια Συλικιώτη και το Κίνημα Οικολόγων, το οποίο τον κάλεσε επίσης να δώσει στη δημοσιότητα όλες τις περιπτώσεις και τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τους επιχειρηματίες γης, αλλά και τους λειτουργούς του Κτηματολογίου και της Πολεοδομίας.
 
Χρύσωσαν γη στη Λεμεσό
 
Το Πολεοδομικό Συμβούλιο με επίκληση την ανταλλαγή κρατικής γης με ιδιωτική γη εντός του Ακάμα (με σκοπό να διασωθεί το εθνικό πάρκο) ενέταξε σε ζώνη ανάπτυξης περιοχή στο Μοναγρούλι η οποία ήταν κρατική μόνο κατά 10%, ενώ το υπόλοιπο 90% ανήκε στο μεγαλύτερο μερίδιο σε έναν ιδιώτη.
 
Η (κατά πλειοψηφία) ένταξη της ζώνης έγινε την ίδια περίοδο που εντάχθηκαν σε ζώνη ανάπτυξης και ακίνητα άλλης εταιρείας στα Κούκλια. Αποτέλεσμα της ένταξης ήταν να διπλασιαστεί η αξία της γης των ιδιωτών.
 
Το ερώτημα που ηγέρθη τότε ήταν, γιατί δεν επελέγη αμιγώς χαλίτικη γη, αν όντως σκοπός ήταν να ανταλλαγεί με γη του Ακάμα και επελέγη γη στην οποία μόνο το 10% ήταν κρατική.
 
Η κατακόρυφη αύξηση της ιδιωτικής περιουσίας επετεύχθη με την ένταξη 300 σκαλών γης σε τουριστική ζώνη. Μέλος τού τότε Πολεδομικού Συμβουλίου, όταν ρωτήθηκε σχετικά από τον «Φ», είχε αναφέρει πως, σύμφωνα με τα πρακτικά του Συμβουλίου, στην περιοχή που αναβαθμίστηκε, το ποσοστό της χαλίτικης γης περιορίζεται στο 10% της συνολικής έκτασης, ενώ το υπόλοιπο 90% ανήκει σε ιδιώτες. Εκτιμητές ακινήτων με τους οποίους είχε επικοινωνήσει «Φ» ανέφεραν ότι «η αξία της κάθε σκάλας υπερβαίνει τις £100.000 (€170.000), ενώ η αξία των τεμαχίων που βρίσκονται στην παραλία δεν έχει τιμή και μπορεί να είναι πολλαπλάσια των £100.000». Με βάση τις εκτιμήσεις αυτές, η περιουσία της εταιρείας (στην οποία ανήκει το 75% της γης που εντάχθηκε σε τουριστική ζώνη και των υπόλοιπων ιδιοκτητών) ανήλθε τουλάχιστον στα £30 εκατομμύρια (€50 εκατ). 
 
Το προηγούμενο Πολεοδομικό Συμβούλιο είχε απορρίψει αίτημα για ανάπτυξη της περιοχής, η οποία εκρίθη ότι δεν ήταν ακόμη ώριμη γι’ αυτό τον σκοπό.
 
Όταν ετέθη στο νέο Πολεοδομικό Συμβούλιο θέμα αναβάθμισης της περιοχής το τότε μέλος του Συμβουλίου κ. Αντρέας Ασσιώτης διερωτήθηκε γιατί να μην ενταχθεί στην τουριστική ζώνη η περιοχή δεξιά του δρόμου Λευκωσίας – Λεμεσού, όπου τα τεμάχια είναι χαλίτικα, και προτείνεται η ένταξη των εκτάσεων αριστερά του δρόμου όπου μόνο το 10% της γης ανήκει στο κράτος. Ο κ. Χρίστος Κτωρίδης, εκ μέρους της Πολεοδομίας, ανέφερε ενώπιον του Συμβουλίου ότι για να καθοριστεί και να λειτουργήσει μία τουριστική ζώνη είναι αναγκαίο να εφάπτεται παραλιακού μετώπου.
 
Εξάλλου, το μέλος κ. Σοφοκλής Σοφοκλέους είχε εκφράσει την άποψη ότι η ένταξη γεωργικής ζώνης σε τουριστική δεν έγινε οπουδήποτε αλλού και πρόσθεσε πως θεωρεί πως είναι πολύ άδικο για τους κατοίκους άλλων περιοχών που δεν θα τύχουν της ίδιας μεταχείρισης.
 
Το Πολεοδομικό Συμβούλιο αποφάσισε όπως η περιοχή βόρεια του δρόμου (Λευκωσίας – Λεμεσού) ενταχθεί σε ζώνη παραθεριστικής κατοικίας με συντελεστή δόμησης 25% και η περιοχή νότια του δρόμου σε τουριστική ζώνη με συντελεστή δόμησης 35% για ξενοδοχεία, 30% για τουριστικά χωριά και επαύλεις και 30% για κατοικίες.
 
Στο πλαίσιο κήρυξης του Ακάμα σε εθνικό πάρκο είχε αποφασιστεί να αξιοποιηθεί χαλίτικη γη στη Γεροσκήπου, στα Κονιά και σε άλλες περιοχές της Πάφου, καθώς και χαλίτικη γη σε περιοχές της Λεμεσού και της Λευκωσίας, που θα ανταλλάσσονταν με 4.500 σκάλες που βρίσκονταν εντός του Ακάμα. Στη διαδικασία αυτή εντάχθηκαν και αρκετές ιδιωτικές περιουσίες, κυρίως με το σκεπτικό της ευθυγράμμισης των ζωνών που θα δημιουργούνταν.
 
Ο τότε πρόεδρος του Πολεοδομικού Συμβουλίου είχε παρατηρήσει πως στη διαδικασία ευθυγράμμισης περιλήφθηκε στις ζώνες ανάπτυξης πολύ περισσότερη γη από όση θα δικαιολογείτο. Ζήτησε να ενημερωθεί ποιοι ήταν οι ιδιοκτήτες, οπόταν προέκυψε ότι η συντριπτική προτεινόμενη έκταση δεν ήταν κρατική/χαλίτικη αλλά ιδιωτική. Στην ψηφοφορία κέρδισαν όσοι ευνοούσαν ένταξη και της ιδιωτικής γης στις ζώνες ανάπτυξης.
 
Και στη Γεροσκήπου
 
Την ίδια περίοδο το Πολεοδομικό Συμβούλιο ενέταξε σε ζώνες ανάπτυξης άλλα περίπου 360 δεκάρια στην τουριστική ζώνη Γεροσκήπου, η οποία συμπεριλαμβάνει κρατικά τεμάχια που θα ανταλλάσσονταν με ιδιωτικά τεμάχια από την περιοχή του Ακάμα. Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, με επιστολή του προς τον υπουργό Εσωτερικών, τον είχε ενημερώσει πως η αξία της περιοχής εκτιμάτο περίπου στα 32 εκατομμύρια λίρες, ενώ αν οι πολεοδομικές ρυθμίσεις επέτρεπαν και την ανέγερση μονοκατοικίας, η αξία θα αυξανόταν στις περίπου 40 εκατομμύρια λίρες.
  Βάσος Βασιλείου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...