To Top
05:27 Κυριακή
29 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Ανάλυση: Ο Ερντογάν Πλανητάρχης και… Τσάρος μαζί
ΑΡΧΙΚΗΕΙΔΗΣΕΙΣΠΟΛΙΤΙΚΗ • Ανάλυση: Ο Ερντογάν Πλανητάρχης και… Τσάρος μαζί
  26 Ιανουαρίου 2020, 8:00 πμ  
Νομίζω, ο καθένας πλέον καταλαβαίνει, ότι η Τουρκία σχεδιάζει -με μαθηματική ακρίβεια- να ανάψει πραγματικές φωτιές στην Ανατολική Μεσόγειο. Και είναι ασυγκράτητη, διότι δεν νιώθει πίεση. Και το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα. Δεν βρίσκεται κάποιος να σταματήσει τον σχιζοφρενή Ταγίπ Ερντογάν.

Είναι εξαιρετικές οι δηλώσεις των Αμερικανών για τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας στο έδαφός της και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της. Είναι πραγματικά καταδικαστικές για την κατοχική δύναμη οι επίσημες και γραπτές ανακοινώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αλλά δεν είναι αρκετές. Δεν έχουν αυτό που απαιτείται: Το μαστίγιο. Και από τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Τουρκίας δεν δέχεται την παραμικρή απειλή, συνεχίζει ανενόχλητος την υλοποίηση των σχεδιασμών του.

Τα ίδια και τα αυτά λένε οι πάντες για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει χάσει την υπόληψή της, σαν παγκόσμια δύναμη. Και από τους πολίτες της και από τον υπόλοιπο κόσμο. Κυρώσεις ανακοινώνει για την Τουρκία και κυρώσεις δεν βλέπουμε. Διότι η καγκελάριος της Γερμανίας έχει εναποθέσει τα οικονομικά της συμφέροντα στα πόδια του Σουλτάνου. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο και δεν μπαίνω στο κυνήγι των μαγισσών, που αποτελεί σπορ των «ψεκασμένων» εθνικιστών. Τα συμφέροντα είναι πάνω απ’ όλα οικονομικά. Το αυτό ισχύει και για τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ομιλούμε για την απόλυτη απαξίωση των θεσμών. Και η συζήτηση δεν γίνεται βεβαίως για μικρές και διεφθαρμένες χώρες. Αλλά για την παγκόσμια υπερδύναμη και την πιο ισχυρή χώρα της Ευρώπης.

Με βάση τα παραπάνω, πού πρέπει να ελπίζουν η Ελλάδα και η Κύπρος εάν θεωρήσουμε ότι ο Ερντογάν προχωρά στην απονενοημένη ενέργεια να κτυπήσει τις δύο χώρες; Σε ότι αφορά αυτό που ονομάζουμε πραγματική στρατιωτική βοήθεια, τα πράγματα είναι τουλάχιστον χλωμά, εκτός εάν η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν κάνει τα κουμάντα τους και δεν έχει διαρρεύσει τίποτα. Μακάρι.

Ένας βετεράνος στρατιωτικός είχε υποστηρίξει ότι παλαιότερα η Ελλάδα δέχθηκε μία σχετική βοήθεια στον ουρανό του Αιγαίου από ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη που έκαναν ασκήσεις από το Τελ Αβίβ μέχρι τα Χανιά. Είπε ότι βοήθησαν και σε μία στιγμή ανάγκης την Κυπριακή Δημοκρατία. Μακάρι να είναι αληθινά και τα δύο περιστατικά. Και μακάρι να έχουν υπογραφεί μυστικές στρατιωτικές συμφωνίες.

Όταν είσαι μόνος και όταν η κατοχική δύναμη σε πατά στο λαιμό, κάνεις συμμαχία και με τον διάβολο. Και εάν έχουν γίνει αυτές οι συμμαχίες, καλώς τις κρύβουν στην Αθήνα και τη Λευκωσία. Διότι θα σπεύσουν οι «ερντογολάγνοι» να τις καταγγείλουν. Και ποιος είδε τον …Στάλιν και δεν τον φοβήθηκε…

Θεωρώ ότι οι αμερικανικές παρεμβάσεις προς την Τουρκία είναι ειλικρινείς, διότι πιστεύω πως το τελευταίο πράγμα που επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένας πόλεμος στη Μεσόγειο, στον οποίο ενδεχομένως να εμπλακούν και άλλες χώρες. Αν κοιτάξει κανείς τον χάρτη εύκολα θα καταλάβει ότι η Τουρκία είναι μόνη εναντίον όλων. Και δεν είναι μόνη επειδή οι υπόλοιπες χώρες την έχουν απορρίψει. Ο Ταγίπ Ερντογάν την είδε Πλανητάρχης και …Τσάρος μαζί και τα έβαλε με όλους. Όμως, αυτό που φαίνεται προς τα έξω είναι ότι χώρες αυτές, τον φοβούνται. Απειλεί και δεν παίρνει πραγματική απάντηση.

