To Top
Επόμενο
Προηγούμενο
Μαρία Φαραντούρη: Το λιγότερο που μ’ ενδιαφέρει είναι η υστεροφημία μου
ΑΡΧΙΚΗSTAYING INΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ • Μαρία Φαραντούρη: Το λιγότερο που μ’ ενδιαφέρει είναι η...
Τελευταία Ενημέρωση: 11 Μαρτίου 2020, 4:58 μμ
Η εμβληματική αοιδός με το διεθνές αποτύπωμα έρχεται στην Κύπρο για μια μυσταγωγική συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα κι εκτός από τα τραγούδια της μοιράζεται σκέψεις και απόψεις για τη μουσική τέχνη και τον περίπλοκο κόσμο μας.
 
- Ποιος στίχος ποιήματος ή τραγουδιού σας εκφράζει περισσότερο σ’ αυτή την περίοδο της ζωής σας και γιατί; Όλα τα τραγούδια που έχω πει με εκφράζουν, είναι άλλωστε τα περισσότερα μελοποιημένα ποιήματα των μεγάλων σύγχρονων ποιητών μας. Καμιά φορά κοιτάζοντας πίσω, έρχεται στο μυαλό μου αυθόρμητα και σιγοτραγουδώ το «Κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας...» του Γιώργου Σεφέρη, αλλά και άλλα, ανάλογα με τη στιγμή και τη διάθεση.
 
- Ήσασταν αρκετά διεκδικητική σε σχέση με την ευτυχία ή έστω τη συγκίνηση; Διεκδικητική ήμουν και είμαι για τις ανθρώπινες αξίες, την ελευθερία, την ειρήνη, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη. Χωρίς αυτές η όποια ευτυχία είναι γράμμα κενό. Η συγκίνηση έχει σχέση με το συναίσθημα το οποίο είναι απαραίτητο στην τέχνη που υπηρετώ και σε κάθε καλλιτεχνική έκφραση.
 
- Φοβηθήκατε τις ταμπέλες και τις καλλιτεχνικές «δεσμεύσεις», ταυτίσεις και τυποποιήσεις; Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια μακρά  καλλιτεχνική πορεία. Σημασία έχει να προχωράς σύμφωνα με τη στάση που έχεις επιλέξει απέναντι στην τέχνη και να σέβεσαι το κοινό που σε παρακολουθεί και στο οποίο απευθύνεσαι. Η τυποποίηση πάντως δεν μου αρέσει, κάθε ερμηνεία έχει και τη δική της έμπνευση. Προσωπικά, μ’ ενδιαφέρουν και οι νέες προτάσεις στη μουσική και το τραγούδι. Γι’ αυτό, εκτός βέβαια από τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι που είναι οι πατέρες του έντεχνου ελληνικού  τραγουδιού, συνεργάστηκα με τον περίφημο Αμερικανό σαξοφωνίστα Τσαρλς Λόιντ σε συναυλίες Αμερική και Ευρώπη με αποτέλεσμα το βραβευμένο CD «The Athens Concert» της ECM και πρόσφατα με τον Τζιχάν Τούρκογλου και εξαίρετους ξένους μουσικούς στο «Beyond the Borders», της ECM επίσης. 
 
- Πώς βλέπετε τη σημερινή κατάσταση στη μουσική βιομηχανία; Οι δίσκοι και τα CD είναι μόνο για τους πολύ πιστούς της μουσικής. Οι υπόλοιποι αρκούνται στο ίντερνετ, το οποίο όμως είναι πληροφορία, δεν είναι μουσική απόλαυση. Μένουν οι συναυλίες που έχουν τη ζωντάνια της επαφής. Πάντως, όπως θα έχετε προσέξει κι εσείς, όλο και λιγότερα μουσικά μαγαζιά υπάρχουν και οι εταιρείες έχουν λιγοστέψει. Δεν είναι τυχαίο που οι νέοι μουσικοί και τραγουδιστές εκδίδουν μονοί τους τα έργα τους που προσπαθούν να τα κάνουν γνωστά μέσα από συναυλίες- και το ίντερνετ ασφαλώς.
 
- Τι πρέπει να γίνει για να υπάρξει ουσιαστική συνέχεια στην κληρονομιά της γενιάς σας πάνω στο τραγούδι; Νομίζω ότι οι νέοι θα βρουν μονοί τους το δρόμο τους για τη συνέχεια και την ανανέωση της μουσικής και του τραγουδιού. Εξάλλου, είναι τόσο δυνατή η κληρονομιά αυτή ώστε σίγουρα θα είναι παρούσα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και στο μέλλον.
 
- Έχοντας ζήσει μια γεμάτη κι έντονη ζωή, τι είναι αυτό που σας δονεί και σας κινητοποιεί σήμερα; Όπως πάντα ο άνθρωπος τα πάθη κι οι αγώνες του για μια καλύτερη ζωή και τα τραγούδια μου αυτά καθαυτά -παλιότερα και νέα. Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, άλλα κάθε φορά που τα τραγουδάω νιώθω σα να είναι η πρώτη φορά.
 
