To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Απόλλων Καλαμένιος: Δεν ξέρω τι πάει να πει ταλέντο
ΑΡΧΙΚΗGOING OUTΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Απόλλων Καλαμένιος: Δεν ξέρω τι πάει να πει ταλέντο
  04 Φεβρουαρίου 2020, 10:30 πμ  
Ο δεκαεξάχρονος μουσικός δεν γνωρίζει το πεπρωμένο του. Αυτό όμως που θέλει είναι οι επιλογές να είναι δικές του και τίποτα να μην αφεθεί στην τύχη.
 
- Ποια είναι η πρώτη σου μουσική ανάμνηση; Ήμουν γύρω στα πέντε, όταν είδα τον αδερφό μου στο αρμόνιο και ζήλεψα, ήθελα να παίξω κι εγώ. Έτσι άρχισα να ασχολούμαι με τη μουσική, ξεκινώντας με μαθήματα πιάνου στα 7 και βιολιού στα 10, ως κάτι που θα μου έδινε επιπλέον ευκαιρίες. 
 
- Κατάλαβες από την αρχή ότι έχεις ταλέντο; Ένα παιδί σε αυτές τις ηλικίες δεν μπορεί να γνωρίζει τι σημαίνει ταλέντο. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι έκανα κάτι που μου άρεσε -και μου άρεσε πολύ από τότε. Ακόμα και σήμερα όμως, δεν ξέρω τι πάει να πει ταλέντο, απλά αγαπώ και είμαι αφοσιωμένος σε αυτό που κάνω. Το να εργάζεσαι συγκεντρωμένα, με σκοπό να εκφραστείς όπως θέλεις εσύ, σε κάνει αυτό που είσαι. Και ειλικρινά, πέρσι άρχισα να αντιλαμβάνομαι πόση δουλειά χρειάζεται.  
 
- Είναι πολύπλοκη; Είναι αρκετά πολύπλοκη, αν θέλεις να ασχοληθείς σοβαρά με αυτήν. Πέρα από το να παίξεις τις νότες, πρέπει να ξέρεις και το πώς να τις παίξεις. Πρέπει να ακολουθείς πιστά το κείμενο με βάση και την εποχή που γράφτηκε το κομμάτι. Για παράδειγμα, στον ιμπρεσιονισμό χρησιμοποιείται πολύ περισσότερο πεντάλ στο πιάνο απ’ ό,τι στην εποχή μπαρόκ, στην εποχή του Μπαχ. Μάλιστα το εργαλείο αυτό δεν υπήρχε καν, το όργανο ήταν διαφορετικό και είχε πολύ λιγότερες δυνατότητες. Όσο εξελίσσεται η τεχνολογία, αλλάζουν και τα όργανα και οι τεχνοτροπίες, οπότε απαιτούνται πολλές γνώσεις. Εγώ προσωπικά διαβάζω την ιστορία του κομματιού και του συνθέτη, ώστε να καταλάβω σε ποια ψυχική κατάσταση βρισκόταν, τι περνούσε εκείνη την περίοδο, να μπω στο «πετσί» του. Μόνο έτσι μπορείς να εκτελέσεις πραγματικά καλά.
 
- Τι σε κάνει να αισθάνεσαι; Πολλοί λένε πως την έχουν ανάγκη, εγώ θεωρώ παρατραβηγμένη αυτή την άποψη. Ανάγκη είναι το φαγητό και το νερό. Είναι όμως ένα μέσο για να εκφραστείς, που σε βοηθά να ξεχαστείς. Την ώρα που εκτελώ ένα κομμάτι, εξαφανίζονται τα πάντα, το μυαλό αδειάζει. Υπάρχω μόνο εγώ και η μουσική μου. 
- Ποιον μουσικό ή και συνθέτη θαυμάζεις πιο πολύ; Από τους Έλληνες τον Νίκο Σκαλκώτα και από τους Κύπριους τον Νικόλα Οικονόμου, στον οποίο θαύμασα την αγάπη του για τη μουσική, το πόση μουσικότητα μπορεί να έχει ένα πλάσμα. Μου αρέσει ιδιαίτερα ο Σοστακόβιτς και ο Μπαχ, ένας άνθρωπος που ζούσε στην εκκλησία. Εκεί βασιζόταν η ζωή του και η σχέση του με τον Θεό ήταν μέσω της μουσικής. Οπότε, φαντάζεστε πόση βαρύτητα και αξία είχε στη ζωή του. Και πράγματι, υπάρχουν κομμάτια του που όντως νιώθω ότι φτάνουν στο θεϊκό.
 
- Πέρα από την κλασική, τι μουσική ακούς; Μου αρέσουν πάρα πολύ οι Pink Floyd. Είναι επαναστάτες, συνδυάζουν τόσα είδη μουσικής, έχουν συνοχή, υπάρχει μουσικότητα, υπάρχουν όλα! Δεν μπορώ να απορρίψω άλλα είδη μουσικής, όπως τη ροκ για παράδειγμα, γιατί έχει μεγαλύτερες εντάσεις και ήχους ηλεκτρικούς.  Πιστεύω πως είναι χαζό να απορρίψει κανείς κάποιο είδος μουσικής επειδή δεν έχει πολλές ομοιότητες με αυτό που ασχολείται. Η μουσική είναι μουσική. 
 
