To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Κωστής Γεωργίου: Η τέχνη μαλακώνει τις ψυχές
ΑΡΧΙΚΗGOING OUTΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Κωστής Γεωργίου: Η τέχνη μαλακώνει τις ψυχές
  08 Δεκεμβρίου 2019, 1:00 μμ  
Απεχθάνεται τον συμβολισμό στην τέχνη, γιατί πιστεύει ότι υποσυνείδητα παραπέμπει σε φτηνούς συναισθηματικούς εκβιασμούς. Ωστόσο, ένα γλυπτό του στο Φάληρο θεωρήθηκε σατανικό και ξεσήκωσε αντιδράσεις. Ο Ελλαδίτης καλλιτέχνης με έργα στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρώπης, της Κίνας και της Αμερικής εκθέτει για 25 χρόνια στη Λεμεσό και αυτή την περίοδο ετοιμάζει το γλυπτό που θα τοποθετηθεί στη μαρίνα της Αγίας Νάπας.

- Παρουσιάζετε συχνά δουλειά σας στην Κύπρο. Ποια η σχέση σας με το νησί; Την Κύπρο μαζί με τη Θεσσαλονίκη τις θεωρώ ιδιαίτερες πατρίδες μου. Είναι πάρα πολλά τα χρόνια που έχω δεσμούς με την Κύπρο και είναι αμέτρητοι οι φίλοι και οι φίλες μου. Με κάποιους είμαστε σαν αδέλφια. Η έκθεση στη Λεμεσό και την γκαλερί Μορφή, στην οποία παρουσιάζω πάνω από 25 χρόνια, έπεται δυο μεγάλων ατομικών εκθέσεών μου στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, του ΑΠΘ και στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Κωνσταντινούπολη. Η τελευταία  πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα και οργάνωση του προξενείου της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη. 

- Αρκετά γλυπτά σας φιλοξενούνται σε δημόσιους χώρους, σε διάφορες χώρες του κόσμου και σε μεγάλα μουσεία και ιδρύματα; Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η πορεία; Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη και τυχαία. Η δύναμη που με συνδέει με την τέχνη είναι πρωτίστως εκείνη που κινεί τα νήματα και δίνει τον παλμό στην εικαστική μου διαδρομή. Ανέκαθεν δούλευα πάρα πολύ.  Και συνεχίζω και τώρα να δουλεύω με την ίδια ένταση και ίσως ακόμη περισσότερο. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. 

- Έχετε ταυτίσει δηλαδή τη ζωή σας με την τέχνη; Η τέχνη έχει γίνει ένα με το πετσί μου. Είναι πολλά τα χρόνια και δεν γνωρίζω κανέναν άλλο τρόπο για να σκέφτομαι, παρά μόνο μέσα από χρώματα και σχήματα. Μέσα από επίπεδα και κλίμακες. Μέσα από χρωματιστούς διαδρόμους και μεταλλικούς ψιθύρους. Με δυο λόγια μέσα από την ψυχή μου. Αυτό είναι το κλειδί που άνοιξε τον κόσμο μπροστά μου. Είναι το ίδιο κλειδί που άνοιξε περιώνυμα μουσεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και κάποιες φορές μου έδωσε την ικανοποίηση να εκθέτω σε μουσεία της Κίνας ή της Ευρώπης  που μόνο μεγάλοι δάσκαλοι της διεθνούς εικαστικής σκηνής είχαν τη δυνατότητα να εκθέσουν. Είναι η ικανοποίηση που μου δόθηκε να σηκώσω τη σημαία του Ελληνισμού στον κόσμο.

Γλυπτά του δημιουργού στη Μύκονο.

- Ποιοι άνθρωποι επηρέασαν το έργο σας; Θεωρώ υπεύθυνο μάλλον το DNA μου και έπειτα τον πρώτο μου δάσκαλο που εκεί στα δεκατέσσερα με μπόλιασε με το «μικρόβιο» της δημιουργίας. Έκτοτε «νοσώ» από την ευτυχία αυτής της υπέροχης ασθένειας.

- Σε αρκετά από τα έργα σας κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα. Τι σημαίνει για σας το κόκκινο; Το χρώμα- κάθε χρώμα- είναι το βέλος που εκτοξεύεται για να βρει τον στόχο της η ιδέα. Τι και αν είναι κόκκινο, πράσινο ή μπλε. Σημασία έχει μόνο η τελική εικόνα που θα προκύψει. Σήμερα η μοίρα με οδηγεί στο κόκκινο, αύριο ποιος γνωρίζει… Για μένα, τα χρώματα είναι οι λέξεις που συνθέτουν το ποίημα.

