To Top
19:41 Τρίτη
19 Νοεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ανδρέας Ζιαρτίδης: 100 χρόνια από τη γέννησή του
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Ανδρέας Ζιαρτίδης: 100 χρόνια από τη γέννησή του
  12 Μαΐου 2019, 10:30 πμ  

« Κάθε σελίδα της ιστορίας του εργατικού κινήματος της πατρίδας μας φέρει τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ανδρέα Ζιαρτίδη, του καταξιωμένου ηγέτη και καθοδηγητή, που δίκαια πήρε τον τιμητικό τίτλο του πατέρα του συνδικαλιστικού κινήματος ».

Ανδρέας Φάντης

Ο ίδιος ο Ανδρέας Ζιαρτίδης δεν αποδεχόταν αυτό τον τίτλο, παραπέμποντας στη συλλογικότητα των αγώνων, καθώς και σε άλλους συνδικαλιστές που προηγήθηκαν. Είναι όμως αναντίλεκτο ότι η περίοδος της ενοποίησης και μαζικοποίησης του συνδικαλιστικού κινήματος, της καθιέρωσης και της ανάδειξής του σε καθοριστικό κοινωνικό παράγοντα, όλη αυτή η εποχή, φέρει τη σφραγίδα της ηγεσίας του Ανδρέα Ζιαρτίδη.

Ως ηγέτης της ΠΣΕ – ΠΕΟ ο Ανδρέας Ζιαρτίδης διεδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο:

  • Στους αγώνες για την κατάκτηση του οκταώρου στα δημόσια έργα, με τις απεργιακές κινητοποιήσεις του 1941, 1942 και 1944
  • Στον απεργιακό αγώνα των κυβερνητικών και στρατιωτικών εργατών της 1ης του Μάρτη 1944, που κράτησε με διαλείμματα μέχρι τον Ιούλιο και πέτυχε την καθιέρωση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, 10ήμερης άδειας ανάπαυσης, επιδόματος ασθενείας κ.ά.
  • Στους μεγαλύτερους, σε έκταση και μαζικότητα, στην ιστορία της Κύπρου απεργιακούς αγώνες των μεταλλωρύχων και οικοδόμων του 1948
  • Στη μεγάλη δίκη της ΠΣΕ (17/12/45 μέχρι 22/1/46), στην οποία ήταν κατηγορούμενος με άλλους ηγέτες της ΠΣΕ και καταδικάστηκε σε 18μηνη φυλάκιση για στασιαστική και ανατρεπτική δράση κατά του αποικιακού καθεστώτος.
  • Στην εισαγωγή των Συντεχνιακών Ταμείων Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των Ταμείων Προνοίας, του Νόμου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων του 1956, του 1964, καθώς και του Αναλογικού Σχεδίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων του 1980.
  • Στη δημιουργία των συντεχνιακών ιατρείων και συστημάτων υγείας.
  • Στη δημιουργία, μετά την ανεξαρτησία, του εργατικού συμβουλευτικού σώματος, που καθιέρωσε την τριμερή συνεργασία κράτους, εργαζομένων και εργοδοτών.

Απο τις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο Ανδρέας Ζιαρτίδης πρωταγωνιστεί στην υπέρβαση του χάσματος μεταξύ αριστερών και δεξιών συντεχνιών, στην ανάπτυξη του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ ΠΕΟ και ΣΕΚ, καθώς και ευρύτερα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, με αποκορύφωμα, τη δημιουργία του Παγκύπριου Συνδικαλιστικού Φόρουμ, με τη συμμετοχή και των τουρκοκυπριακών συντεχνιών.

Με την παρουσία του για μισό αιώνα στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος της ΠΣΕ και της ΠΕΟ, ο Ανδρέας Ζιαρτίδης έθεσε τη σφραγίδα του στην αναμόρφωση της εργατικής τάξης, στη μετατροπή της από «τάξη στον εαυτό της» σε «τάξη για τον εαυτό της» και πολύ περισσότερο, σε τάξη για την πρόοδο της κοινωνίας στο σύνολό της.

Μετά την καταστροφή του Ιούλη του ΄74, ο Ανδρέας Ζιαρτίδης μαζί με άλλους συνετούς συνδικαλιστές αποδέκτηκαν τη δραστική μείωση των απολαβών των εργαζομένων για να διασωθεί ό,τι ήταν δυνατόν στην οικονομία, να συγκρατηθεί η ανεργία αλλά και ο πληθωρισμός. Ήταν ένας ρωμαλέος συμβιβασμός που δικαιώθηκε πέρα ως πέρα και αποτέλεσε υπόδειγμα υπεύθυνου συνδικαλισμού.

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης, μαθητής ακόμα, ονειρευόταν να γίνει δάσκαλος. Οι οικονομικές συνθήκες και οι ανάγκες της οικογένειάς του δεν του το επέτρεψαν. Έγινε  - όμως -  ο μεγάλος δάσκαλος των Κυπρίων εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο Ανδρέας Ζιαρτίδης δίδαξε στους εργαζόμενους το κριτικό πνεύμα και τον διάλογο, τον ρεαλισμό στις διεκδικήσεις, την τακτική των διαπραγματεύσεων, τη σωστή οργάνωση των απεργιακών αγώνων και τη σύνδεσή τους με την ευρύτερη κοινωνία.

Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του ο γνωστός συνδικαλιστής ηγέτης Παντελής Βαρνάβας, ο Ζιαρτίδης ήταν ο συνδικαλιστής και πολιτικός με τις πιο πολλές ομιλίες στην Κύπρο. Ομιλίες παντού: στους χώρους δουλειάς, στις πόλεις και τα χωριά, στις συνδικαλιστικές συναντήσεις και στις απεργίες, σε πολιτικές συγκεντρώσεις, στη Βουλή.

Όπως δε, θυμόταν ο Γλαύκος Κληρίδης « όταν μιλούσε ο Ανδρέας Ζιαρτίδης όλοι άκουαν με προσοχή και έπαιρναν σημειώσεις για να απαντήσουν στα επιχειρήματά του. (...) Είχε πάντα μια προσήλωση στη συνεργασία των δύο κοινοτήτων. Αυτό ήταν το χαρακτηριστικό του ως συνδικαλιστής: να χτίζει γέφυρες .....».

Σήμερα, με τα τόσα αδιέξοδα στα οποία οδηγήσαμε και οδηγηθήκαμε στο Κυπριακό, μπροστά στο φάσμα της οριστικής διχοτόμησης, στις συνθήκες απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και υποβάθμισης των συλλογικών διαπραγματεύσεων που δίνουν χώρο στην ασυδοσία εκ μέρους εργοδοτών, με την εκδήλωση της συνδικαλιστικής αλαζονείας όσων αρνούνται να αναλάβουν ό,τι τους αντιστοιχεί για την αποφυγή της χρεωκοπίας της χώρας ή αυτών που απεργούν για την αύξηση του διδακτικού χρόνου κατά μία ώρα, η κοινωνία έχει πολλά να αντλήσει από τη σοφία του Ανδρέα Ζιαρτίδη.

  Μίκης Σιανής   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...