- Ούτε την ηλεκτρονική μουσική; Όλα είναι ευπρόσδεκτα ανεξαρτήτως είδους, αναγνωρίζω τη δουλειά που έκανε κάποιος. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε πως πίσω από κάτι έγινε μια δουλειά. Δεν αναγνωρίζω τη δουλειά που γίνεται πολλές φορές στα σύγχρονα τραγούδια, τη μουσική που αποτελείται από ένα beat και πέντε νότες με ψεύτικους ήχους που κατέβασε κάποιος από ένα πρόγραμμα –γιατί είναι δουλειά του ενός λεπτού. 
 
- Η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου στην τελευταία της συναυλία έπαιξε το έργο «Ηχωλαλία», που έχεις συνθέσει. Από πού προέρχεται το όνομα; Είναι η ηχώ της φωνής Τηλλυρκώτισσας που στο έργο μου ακούγεται ως απόηχος.  
 
- Τι σε εμπνέει όταν γράφεις; Ας δημιουργήσουμε μια κοινή έννοια για το τι σημαίνει έμπνευση. Πολλοί νομίζουν ότι είναι κάτι ουρανοκατέβατο, ότι έρχεται στο κεφάλι σου σαν το Άγιο Πνεύμα και ξεκινάς και γράφεις. Αυτό δεν ισχύει. Δεν νομίζω πως μπορεί κανείς να πει «τώρα θα πάω να γράψω ένα κομμάτι για Συμφωνική Ορχήστρα» ή «σήμερα θα γράψω ένα κονσέρτο για βιολί». Αυτό που κάνω είναι πως κάθομαι στο σκαμνί και αρχίζω να αυτοσχεδιάζω. Παίζω, μπορεί και άκυρα πράγματα, και όταν νιώσω ότι μια στιγμή έχει κάποιο νόημα ή μπορεί να έχει κάποια εξέλιξη, λέω «αυτό είναι». 
 
Πώς ήταν η πρώτη σου μέρα στη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων; Μπήκα στην αίθουσα, έκατσα δίπλα από μια κοπέλα στο τελευταίο αναλόγιο και δεν καταλάβαινα τι γινόταν. Προσπαθούσα να αντιληφθώ τι συμβαίνει αλλά όλα άγνωστα για εμένα –νότες πολλές, λέξεις πρωτάκουστες. Έβαλα στόχο να τα καταφέρω, αλλά δεν τον πέτυχα. Έκανα ακρόαση για ένα project που ακολουθούσε και δεν πέρασα. Απογοητεύτηκα πολύ, όπως ήταν φυσικό, γιατί είχα δουλέψει και ένιωθα έτοιμος. Τελικά πήγα στo junior ensemble, δούλεψα και γύρισα πίσω έτοιμος. Μπήκα στα δεύτερα βιολιά, μετά από ένα χρόνο μπήκα leader στα δεύτερα βιολιά και τώρα είμαι στα πρώτα, στο πρώτο αναλόγιο. 
 
- Πότε θεωρείς μια συναυλία επιτυχημένη; Επιτυχία είναι όταν αυτό που βγήκε έχει νόημα, μετέδωσε το μήνυμα και πέτυχε τον σκοπό του. Τα λάθη δεν είναι τόσο σημαντικά. Ένας μουσικός γνωρίζει από εκείνη την ώρα αν πήγε κάτι καλά ή όχι. Από την ώρα που παίζεις, ακούς και ξέρεις τι γίνεται. 
- Το άγχος λειτουργεί ευεργετικά; Το πολύ άγχος δεν βοηθάει, μπορεί ούτε και το λίγο. Το θέμα είναι να το αποβάλεις όσο συντομότερα γίνεται. Εγώ μόλις ξεκινάω, φεύγει. Αυτό σε σχέση με το σόλο, καθώς όταν παίζω σε μια ορχήστρα ή ακόμη και σε ένα μικρότερο σύνολο το άγχος είναι πολύ λιγότερο. Είναι σαν να μοιράζεται σε όλους μας ένα μέρος του ίδιου συναισθήματος. 
 
- Πώς φαντάζεσαι το μέλλον σου; Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω το πεπρωμένο μου. Το μόνο που ξέρω ως 16χρονος είναι πως θέλω να συνεχίσω να ασχολούμαι με τη μουσική, με την ίδια αγάπη και αφοσίωση, και ακόμα περισσότερη. Εύχομαι να είμαι πιο ώριμος και οι αποφάσεις που θα πάρω να είναι εξ ολοκλήρου δικές μου, να μην παίξει καθόλου ρόλο η τύχη.
 
- Ονειρεύεσαι τη φήμη; Δεν ξέρω αν κυνηγώ τη φήμη ή όχι, δεν έχω καταλήξει ακόμα στο συμπέρασμα, γιατί έχω τους προβληματισμούς μου πάνω στο ζήτημα. Δεν πιστεύω όμως ότι αυτό κυνηγώ.
 
- Τη φοβάσαι; Ίσως και να τη φοβάμαι, καθώς η φήμη διαφθείρει συνήθως τους ανθρώπους. Χρειάζεται αρκετή ταπεινότητα και αρκετή δύναμη, ώστε να μην αλλοιωθείς μέσα από αυτό. 

* Η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου στην τελευταία της συναυλία ερμήνευσε το έργο του «Ηχωλαλία». Επόμενες εμφανίσεις του με τη Συμφωνική Ορχήστρα Νέων θα πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Απρίλιο. 

diana.aza@phileleftheros.com
 
Φιλελεύθερα, 2/2/2020.
 
  Συνέντευξη: Νταϊάνα Αζά      Μιχάλης Κυπριανού   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...