To Top
05:43 Παρασκευή
24 Νοεμβρίου 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Στέλιος Καλλινίκου: Αινιγματικά τοπία από την κυπριακή φύση
ΑΡΧΙΚΗΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Στέλιος Καλλινίκου: Αινιγματικά τοπία από την κυπριακή φύση
  19 Μαΐου 2017, 12:47 μμ  

Ο Στέλιος Καλλινίκου μας ξεναγεί στην έκθεσή του «Where are you going young man handsome like a legend».

«Μ’ ενδιαφέρει το τοπίο, ανέκαθεν μ’ ενδιέφερε. Αλλά και οι λεπτές εκείνες αποχρώσεις οι οποίες μετατρέπουν τον χώρο σε έναν συγκεκριμένο τόπο, καθώς και οι πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις του τοπίου και της αρχιτεκτονικής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έφερα στο προσκήνιο τη μυθολογική - θρησκευτική σημασιολογία του δάσους, έτσι ώστε να εξετάσω την ιστορία μέσα από αυτό το μαγικό πρίσμα και όχι απαραίτητα σαν ένα κλειστό σύστημα. Ο μύθος δίνει πάντα μια πιο ενδιαφέρουσα προοπτική. Για να τονιστεί αυτό το μυθικό στοιχείο της φύσης, οι φωτογραφίες παρουσιάζονται με μια εξιδανίκευση, με έντονο το ζωγραφικό στοιχείο. Με τοπία ψυχολογικά, έναν εξωτισμό, μια δική μου, θα έλεγα, εκδοχή για τον παράδεισο.

Mε μια πρώτη ματιά, αυτό που βλέπει ο θεατής είναι κάποια αινιγματικά τοπία από την κυπριακή φύση. Όσο τα παρατηρεί, θ’ αρχίσει να εντοπίζει τις σπηλιές, που επί της ουσίας είναι τα κρησφύγετα που φτιάχτηκαν από την ΕΟΚΑ κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα.  Επιλέγω να τα ονομάζω σπηλιές, γιατί μ’ ενδιαφέρει πολύ αυτή η ειδική σημασία που έχει η σπηλιά σαν ένα κάλυμμα, μια πρωταρχική αρχιτεκτονική που φτιάχνεται με λίθους και την ίδια ώρα έχει χρησιμοποιηθεί σ’ έναν ανταρτοπόλεμο. Η διπλή αυτή ιδιότητά τους είναι κάτι που με απασχολεί. Η στέγη είναι μια τόσο βασική ανάγκη, παρόλα αυτά, στις μέρες μας καθόλου δεδομένη για πολλά όντα. Το σπήλαιο έχει παίξει έναν καθοριστικό ρόλο στην ανθρώπινη εξελικτική πορεία, αλλά και μετέπειτα, γίνεται ο χώρος όπου ο Πλάτωνας ξετυλίγει τη γνωστή αλληγορία του, ένα καθοριστικό για πολλούς κείμενο για την ιστορία της φιλοσοφίας.

Σε γενικές γραμμές, προσπαθώ να εξετάσω το θέμα αποκομμένο από το πολιτικό του πλαίσιο. Με ενδιαφέρει γενικότερα στη δουλειά μου να καταπιάνομαι με ένα γεγονός, αλλά να μην το εξετάζω στο αυστηρό ιστορικό του πλαίσιο. Είναι αυτό ακριβώς που επιχείρησα και στην προηγούμενή μου δουλειά, το “Flamingo Theatre”. Τότε η έρευνά μου ήταν για την περιοχή του Ακρωτηρίου και τη σχέση της στρατιωτικής βάσης με τον βιότοπο.    