- Νιώθετε μια σιγουριά πια για το έργο σας ή έχετε μια αγωνία κάθε φορά που ετοιμάζετε νέα δουλειά; Εκείνος που νιώθει σιγουριά έχει αστικοποιηθεί και μάλλον το αγνοεί. Όταν συνθέτεις ένα έργο πρέπει να είσαι εξαιρετικά προσεκτικός. Είναι σαν ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται. Μοιάζει με παιδί που πρέπει να το οδηγήσεις. Πώς μπορεί κάποιος να νιώσει σίγουρος με κάτι που κάθε στιγμή αλλάζει;

- Θυμάστε κάποιο έργο άλλου καλλιτέχνη που σας έχει συγκινήσει ιδιαίτερα; Του δασκάλου μου Πάνου Κουσουτζίδη, του Φράνσις Μπέικον, του Ανίς Καπούρ, του Γουίλιαμ Ντε Κούνινγκ.

Γλυπτά του δημιουργού στην Μύκονο.

- Αν είχατε τη δυνατότητα να μπείτε στο εργαστήρι ενός από τους διεθνούς φήμης καλλιτέχνες που δεν είναι στη ζωή, ποιον θα επιλέγατε; Τον Φράνσις Μπέικον.

- Ένα γλυπτό σας ο «Phylax» που τοποθετήθηκε σε δημόσιο χώρο στο Φάληρο, αφαιρέθηκε έπειτα από αντιδράσεις πολιτών γιατί θεωρήθηκε σατανικό. Πώς ερμηνεύσατε αυτή την αντίδραση στο έργο σας; Ως μια ακραία πράξη ανόητων φανατικών θρησκόληπτων. Οι μειονότητες συνήθως είναι δυναμικές λόγω της ανοησίας που οπλίζει τις ενέργειές τους που στο τέλος καταφέρνουν να επιβληθούν στους πολλούς.

Ο Κωστής Γεωργίου ανάμεσα σε έργα του σε δημόσιο χώρο στην Κίνα. 

- Είχε κάποιο συμβολισμό αυτό το γλυπτό; Εγώ απλά δημιουργώ… Απεχθάνομαι το συμβολισμό στην τέχνη γιατί υποσυνείδητα με παραπέμπει σε φτηνούς συναισθηματικούς εκβιασμούς.

- Είχε και τα θετικά της αυτή η αντίδραση; Σας έκανε γνωστό σε περισσότερο κόσμο; Και στη γιαγιά του πιο απομακρυσμένου χωριού του Ψηλορείτη.

- Σήμερα που βιώνουμε μια παγκόσμια οικονομική κρίση, τι θα λέγατε σε όσους υποστηρίζουν ότι η τέχνη είναι «πολυτέλεια», ότι είναι για τους λίγους; Κάποια λάθος σκέψη κάνουν. Η τέχνη ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι το μέσον που μαλακώνει τις ψυχές και δίνει δικαίωμα στο όνειρο. Είναι το αμορτισέρ που απορροφά τους κραδασμούς της σκληρής καθημερινότητας. Αν «πεθάνει» η τέχνη, η ζωή θα έχει μετατραπεί σε εφιάλτη.

Έργο του στο νοσοκομείο St Elizabeth στις Βρυξέλλες.

- Ένα ζωγραφικό έργο σας με δυο ταύρους ήταν στο γραφείο του τέως πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα. Ποια η ιστορία του έργου αυτού; Ο ταύρος, σαν οντότητα, έχει μια έντονη δυναμική και μια φορτισμένη σημειολογία. Έτσι, επειδή ο ταύρος αποτελεί μέρος της δουλειάς μου, ήταν κάτι που ταίριαζε με την εικόνα που ήθελε να προβάλλει ο Σύριζα στις εκλογές εκείνης της περιόδου. Μου ζητήθηκε ένα έργο που να περιέχει τον ταύρο και εγώ δημιούργησα το έργο αυτό, το οποίο αγοράστηκε από τον Σύριζα και αποτέλεσε το εμβληματικό background του τέως πρωθυπουργού.

