To Top
01:42 Σάββατο
14 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Περί εκκοσμίκευσης και άλλων τινών
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Περί εκκοσμίκευσης και άλλων τινών
  25 Νοεμβρίου 2019, 9:58 πμ  
Ο Α. Χατζηαντώνης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός αγγλικών, με αφορμή τη διαμαρτυρία εκπαιδευτικών έξω από την Αρχιεπισκοπή, γράφει τα πιο κάτω. 

Μα, πού βρίσκει αυτές τις εξαιρετικές εμπνεύσεις ο κ. Πίν, είναι θαυμαστό και άξιον απορίας. Τον συγχαίρω, διότι μια εικόνα, ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, σύμφωνα με κινέζικη παροιμία.
Το σκίτσο, παρουσιάζει, μια γριά κυρία με το εγγονάκι της, να ανάβουν ταπεινά, ένα κερί, στην εκκλησία. Δίπλα, ένας τύπος, πολύ θυμωμένος -εκφραστής της προόδου υποτίθεται- την επιπλήττει, φωνάζοντας: «Μα, τι κάνετε εκεί; Είστε ενάντιοι σε ένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών σχολείο, που λειτουργεί με κανόνες εκκοσμίκευσης, απελευθερωμένο από τον... εκκλησιαστικό ζυγό;». Η γιαγιούλα, φοβισμένη του απαντά: «Μα, θέλω απλά, να ανάψω ένα κεράκι στη χάρη της Παναγίας...».
Μάλιστα! Είναι νωπές ακόμη οι εικόνες κάποιων εκπαιδευτικών, που πήγαν έξω από την Αρχιεπισκοπή και τα έψαλλαν κανονικά, στον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο. Ήταν το «δώρο» τους, επί τη ευκαιρία των ονομαστηρίων του. Και βέβαια, γνωρίζουμε ότι οι εκπαιδευτικοί, ήθελαν να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για το ποσό των 310.000 ευρώ, που εισέπραξε από τον Μαλαισιανό απατεώνα, Jo Low. Ο οποίος, επένδυσε 5.000.000 ευρώ σε ημιτελή έπαυλη, παρά την Αγ.Νάπα. Με μεσάζοντα τον Χρυσόστομο τον Β’. Και επίσης είναι γνωστή και η αναμενόμενη αντίδραση του προκαθήμενου. Που με παρέμβασή του στα δελτία ειδήσεων το βράδυ, δεν έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί κατά συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, χαρακτηρίζοντας, κράχτες της Αριστεράς, αυτούς που πήραν μέρος στη διαμαρτυρία. 
Και έτσι αυθόρμητος όπως είναι, δεν απέφυγε τον πειρασμό, να συμπληρώσει τις δηλώσεις του, με το αμίμητο, που έγινε και σλόγκαν, όπως το δεσμεύομαι, του κ. Αναστασιάδη, «Απ’ όν του αρέσκει, ας ππέσει χώρκα του...».
Φανατικός υποστηρικτής του Χρυσοστόμου του Β’, δεν θα έλεγα ότι είμαι. Κάπου, έχει ξεφύγει, με τις επενδυτικές του δραστηριότητες. Από πνευματικός ταγός και καθοδηγητής, μετετράπη σε businessman... Χρησιμοποιώντας εκκλησιαστική περιουσία. Κάποιοι φανατικοί οπαδοί του, τον υπερασπίζονται λέγοντας ότι, η Εκκλησία χρειάζεται χρήματα για το φιλανθρωπικό της έργο. Δεν ξέρω, σε ποιο βαθμό, συντρέχει ή βοηθά τους φτωχούς ή γενικά τους έχοντες ανάγκη. Μπορεί να το πράττει σε κάποιο βαθμό. Αυτό που εγώ ξέρω, είναι ότι εμένα τουλάχιστον, ουδέποτε με στήριξε... Θυμάμαι, ήταν Χριστούγεννα του 1983, τότε που σπούδαζα στη Θεσσαλονίκη. Έβλεπες, όλους να τρέχουν για γλυκά, γαλοπούλες και άλλα, τα ψώνια των εορτών δηλαδή και εγώ δεν είχα 20-30 δραχμές, να πάρω μια τυρόπιτα να χορτάσω την πείνα μου, στην κρύα, χιονισμένη εκείνη πόλη... Βλέπετε, ήταν και κλειστή η Λέσχη Σίτισης Απόρων Φοιτητών, λόγω των αργιών των εορτών. Φυσικά, ήμουν πολύ μακριά από την Κύπρο, για να με βοηθήσει ή να μου προσφέρει ένα συσσίτιο, ο τότε, μακαριστός, προκάτοχος του μακαριοτάτου. Το έφερα, ως απλό παράδειγμα. Χωρίς να υποβαθμίζω, γενικά το φιλανθρωπικό έργο των Μητροπόλεων της πατρίδας μας. Όπως π.χ., τον ρόλο του Λεμεσού Αθανάσιου, για τον οποίο ακούω τα καλύτερα λόγια. Από την άλλη όμως, νομίζω, πως οι εκπαιδευτικοί αυτοί, ως διανοούμενοι που νομίζουν ότι είναι, κάπου ξεπερνούν τα όρια. Γνωρίζουν τι σημαίνει εκκοσμίκευση στην Παιδεία; Αμφιβάλλω.