Η πρώτη εικόνα που ουσιαστικά συναντάς στην τωρινή έκθεση είναι ο στίχος-τίτλος της, το «Where are you going young man handsome like a legend», το οποίο γράφτηκε αρκετά μεγάλο στη βιτρίνα του Point.  Kι αυτό γιατί ήθελα να απευθυνθεί σαν ένα ρητορικό ερώτημα στην πόλη και τον κόσμο που περνάει από εδώ και το κοιτάει. Αν το μεταφράσεις στα ελληνικά, θα καταλάβεις πως είναι ο στίχος του Σαββόπουλου «Πού πας παλικάρι ωραίο σαν μύθος…», που έγραψε για τον Τσε, αλλά λόγω χούντας έδωσε τον τίτλο «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη». Μ’ αυτόν τον τρόπο έγινε ευρύτατα γνωστό. Είναι ενδιαφέρον να εξετάσει κανείς πώς, με έναν πολύ απλό τρόπο, κάποια πράγματα αποκτούν μια συγκεκριμένη μορφή, για να βολέψουν την αφήγηση της εκάστοτε εξουσίας… 

Ο λόγος που χρησιμοποίησα τόσο στον τίτλο όσο και στα ποιήματα την αγγλική γλώσσα είναι γιατί μεταφράζοντάς τα από τα ελληνικά αφαιρείται ο λυρισμός τους. Επανατοποθετούνται στο σήμερα, μέσα από μια καινούρια ανάγνωση, πραγματοποιείται η ανανοηματοδότησή τους.  

Φωτογράφισα συνολικά 15 σπήλαια/κρησφύγετα. Δεν ήταν σκοπός μου η καταγραφή τους. Γι’ αυτό και δεν θέλησα να τα βρω όλα. Θεωρητικά, μέσα σε κάθε έργο που εκθέτω υπάρχει ένα από αυτά. Η κεντρική φωτογραφία, που ουσιαστικά εισάγει το κοινό στην έκθεση, είναι η απεικόνιση μιας μεγάλης ανδρουκλιάς, ενός ενδημικού δέντρου της κυπριακής φύσης, που έχει θεριέψει. Αναρωτιέσαι πού πάει. Μοιάζει στα μάτια μου με το πνεύμα, την ουσία του δάσους. 

Μ’ ενδιαφέρει πολύ το στοιχείο του ήρωα. Στους μύθους και τους θρύλους, οι ήρωες έχουν μια διαφορετική διάσταση. Οι επιλογές τους καθορίζουν και τις επιλογές άλλων ανθρώπων, λειτουργούν ως πρότυπα ηθικής. Διαλέγουν διαφορετικούς δρόμους ο καθένας, αλλά την ίδια ώρα έχουν μια ομοιότητα. 

Η εργασία μου βρήκε τη φυσική της προέκταση στο Point Centre for Contemporary Αrt. Η διευθύντρια του χώρου Αντρέ Ζιβανάρη είδε το πρότζεκτ μου όταν ακόμα ήταν σε εξέλιξη και ξεκινήσαμε έναν εποικοδομητικό διάλογο γύρω από τα ζητήματα που απασχολούν την εργασία, μέχρι να καταλήξουμε στο τελικό αποτέλεσμα. 

Όλα τα κρησφύγετα θελήσαμε να είναι διακριτικά. Όχι επιβλητικά. Γι’ αυτό και αποτελούν τις μικρές σε μέγεθος φωτογραφίες της έκθεσης. Το ισόγειο στήθηκε κάπως αφαιρετικά. Ο θεατής καλείται να λύσει το αίνιγμα. Να εντοπίσει τον δρόμο του μέσα στο πρότζεκτ. Στον δεύτερο όροφο, τα κρησφύγετα γίνονται πολύ πιο ευδιάκριτα.

Γενικά το όλο πρότζεκτ υπάρχει και στοχάζεται πάνω σε εκείνο το όριο που καθορίζει και διαφοροποιεί το ζώον από τον άνθρωπο. Μια αναζήτηση της αληθινής φύσης της πραγματικότητας σε αρχέγονα μονοπάτια, που καταλήγουν σε κορυφές και μυστικά περάσματα. Η περιπλάνηση είναι ο δρόμος και ο προορισμός».

Info: Point Center for Contemporary Art, Λευκωσία, μέχρι 9/6, 22662053

  Χριστίνα Σκορδή      Παναγιώτης Μηνά   
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.