To Top
22:36 Παρασκευή
6 Δεκεμβρίου 2019
philenews insider
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Capital.gr
ΜΑΖΙ ΜΕ
Forbes
insider banner
Επόμενο
Προηγούμενο
Η ψυχολογία της οικονομίας και το πείραμα ενός Νομπελίστα
ΑΡΧΙΚΗΟΙΚΟΝΟΜΙΑΑΠΟΨΕΙΣ • Η ψυχολογία της οικονομίας και το πείραμα ενός Νομπελίστα
  17 Νοεμβρίου 2019, 10:17 πμ  
Η οικονομία στηρίζεται πολύ πάνω στην ψυχολογία τόσο του καταναλωτή όσο και του επενδυτή. Όταν έρχεται μια ύφεση με επακόλουθο την ανεργία, ακόμα και μια εύρωστη επιχείρηση που βλέπει ότι οι εργάτες έρχονται σε αυτήν αποδεχόμενοι χαμηλότερο ημερομίσθιο επειδή είναι απελπισμένοι, τότε κτυπάει και το δικό της καμπανάκι.

Ήταν, δε, απολύτως λογικό και θεμιτό το υπουργείο Οικονομικών –και δη ο υπουργός Οικονομικών, Χάρης Γεωργιάδης– να θέλει να χτίσει κλίμα εμπιστοσύνης, γι’ αυτό και διατυμπάνιζε με κάθε ευκαιρία το «success story» της κυπριακής οικονομίας. Τι είναι αυτό που κάνει την κοινωνία να ευημερεί; Το να δημιουργήσεις ένα κλίμα ευφορίας. Ακόμα και εάν αυτό δεν αληθεύει… 

Αναγνωρίζοντας τον καταλυτικό ρόλο που ασκεί η ψυχολογία στη λήψη των οικονομικών αποφάσεων, η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών επέλεξε το 2017 τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σικάγου Ρίτσαρντ Θέιλερ για το Νόμπελ Οικονομίας.

 Όπως περιγράφει στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του «Παράτυπη συμπεριφορά», ο Θέιλερ σοκαρίστηκε από την αντίδραση των ίδιων του των φοιτητών ύστερα από ένα διαγώνισμα που είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε να φανεί η διαστρωμάτωσή τους. Να ξεχωρίσουν δηλαδή τα αστέρια από τους μέτριους και οι μέτριοι από τους κακούς φοιτητές. Πράγματι, υπήρξε μεγάλη διαστρωμάτωση βαθμών και οι φοιτητές παραπονέθηκαν σφοδρά, επειδή ο μέσος βαθμός ήταν το 72 (με άριστα το 100). 

Αλλά, όπως λέει ο Θέιλερ, το περίεργο με τη συγκεκριμένη αντίδραση ήταν ότι ο μέσος βαθμός στο διαγώνισμα δεν είχε καμία απολύτως επίδραση στην κατανομή των φοιτητών σε κατηγορίες. Βαθμολογία άνω του 80 θα αντιστοιχούσε στην κατηγορία Α, από 65 έως 80 στην κατηγορία B, ενώ η βαθμολογία κάτω του 50 θα αντιστοιχούσε στην κατηγορία Γ. 

Η κατανομή κατηγοριών ήταν συνηθισμένη, αυτό όμως δεν είχε καμία εμφανή επίδραση στη διάθεση των φοιτητών. Εξακολουθούσαν να αισθάνονται απέχθεια για τον τύπο διαγωνίσματος που είχε εισηγηθεί. Και επειδή ως νεαρός καθηγητής επιθυμούσε να κρατήσει τη δουλειά του, του ήρθε μια ιδέα.

Όπως αναφέρει, «στο επόμενο διαγώνισμα, αντί του 100, έθεσα ως άριστα τον αριθμό 137. Έτσι, ο μέσος βαθμός τώρα ήταν το 96. Οι φοιτητές έπλεαν σε πελάγη ευτυχίας! Κανείς δεν μετακινήθηκε σε άλλη κατηγορία, αλλά όλοι ήταν ικανοποιημένοι. Από τότε, κάθε φορά που δίδασκα το συγκεκριμένο μάθημα, στα διαγωνίσματα έθετα ως άριστα το 137».
  Δήμητρα Λάντου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...