To Top
18:27 Σάββατο
4 Απριλίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Για ένα θαύμα ζούμε όλοι 
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Για ένα θαύμα ζούμε όλοι 
  19 Οκτωβρίου 2017, 10:44 πμ  

«Μην περιμένετε θαύματα» είπε ο γενικός εισαγγελέας κ. Κώστας Κληρίδης, σε μια προσπάθεια να μας προσγειώσει απότομα, να μας στερήσει το δικαίωμα να ονειροπολούμε, να μας βάλει τα πόδια με το ζόρι στη γη. Την ώρα που εμάς μας τάζουν μεταξωτές κορδέλες, την ώρα που θέλουμε να φανταστούμε, πως ένα μαγικό ραβδί θα αγγίξει την Κύπρο και ό,τι πάει λάθος θα πάει σωστά και μπροστά, το δίκαιο θα επικρατήσει, το άδικο θα καταλήξει στη φυλακή, ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο θα έρθει για να μας σώσει… Θα εξαφανίσει τους εχθρούς, θα κυβερνήσει με δικαιοσύνη, ισότητα, θα εξαλείψει τις αρρώστιες, θα μετακινήσει τα βουνά, θα βρει για όλους μας τον παράδεισο. Έτσι ακούγονται στα δικά μου αφτιά οι υποσχέσεις, γι’ αυτό και θυμώνω, τι θυμώνω έξαλλη γίνομαι, όταν κάποιοι όπως ο γενικός εισαγγελέας πετάγονται για να μιλήσουν. Πυροβολώντας μας στα αφτιά, την ώρα που εμείς θέλουμε απλά να μας τα χαϊδεύουν. 

Το ποσοστό των φοιτητών  που πέφτει 

Ως πρόβλημα παρουσιάσθηκε χθες από ορισμένους το γεγονός ότι μόνο ένας στους δυο μαθητές μας επιλέγει πια να συνεχίσει για πανεπιστημιακή μόρφωση, μετά το λύκειο. Ως μια υγιής εξέλιξη, μάλλον μας φαίνεται και ελπίζουμε κάποια στιγμή η κυπριακή κοινωνία να ξεπεράσει το κόμπλεξ, ότι όποιος έχει πανεπιστημιακή μόρφωση, έχει και περισσότερη αξία. Το κόμπλεξ ότι ολωνών των παιδιά μας πρέπει να πάρουν ένα πτυχίο, το οποίο όπως η κρίση μάς έχει δείξει, είναι σε αρκετές περιπτώσεις χωρίς αντίκρισμα. Καλό είναι να δούμε και τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπου κατά μέσο όρο το δικό τους ποσοστό είναι πολύ χαμηλότερο από το δικό μας.  

Θα μας πεθάνουν στο τέλος 
Την ώρα που κάποιες οργανώσεις πολιτών όπως η Reaction έδινε τα συγχαρητήρια της στον Γιώργο Παμπορίδη, που εντοπίζει προβλήματα και από τα λόγια περνά στις πράξεις, ψάχνοντας για τις λύσεις, αναφερόμενη βεβαίως στο πρόβλημα της λειτουργίας του Fast Track στις Α’ Βοήθειες, πρόβλημα που ο υπουργός πρώτος εντόπισε, το κίνημα των Οικολόγων επέλεξε με ένα tweet να τον βάλει στη θέση του με ειρωνεία μάλιστα: «Συγχαίρουμε τον υπουργό Υγείας για την πρωτοτυπία να στέλνει tweet στον εαυτό του για τα χάλια της δημόσιας υγείας». Στο δικό του tweet ο Παμπορίδης είχε κάνει αναφορά στους ελλιπείς σχεδιασμούς, τονίζοντας ότι θα αναμένει ενέργειες από τους υπεύθυνους. Και στην μπηχτή των Οικολόγων απάντησε βέβαια λίγο αργότερα ο ίδιος με εύστοχο τρόπο:  «Απίστευτη χαρά από «πατριωτική» αντιπολίτευση για τις αρχικές ελλείψεις στο Fast Track. Ελπίζω να μην στεναχωρηθούν πολύ με την ομαλοποίηση». Μη φτάσουμε δηλαδή και στο σημείο κάποιοι να παρακαλούν να πεθάνουμε, προκειμένου να δικαιωθούν… 

Τίποτα σημαντικό εν Λευκώ Οίκο… 
 «Εύχομαι να μην αντιμετωπίσουμε αυτό το κακό»… Με την ατάκα αυτή έληξε κάπως άδοξα και η συνάντηση Τσίπρα - Τραμπ, μια συνάντηση η οποία είχε και την εξής πρωτοτυπία: Πρώτη φορά σε συνάντηση με ηγέτη κράτους ο Τσίπρας μιλούσε καλύτερα αγγλικά από τον συνομιλητή του. Αλήθεια!!! Λοιπόν η ατάκα του Έλληνα πρωθυπουργού που ο Αμερικανός δημοσιογράφος θυμήθηκε να επαναφέρει στη διάρκεια της διάσκεψης των δύο, θα μείνει στην ιστορία. Κατά τα άλλα, τίποτα σημαντικό εν Λευκώ Οίκο… Εκτός από την αναβάθμιση των F-16 που ζήτησε ο έμπορος Αμερικανός, κόστους 2,4 δισ.ευρώ και κάτι νεφελώδεις υποσχέσεις για αμερικάνικες επενδύσεις στην Ελλάδα, του στυλ ζήσε Μάη μου… 

Το κλάμα για τη δημοσιογράφο 
Mεγάλη δημοσιότητα πήρε και στην Κύπρο και στον διεθνή Τύπο η δολοφονία της δημοσιογράφου Ντάφνι Κ?αρουάνα Γκαλιζία  η οποία πολέμησε τη διαφθορά και το πλήρωσε αυτό με τη ζωή της. Μαύρο δάκρυ το οποίο ας έριχναν με λίγη αυτοσυγκράτηση όλοι αυτοί οι απαρηγόρητοι. Γιατί ανάμεσά τους, υπάρχουν και ορισμένοι που κλαίνε, αλλά είναι οι τελευταίοι που έχουν κάνει οτιδήποτε για να στηρίξουν την ελευθερία του Τύπου, την ανεξαρτησία του δημοσιογράφου, την επαγγελματική του αξιοπρέπεια κ.τ.λ. Αλλά τι να λέμε τώρα…. 

Νεκρές οι ελπίδες 
Στη σελίδα του στο Facebook, ο γιος της Μάθιου Καρουάνα Γκαλιζία, δημοσιογράφος και ο ίδιος, γράφει:«Η μητέρα μου δολοφονήθηκε επειδή μπήκε ανάμεσα στο κράτος δικαίου και σε εκείνους που επιδιώκουν να το παραβιάσουν, όπως τόσοι ισχυροί δημοσιογράφοι. Αλλά έγινε επίσης στόχος επειδή ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που το έκανε. Αυτό συμβαίνει όταν οι θεσμοί του κράτους αποδυναμώνονται: ο τελευταίος που μένει όρθιος είναι συχνά ένας δημοσιογράφος. Και ο πρώτος που πέφτει νεκρός»...

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...