Αν μελετήσει κανείς την πρόσφατη ιστορία των σχέσεων του Προέδρου της Τουρκίας με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, θα καταλήξει στο πολύ εύκολο συμπέρασμα ότι ο στόχος του είναι να φύγουν από το προσκήνιο ο Αλ Σίσι και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. 

Αν ανατραπεί ο Αιγύπτιος Πρόεδρος προφανώς περιμένει ότι θα επιστρέψουν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι. Μία τέτοια εξέλιξη θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και την Κύπρο. Εντελώς καταστροφική… Διότι χάνεται το παιγνίδι της ΑΟΖ, ενώ οι δύο χώρες θα βρίσκουν απέναντι τους την Αίγυπτο σε όλα τα διεθνή φόρα. Η ιστορία της Λιβύης έχει και μία …ουρά στο Κάιρο. Χωρίς αμφιβολία. Αν ο Ερντογάν ελέγξει τη Λιβύη, πολύ πιο εύκολα θα ανατρέψει τον Αλ Σίσι.

Αν αποχωρήσει από το πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ ο Νετανιάχου, φοβάμαι πως η νέα κατάσταση πολιτικών πραγμάτων θα μπορούσε να επιχειρήσει μία επαναπροσέγγιση με την Τουρκία. Θα είναι λάθος. Διότι ο Ερντογάν είναι ορκισμένος εχθρός του Ισραήλ, όχι ειδικά του σημερινού πρωθυπουργού. Ο Τούρκος Πρόεδρος, το Εβραϊκό Κράτος είναι που μισεί και θέλει να το δει να καταστρέφεται. Δεν είναι μία προσωπική κόντρα του Ερντογάν με τον Νετανιάχου. Άλλωστε, ο Πρόεδρος της Τουρκίας είναι ο προστάτης και «πατερούλης» της Χαμάς… Να μην το ξεχνούν και οι δικοί μας οι δήθεν «προοδευτικοί», τρομάρα τους…

Η κατάσταση στη Μεσόγειο είναι περίπλοκη και επικίνδυνη. Εύχομαι -και ας μην το μάθουμε ποτέ- να έχουν προχωρήσει οι συνεργασίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο σε ένα άλλο πιο υψηλό -από το διπλωματικό- επίπεδο. Διότι τα πράγματα -λόγω της επεκτατικής πολιτικής του Ερντογάν- θα γίνουν και χειρότερα. 
Στην Ελλάδα και την Κύπρο οι ηγεσίες πρέπει να λένε τα πράγματα με το όνομά τους και να προετοιμάζουν τους πολίτες και για τα δυσάρεστα, όχι μόνο τα ευχάριστα, που τα τελευταία χρόνια είναι ελάχιστα.

Ο Ερντογάν δεν είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης. Το έχει αποδείξει όλα τα προηγούμενα χρόνια. Δεν πρέπει να ζούμε στις αυταπάτες μας. Δεν πρόκειται να αφήσει ήσυχο τον κυπριακό λαό ακόμα και αν του χαριστεί η μισή Κύπρος…
 
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Υπάρχει περίπτωση, σε οποιαδήποτε κράτος του κόσμου, ένας υπουργός να κάνει του κεφαλιού του και να μην συνεννοείται με τον Πρόεδρο ή τον Πρωθυπουργό μίας χώρας; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Και στην Κύπρο και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, την ευθύνη για ότι συμβαίνει στην κυβέρνησή τους, την έχουν οι ίδιοι οι ηγέτες. Μερικές φορές κάνουν ανασχηματισμούς -το προσφιλές σπορ των ηγετών- αλλά δεν υπάρχει κανείς που θα πιστέψει ότι δεν «τραβούσαν» οι υπουργοί και γι’ αυτό αντικαταστάθηκαν. Λοιπόν: Την ευθύνη για τις τριμερείς συναντήσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, που έγιναν τετραμερείς και σε λίγο πολυμερείς, είχαν
πάντα οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας σε αγαστή συνεργασία με τους Έλληνες Πρωθυπουργούς. Ήταν μία πανέξυπνη ιδέα, όποιος και αν την σκέφθηκε και αν γνώριζα το όνομα του θα του έδινα δημόσια συγχαρητήρια. Είναι ότι καλύτερο έκαναν οι φορείς της εξωτερικής και της αμυντικής πολιτικής της Κύπρου και της
Ελλάδας. Μερικοί ανόητοι στην Αθήνα και τη Λευκωσία, προσπαθούν να μειώσουν τη σημασία αυτών των συναντήσεων, ομιλούν υποτιμητικά γι’ αυτές και προσπαθούν, μάταια βεβαίως, να ρίξουν ευθύνες σε υπουργούς. Ισχυρίζονται αβάσιμα ότι οι συναντήσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο δημιούργησαν δήθεν προβλήματα στην
Ελλάδα. Ναι, είναι βλάκες οι Έλληνες Πρωθυπουργοί και δεν καταλαβαίνουν. Και τους σέρνει από τη μύτη η Λευκωσία. Όλοι οι Πρωθυπουργοί που συμμετείχαν και υποστήριξαν τις τριμερείς και τις τετραμερείς, είχαν αποφασίσει ότι εξυπηρετούνται πρωτίστως τα στρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας… Θα επανέλθουμε…
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...