To Top
20:09 Πέμπτη
2 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Απερίσκεπτα... φιλόξενοι
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Απερίσκεπτα... φιλόξενοι
  06 Ιουλίου 2017, 11:00 πμ  

Την παραλία Μακρόνησος της Αγίας Νάπας την θυμάμαι από τα παιδικά καλοκαίρια μου. Μεγάλη, με λευκά βουναλάκια και μια καλύβα όπως την κοιτούσες στα δεξιά, μ’ ένα κύριο να φτιάχνει σάντουιτς, κυπριακό καφέ και να σερβίρει παγωμένα αναψυκτικά. Μας είχε δείξει θυμάμαι μια χρονιά που θα κτιζόταν το πρώτο ξενοδοχείο. Να, εκεί πέρα, είχε πει και γυρίσαμε όλοι το κεφάλι αριστερά, στην άλλη άκρη της. Πιστέψτε με, ούτε αυτός ούτε εμείς μπορούσαμε τότε να φανταστούμε τι θα έβλεπαν τα μάτια μας μια δεκαετία μετά. Πως θα εξελισσόταν αυτή η στρωμένη με άσπρη κυματιστή άμμο παραλία.

Πριν μερικά χρόνια, οργανωμένη πια, με ντόπιους, τουρίστες που φοράνε full board βραχιολάκια, η παραλία με τις αμέτρητες ξαπλώστρες, μετατράπηκε και σε ένα ειδυλλιακό σποτ για νιόπαντρους. Φωτογράφος και ζευγάρι λίγο πριν τη δύση του ήλιου την διέσχιζαν, και πόζαραν σε κάτι βραχάκια μέσα στη θάλασσα. Όλα καλά μέχρι εδώ. Νησί της Αφροδίτης είμαστε, να τον πουλήσουμε τον έρωτα. Το να γεμίζει όμως η παραλία με κομφετί που δεν θα μάζευε κανείς τους, για ποιο λόγο; Για να έχει το ζευγάρι ανάμνηση με φόντο πολύχρωμα χαρτάκια να πετάνε στον ουρανό; Κι η θάλασσα; Ο σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον; Θα την «πλήρωναν» σίγουρα κάποιοι θαλάσσιοι μικροοργανισμοί, αλλά ποιος νοιάζεται αλήθεια;

Αυτό είναι ένα παράδειγμα της στάσης μας απέναντι στα πράγματα, που εμπίπτουν στην κατηγορία των νοοτροπιών μας, όπως στο πως να τσεπώσουμε όσο περισσότερα μπορούμε χωρίς να προβληματιζόμαστε μακροπρόθεσμα και στην έλλειψη σεβασμού απέναντι στο περιβάλλον. 

Το να μην αφήσουμε κανένα κομμάτι της φύσης όρθιο είναι κάτι που κάνουμε με την ευχή των Αρχών και του κράτους. Κόβουμε δέντρα, σπάμε βράχους, βάζουμε ξαπλώστρες, ομπρέλες, και πληρώνουμε για να στριμωχτούμε στις παραλίες με εισιτήρια διαμονής για μια μέρα. Μέχρι που θα φτάσουμε για να ικανοποιήσουμε τον τουρίστα; Ποια είναι η λεπτή γραμμή που διαχωρίζει την κυπριακή φιλοξενία από την κυπριακή απερισκεψία; Αν σεβόμασταν περισσότερο το φυσικό περιβάλλον, άμα οι αρμόδιοι όριζαν με κανονισμούς την καλαισθησία και την απλότητα, άμα βάζανε όρια σε μπουλτόζες, ίσως τότε να προσγειώνοταν κι ένα άλλο είδος τουρισμού στο νησί.  Αλλιώς θα τρίβουμε τα χέρια μας κάθε χρονιά που τυγχάνει να γεμίζουν τα ξενοδοχεία, και το κράτος θα συνεχίζει να ψάχνει τρόπους αναβάθμισης του κυπριακού τουρισμού.

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...