- Επιτρέψατε ποτέ στον καλλιτεχνικό εγωισμό να υπερβεί το λαϊκό συλλογικό συναίσθημα; Α, βέβαια. Γιατί ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι αυστηρός στο αισθητικό κομμάτι της δουλειάς του. Δεν πρόκειται για εγωισμό άλλα για σεβασμό στο έργο άλλα και το ίδιο το κοινό. Προφανώς οι αντιδράσεις του κοινού ποικίλουν, άλλα τους όρους τους καθορίζει ο καλλιτέχνης και βέβαια το ίδιο το  περιεχόμενο της συναυλίας.

- Τι μουσική ακούτε όταν δεν προετοιμάζεστε για μια συναυλία; Δεν υπάρχει μέρα που να μη ακούω μουσική ανάλογα με τη διάθεση και τις στιγμές. Κυρίως κλασική, γιατί πιστεύω ότι αυτή είναι η βάση και το μέτρο, αλλά και μουσικές προτάσεις από την τζαζ και τη βυζαντινή μελωδία στην εξέλιξή της, μέχρι τις έθνικ μουσικές κυρίως του δικού μας ιστορικού και γεωγραφικού περίγυρου. Ακούω επίσης καινούργιες και παλιές φωνές, είναι μια εξαιρετική κι απαραίτητη εμπειρία. Για μένα, η ακρόαση μουσικής δεν είναι μόνο απόλαυση αλλά κι ένα συνεχές μάθημα.
 
- Σε ποιο βαθμό σας απασχολεί η υστεροφημία σας; Πώς θέλετε να σας θυμάται ο κόσμος; Είναι το λιγότερο που μ’ ενδιαφέρει, εξάλλου δεν θα ‘μαι εδώ να το δω. Μ’ ενδιαφέρει όμως όσο ζω να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ.
 
- Πώς σκοπεύετε να περνάτε το χρόνο σας όταν δεν θα τραγουδάτε πλέον; Δεν το έχω σκεφτεί, αλλά γύρω από τη μουσική και το τραγούδι θα είναι πάντα τα ενδιαφέροντά μου. Έχω ταυτίσει τη ζωή μου με τον τομέα αυτό.
 
- Είστε αισιόδοξη για το μέλλον της Ελλάδας; Διατηρείτε τις ελπίδες σας; Πάντα. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με ιστορία 3.000 ετών. Έχει γερά κόκκαλα, άρα θ’ αντιμετωπίσει και το μέλλον.
 
- Ποιες σκέψεις σας δημιουργεί το πρόβλημα της Κύπρου σήμερα σε συνάρτηση με το πέρας του χρόνου, την κατάσταση στην Ελλάδα και τις εξελίξεις στην περιοχή; Πιστεύω ότι οι Κύπριοι είναι δημιουργικοί άνθρωποι κι έχουν διδαχτεί πολλά. Το ότι είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το ισχυρότερο χαρτί. Αν μείνουν ανεπηρέαστοι οι Τουρκοκύπριοι, είμαι σίγουρη θα βρεθεί λύση. Το εύχομαι ολόψυχα, γιατί αγαπώ την Κύπρο και τους Κυπρίους, έχω πολλούς φίλους. Θυμάμαι όταν ερχόμουν στην Κύπρο από την Ευρώπη, τότε που ζούσα εκτός Ελλάδας την εποχή της δικτατορίας. Έκανα διακοπές με τους γονείς μου στα σημερινά κατεχόμενα που τότε ήταν ελεύθερα. Εδώ στη Κύπρο συναντήθηκα για τελευταία φορά με τον πατέρα μου. 
 
- Ποια η άποψή σας για την κρίση στα ελληνοτουρκικά σύνορα και το προσφυγικό δράμα; Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις ανθρώπους κατατρεγμένους να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία. Ελπίζω να έχουν όλα γρήγορα ένα τέλος και να βρεθεί λύση. Ξέρετε, εμείς οι Έλληνες ήμασταν πάντα ευαίσθητοι. Τουλάχιστον οι νοήμονες, η πλειοψηφία των Ελλήνων, επιθυμούν ειλικρινά να ηρεμήσει η κατάσταση. Ποτέ δεν ήμασταν εχθρικοί με τους μετανάστες, τους πρόσφυγες. Πρέπει να πνίξουμε τις κραυγές των ακραίων. Πιστεύω ότι η Ευρώπη κρατά το κλειδί. Γιατί να την πληρώνει πάντα η Ελλάδα; Από την πλευρά μας, εμείς οι καλλιτέχνες το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τραγουδάμε. Εγώ έχω συνεργαστεί με μουσικούς απ’ όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά, στο «Beyond the borders» που κάναμε με τον Τζιχάν Τούρκογλου σμίγουμε μουσικές παραδόσεις της Ανατολής με μουσικά ρεύματα της Δύσης. Μιλάμε για την αλληλεγγύη με τα τραγούδια μας. Άλλωστε αυτές οι μετακινήσεις πληθυσμών υπήρχαν από τ’ αρχαία χρόνια. Είναι όπως το έγραψε κι η Αγαθή Δημητρούκα: «Σύνορα περάσματα, όνειρα χαλάσματα».
 
* Η συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη με τους Τάκη Φαράζη και Ντέιβιντ Λιντς, που ήταν προγραμματισμένη για τις 16 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου αναβάλλεται. Νέα ημερομηνία θα ανακοινωθεί σύντομα. 
  Συνέντευξη: Γιώργος Σαββινίδης      Γιάννης Μαργετουσάκης   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...