Το ζήτημα της εκκοσμίκευσης, αποτελείται, από 3 πεδία: Το ατομικό, το κοινωνικό και το θεσμικό. Αλλά, τι εννοούμε, λέγοντας εκκοσμίκευση; Μετά από πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο, βρήκα τα εξής: Είναι η διαδικασία μετατροπής μιας κοινωνίας (συμπεριλαμβανομένου και του σχολείου, φυσικά), στηριγμένης σε μεγάλο βαθμό σε θρησκευτικούς κανόνες και αξίες, σε μια κοινωνία άθρησκη, που βασίζεται σε κοσμικές αξίες και θεσμούς. Αλλά, είναι εύκολο να προχωρήσει κάποιος, σε μια τέτοια μετατροπή; Ε, σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε το 2015 στην Ελλάδα, ένα 61,9% τάχθηκε υπέρ του πλήρους διαχωρισμού Κράτους - Εκκλησίας. Επίσης, μια άλλη έρευνα που έγινε το 2018, κατέγραψε τα εξής: Ένα 81,4% δηλώνουν θρησκευόμενοι, ένα 11,9% μη-θρησκευόμενοι και τέλος, ένα ποσοστό 2,9%, δήλωσαν άθεοι. Προσωπικά, κρατώ αποστάσεις από εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, που υποθάλπονται από κόμματα, όπως από το ΑΚΕΛ, σε αυτή την περίπτωση. Είναι δυνατόν, εκείνο το (περίπου 27 - 30%) ψηφοφόροι της Αριστεράς, να είναι όλοι, άθεοι; Μα, το είπε και ο Αρχιεπίσκοπος. «Πολλοί αριστεροί, εκκλησιάζονται τακτικά...». Να έχουμε φόβον Θεού, ναι! Να προσευχόμαστε με ταπείνωση. Καλύτερα, κατ’ ιδίαν. Μόνοι μας, δηλαδή. Αυτό, είναι η δική μου άποψη. Όχι, δεν εκκλησιάζομαι. Παρά μόνον, όταν τα καλοκαίρια, θα τύχει να επισκεφθώ κάποιο μοναστήρι στα βουνά του Τροόδους ή παλαιότερα τη Μονή Αγ. Νεοφύτου, όπου ασκείτο ο, μακαριστός σήμερα, φίλος, αρχιμ. Χαρίτων Εγκλειστριώτης.
Ε, ασφαλώς ο οιοσδήποτε, έχει δικαίωμα να πάει να εκφράσει την αντίθεσή του προς τις ενέργειες του προκαθήμενου της Εκκλησίας. Αλλά, μέσα σε κόσμια πλαίσια. Πλήρως αποδεκτόν!
Συνάγοντας. Επειδή πιστεύω ακράδαντα, ότι ο διάλογος, μπορεί να λύσει σχεδόν όλα τα προβλήματα (εκτός του Κυπριακού, βεβαίως...), δεν θα ήταν κακή ιδέα, μια μέρα, ο Χρυσόστομος ο Β’, να προσκαλέσει αυτούς τους 50 -τόσους τους υπολόγισε ο ίδιος- εντός του κτηρίου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, να τους παραθέσει γεύμα, και μετά, μεταξύ τυρού και αχλαδιού που λένε, να καθίσουν για συζήτηση σε ένα τραπέζι. Διατηρώ μια σχετική αισιοδοξία, ότι θα επέλθει μια εκτόνωση της κρίσης, που υποβόσκει μεταξύ των δύο πλευρών. Ενότητα και σύμπνοια χρειάζεται. Είμαστε ένα νησί υπό κατοχήν. Στον αγώνα κατά του Οθωμανού δυνάστη, όλοι έχουν θέση.
 
  Α. Χατζηαντώνης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...