To Top
13:49 Παρασκευή
22 Ιουνίου 2018
Επόμενο
Προηγούμενο
Τί μέλλει γενέσθαι για το SPD
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Τί μέλλει γενέσθαι για το SPD
  07 Δεκεμβρίου 2017, 11:47 πμ  

Παρά τη φαινομενικά εμφατική ήττα που εδέχθησαν οι σοσιαλιστές της Γερμανίας προ δύο μηνών, καλούνται σήμερα για μια ακόμη μια φορά να αναλάβουν τις ιστορικές ευθύνες του κόμματος εν τω οποίο διέπρεψαν ηγήτωρες όπως ο Helmut Schmidt. Η έξαφνη στροφή του πολιτικού φακού - και η πίεση που αυτή επιφέρει - στο SPD, μετά την αποχώρηση των Φιλελευθέρων και την κατάρρευση των συνομιλιών τριμερούς συνεργασίας,  βρήκε μάλλον ανέτοιμα τα μέλη του SPD. Άλλωστε, οι ίδιοι, αποδεχόμενοι τα απογοητευτικά αποτελέσματα των εκλογών, αποδέχτηκαν παράλληλα και να αναλάβουν το ρόλο της αντιπολίτευσης στην 19η σύνθεση της Bundestag.
Αποδεικνύεται εν τούτοις πως η ίδια η δέσμευσή τους - δεδομένων των εξελίξεων - τους τοποθετεί σε μια νευρική θέση. Διότι, με τί ειλικρινείς προθέσεις δύναται να προσέλθει κανείς εις συνομιλίας με τους Χριστιανοδημοκράτες όταν ο ίδιος έχει αποκηρύξει την πιθανότητα συνεργασίας μαζί τους ευθύς εξ αρχής;
Η ανάγκη βεβαίως σχηματισμού κυβέρνησης το επιτάσσει. Η χρονοβόρα προστριβή και εξάντλησις των πολιτικών δυνάμεων, δεν βρίσκει θετική ανταπόκριση εν τη κρίση των Γερμανών, παρά μόνο ενθαρρύνει τον διαρκώς ελλοχεύοντα κίνδυνο της ακροδεξιάς.
Ωστόσο οφείλει κανείς να αναγνωρίσει τη βεβαρυμένη κρισιμότητα της επιλογής που ενέπεσε στα μέλη του SPD.  Να σχηματίσουν δηλαδή ξανά κυβέρνηση πλειοψηφίας με τους χριστιανοδημοκράτες και να αποτρέψουν τον περαιτέρω κλυδωνισμό της Γερμανικής πολιτικής σκηνής ή να απορρίψουν μια τέτοια προοπτική, όπως άλλωστε οι περισσότεροι δεσμεύτηκαν μετά τις εκλογές αποκυρήσσοντας μια «μεγάλη συμμαχία» των δύο κύριων πολιτικών δυνάμεων, και να επικεντρωθούν στην επανασυγκρότηση και ανάπτυξη των ίδιων πολιτικών κατευθύνσεων του SPD;
Επιλέγοντας το πρώτο, οι σοσιαλδημοκράτες αυτομάτως ταυτοποιούνται με τις πολιτικές των χριστιανοδημοκρατών, απολύοντας το όποιο ανεξάρτητο κύρος τους έχει απομείνει μετά την πρώτη «μεγαλή συμμαχία» τους εν έτει 2005, ή εναλλακτικά συμφωνείται μια κυβερνητική σύνθεση που να μην ικανοποιεί ουσιαστικώς καμία πλευρά, παρά μόνο θα κρατά ισορροπίες για την απολύτως αναγκαία διακυβέρνηση («μινιμαλιστική συγκυβέρνησις»).
Σε περίπτωση όμως που το SPD επέλεγε να παραμείνει στην αντιπολίτευση, ωθώντας την Γερμανία σε επαναληπτικές εκλογές, θα ήταν μάλλον άδικο να χαρακτηριστεί ως κοντόφθαλμη μια τέτοια επιλογή. Διότι, ναι μεν οι συγκυρίες επί του παρόντος πιέζουν τους σοσιαλδημοκράτες, αλλά ουδείς λησμονεί ότι ήτο η αποτυχία των χριστιανοδημοκρατών στις εκλογές (με απώλειες 8% σε ψήφους από προηγούμενες εκλογές), και των φιλελεύθερων στις διεξαγωγές συνομιλιών για συγκυβέρνηση, που κατηύθηνε τα απελπισμένα πλέον βλέμματα στους σοσιαλδημοκράτες.
Άρχισα, το άρθρο επικαλούμενος τον Schmidt. Δύο χρόνια ύστερα από τον θάνατό του, μπορεί κανείς μόνο να σπεκουλάρει για το τί θα έκανε εαν ηγείτο ακόμα του SPD. Είναι αλήθεια, ότι ο Helmut ανήκε στην παλαιά γενιά Ευρωπαίων πολιτικών που είχαν οράματα και έπρατταν με κριτήριο το μακροπρόθεσμο καλό του τόπου τους. Ως εκ τούτου εκείνος μάλλον θα αναλάμβανε μια συγκυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού. Οι καιροί όμως είναι άλλοι, και οι παρόντες/ούσες πολιτικοί ήσσονες. Ίσως λοιπόν είναι ασφαλέστερο για τη σοσιαλδημοκρατία στη Γερμανία να αγνοήσει το παρελθόν της και να επικεντρωθεί εις την ανόρθωσή της.

  Αλέξανδρος Καζιμίροβ   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.