To Top
       
04:16 Τρίτη 25 Απριλίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Η παραδοξότης της δημοκρατίας στο τουρκικό δημοψήφισμα
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Η παραδοξότης της δημοκρατίας στο τουρκικό δημοψήφισμα

  Λιλιάνα Jakovlevic - Σταυρή      20 Απριλίου 2017, 12:00 μμ  

Τους τελευταίους έξι μήνες ήμασταν θεατές δύο δημοψηφισμάτων με ιστορικό αντίκτυπο έμπλεων πολλαπλών μηνυμάτων για το μέλλον της Ευρώπης και του κόσμου. Το πρώτο ήταν το βρετανικό δημοψήφισμα για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το δεύτερο, το δημοψήφισμα στην Τουρκία για δραστικές αλλαγές στο Σύνταγμα της χώρας μετατρέποντάς την στην ουσία σε Προεδρική Δημοκρατία. 
Ενώ ακόμη κι ο ίδιος ο Ερντογάν διαχειρίζεται τη σημαντική του νίκη, καθώς και τον ηχηρό αντίκτυπο που δημιούργησε τόσο στην Τουρκία αλλά και διεθνώς, ανώτεροι Ευρωπαίοι πολιτικοί κι αναλυτές αγωνιωδώς ψάχνουν να βρουν αδυναμίες στη νέα περίοδο διακυβέρνησης του, οι οποίες θα επιφέρουν την πτώση του στο εγγύς μέλλον ή προσπαθούν ακόμη να τον εκφοβίσουν με την απαγόρευση της εισόδου της Τουρκίας στην ΕΕ λόγω της πιθανής εισαγωγής της θανατικής ποινής στην Τουρκία, πρώτα θύματα της οποίας θα είναι οι πραξικοπηματίες της 15ης Ιουλίου, 2016. 
Τι κρίμα για τις πολιτικές της ΕΕ αφού γνώριζαν εκ των προτέρων ότι αυτό ήταν τελείως προβλέψιμο. Ο κύριος Ερντογάν ακολούθησε όλες τις κακές πρακτικές του μη δημοκρατικού εκφοβισμού του εκλογικού σώματος προ του δημοψηφίσματος. Κατάφερε ακόμη να παρασύρει μέσα στο παιχνίδι μερικές από τις πιο βαρύνουσες χώρες μέλη της ΕΕ όπως την Ολλανδία και τη Γερμανία με τις υπερφορτισμένες προεκλογικές τακτικές του, π.χ. να στέλλει υπουργούς του εκεί για να μιλήσουνε σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του στις χώρες αυτές.
 Η συμπεριφορά του ήταν ένα ακαδημαϊκό παράδειγμα εκούσιας δημιουργίας αντιδημοκρατικής ατμόσφαιρας εις βάρος της Τουρκίας πριν από εκλογές, την οποία όλοι οι εκλογικοί θεσμοί της ΕΕ έπρεπε να είχαν διαβλέψει και το έκριναν αναλόγως αλλά, δυστυχώς, ουδέν είδαμε να γίνεται προ των εκλογών. Αντιθέτως, η ΕΕ φάνηκε η ίδια να είχε επηρεαστεί από τις ανοησίες των λόγων και πράξεων του Ερντογάν εμπεριέχοντες πολιτικές πρακτικές παλαιών εποχών κι επίσης συμμετέχουσα η ΕΕ στη θυμωμένη ανταλλαγή δημοσίων δηλώσεων μπρος και πίσω μεταξύ του Ερντογάν και της Ευρώπης, την οποίαν ο ίδιος πολύ πονηρά έστησε! Αυτή η απερίσκεπτη πολιτική συμπεριφορά της Ευρώπης έναντι του Ερντογάν του επέτρεψε να αλιεύσει επιπρόσθετες και πολύ χρήσιμες ψήφους μέσα από την τεράστια και θολή δεξαμενή 52 εκατ. Τούρκων ψηφοφόρων, το οποίο γεγονός του επέτρεψε να βγει μπροστά με υπερπολύτιμη νίκη διαφοράς 1,5 εκατ. ψήφων.
Η εμπειρική βιβλιογραφία στην επίγνωση του μέσου ψηφοφόρου, μας διδάσκει ότι η πολιτική γνώση των πολιτών είναι εντυπωσιακά χαμηλή αλλά και ταυτόχρονα αυτό δεν έχει κι απαραίτητα βαρύνουσα σημασία την ημέρα των εκλογών! «Η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει ακόμη και με ένα καταθλιπτικά αμαθές εκλογικό σώμα λόγω του θαύματος των συνολικών αριθμών ή του νόμου των μεγάλων αριθμών!» (Bryan Kaplan).
Στην περίπτωση του κυρίου Ερντογάν, θα εφάρμοζα την οδηγία του καθηγητή Bryan Kaplan ότι: «Στις δημοκρατίες η κύρια εναλλακτική επιλογή στην εξουσία της πλειοψηφίας δεν είναι η δικτατορία αλλά οι αγορές! Μία καλύτερη κατανόηση του παραλογισμού των ψηφοφόρων μας καθοδηγεί να βασιζόμαστε λιγότερο στη δημοκρατία και περισσότερο στην αγορά» (Ο Μύθος του Λογικού Ψηφοφόρου, Caplan 2007).
Ως ένδειξη του εγχειρήματος να καταλήξουμε στην καλύτερη επιλογή των ψηφοφόρων, αναφέρουμε απλώς και τον αφορισμό του Winston Churchill επί του θέματος: «Η δημοκρατία είναι η χειρότερη μορφή διακυβέρνησης εκτός όλων των άλλων που δοκιμάσθησαν από καιρού εις καιρόν».

* Παρατηρητής Εκλογών ΕΕ, πολιτική ψυχολόγος.

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.