- Ετοιμάζετε ένα γλυπτό που θα τοποθετηθεί στη μαρίνα της Αγίας Νάπας. Τι θα δημιουργήσετε; Η αρχική ιδέα των δυο γλυπτών «Εγκώμιον Α» και «Εγκώμιον Β» που θα τοποθετούντο στην είσοδο της μαρίνας, που κατασκευάζει ο γνωστός επιχειρηματίας Naguib Sawiris με CEΟ τον Σταύρο Καραμοντάνη, ακυρώθηκε. Μολονότι όλοι οι παράγοντες και η πολιτεία ήταν υπερθετικοί, κάποια επιτροπή (όχι όλα τα μέλη) προέβαλε ως επιχείρημα το ύψος και την εμβληματική λογική των δίδυμων γλυπτών. Μάλιστα, σε μία συνεδρία, όταν ανέφερα ότι η εγκατάσταση αυτών των γλυπτών θα έφερνε την Κύπρο ανάμεσα στις 5 χώρες με τα μεγαλύτερα και πιο εμβληματικά γλυπτά στον κόσμο, πήρα την αποστομωτική απάντηση: και ποιος σας είπε κύριε Γεωργίου ότι επιθυμούμε εμβληματικά έργα; Μετά από αυτό έμεινα άφωνος. Αποτέλεσμα να μειωθούν τα γλυπτά από δύο σε ένα  και από 25 μέτρα ύψος να μειωθεί στα 20 μέτρα. Βέβαια, έστω και με αυτή τη νέα άποψη, μπορεί να αδυνατεί κατά κάποιο τρόπο το εκτόπισμα της αρχικής ιδέας αλλά συνεχίζει να κρατά τη δυναμική της. 

- Μπορείτε να μας περιγράψετε το γλυπτό; Το «Εγκώμιον» είναι ένας χαιρετισμός που φαίνεται να απευθύνεται στον επισκέπτη, που εκφράζει άλλωστε και τη γνωστή φιλοξενία των Κυπρίων. Θα είναι κατασκευασμένο από γυαλιστερό ανοξείδωτο ατσάλι, θα χτιστεί στην Κίνα και θα συναρμολογηθεί στην Αγ. Νάπα. Θα είναι ένα κόσμημα για την Κύπρο και εκτός από την ικανοποίηση που θα φέρει στους κατοίκους της, θα αποτελέσει και πόλο έλξης τουριστών από όλο τον κόσμο. Νομίζω ότι δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο η δημιουργία του νέου γλυπτού σε γραφειοκρατικές διαδικασίες και να προχωρήσει με ταχύ ρυθμό, ώστε να υπάρχει εγκατεστημένο στη θέση του στα επίσημα εγκαίνια της μαρίνας στην Αγία Νάπα, που προβλέπονται για τον φετινό Ιούνιο, γεγονός που θα προσελκύσει υψηλούς επισκέπτες από όλο τον κόσμο. 

Γλυπτό του καλλιτέχνη στην Βουλιαγμένη στην Αθήνα.

- Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι που είναι σε θέσεις εξουσίας μπορούν να προωθήσουν την τέχνη στους δημόσιους χώρους και να εφαρμόσουν πολιτικές στήριξης των καλλιτεχνών;
 Για να είμαι ειλικρινής, μπορώ να σας πω ότι φαίνεται να υπάρχει κάποιο είδος φόβου ή αμηχανίας στην πολιτεία όταν πρόκειται να αποφασίσει για ένα δημόσιο έργο, ιδιαιτέρως αν πρόκειται για γλυπτό μεγάλης κλίμακας.  Ίσως εξαιτίας αυτής της αντίληψης οι αρχές, αν είναι αυτές που πρέπει να αποφασίσουν, επιλέγουν μικρής κλίμακας έργα που τις περισσότερες φορές είναι αδιάφορα και δεν εκπέμπουν τις κατάλληλες δυναμικές αντηχήσεις στο περιβάλλον τους. 

- Γιατί υποστηρίζετε τα μεγάλης κλίμακας έργα; Το γλυπτό στον δημόσιο χώρο πρέπει να είναι ένα έντονο και παράλληλα δυναμικό στοιχείο. Πρέπει να έχει φορτία έτσι ώστε να μην περνά απαρατήρητο, δημιουργώντας δράση και αντίδραση. Να στέκεται στη θέση του και να εκπέμπει τα φορτία της ύπαρξής του στο θεατή. Αυτός είναι ο προορισμός του. Να ενεργοποιήσει το αισθητικό πεδίο του θεατή. Να τον βάλει απέναντι σε διλήμματα και σκέψεις. Να τον καθηλώσει και να δράσει τελετουργικά στη σκέψη του. Και επειδή ένα δημόσιο γλυπτό απευθύνεται σε όλους, γνώστες και μη, αποτελεί ένα πεδίο δράσης που περιλαμβάνει όλες τις πλευρές. Μπροστά του παρελαύνουν άπαντες και έκαστος με την άποψή του, θαυμασμού ή απόρριψης. Αυτό ακριβώς είναι και το ζητούμενο από ένα δημόσιο έργο τέχνης. Να ταράζει τα νερά και να ενεργοποιεί τις αντιδράσεις του κοινού.

Η έκθεση του Κωστή Γεωργίου στην γκαλερί Μορφή στη Λεμεσό θα διαρκέσει ώς τις 11/1/2020, τηλ. 25378733.

maria.panayiotou@phileleftheros.com

Φιλgood, τεύχος 250.

 
  Συνέντευξη: Μαρία Παναγιώτου   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...